Όταν μιλάμε για προπονητές, κατά κύριο λόγο μιλάμε για coaching. Το πώς διαχειρίζονται έναν αγώνα, απ’ το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα…
Στα ματς που όλα θα κυλήσουν ρολόι, οι προπονητές δεν χρειάζεται να κάνουν πολλά. Θα φρεσκάρουν την ομάδα τους με αλλαγές προσώπων, θα ξεκουράσουν κάποιους βασικούς, θα δώσουν χρόνο σε κάποιους που δεν έχουν αρκετό χρόνο. Όταν το πράγμα πάει στραβά όμως;
Ο αγώνας με την Δόξα δεν ξεκίνησε καλά για την Ομόνοια αφού στην πρώτη φορά που πάτησε ο αντίπαλος περιοχή, κέρδισε πέναλτι και… άνοιξε το σκορ. Καμία αντίδραση μέχρι το τέλος του ημιχρόνου και απ’ εκεί και πέρα, ανέλαβε δράση ο προπονητής της ομάδας, Σωφρόνης Αυγουστή!
Πρώτη κίνηση, με την έναρξη του δευτέρου μέρους. Μέσα ο Καρίμ – έξω ο Κούσουλος. Το 4-2-3-1 έγινε 4-4-2 με τον Μπεζούς να οπισθοχωρεί και να παίζει πλάι στον Χάμπο στον άξονα της μεσαίας γραμμή, σε ένα πιο επιθετικογενής κέντρο.
Ακολούθως στο 61’, ώρα για φρεσκάρισμα. Στην θέση του Σίμιτς που έμεινε σε χαμηλές πτήσεις ο φρέσκος Λοΐζου και στην θέση του Χάμπου που έτρεξε αρκετά, ο Μπασιρού. Με τον τρόπο αυτό ανέβηκε μέτρα η Ομόνοια στο γήπεδο και το πρέσινγκ έγινε ακόμα πιο ασφυκτικό.
Και στο 80’ άλλες δύο αλλαγές ουσίας. Ο Ζαχαρίου στην θέση του Μάθιους στο δεξί άκρο της άμυνας με την οδηγία να μένει ψηλά και να λειτουργεί περισσότερο ως εξτρέμ και ο Φράνσον αντί του Μπεζούς που είχε εξαντληθεί. Στο σημείο αυτό ήταν που έγινε όσο πιο επιθετική μπορούσε να γίνει η Ομόνοια και ξεκίνησε η ολική ανατροπή.
Απ’ το 80’ και μετά, το 1-0 της Δόξας μετατράπηκε σε 3-1 για την Ομόνοια. Το… γύρισαν οι ποδοσφαιριστές, ωστόσο για να συμβεί αυτό χρειάστηκε η σφραγίδα του προπονητή τους, με το σωστό διάβασμα και τις καίριες επεμβάσεις.
