Συνέντευξη στην ιστοσελίδα ultimodiez.fr παραχώρησε ο Έρικ Μποτεάκ. Ο Γάλλος άσος τόνισε ότι αισθάνεται χαρούμενος στην Ομόνοια.
Ανάμεσα σε άλλα είπε:
Για την πρώτη του σεζόν στην Κύπρο:
Προς το παρόν είμαστε στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Έχουμε μια μεγάλη ομάδα με περίπου 15 ξένους, πολλοί από τους οποίους είναι Ισπανοί, Βραζιλιάνοι και Πορτογάλοι. Αυτό το μείγμα εθνικοτήτων… παράγει όμορφο ποδόσφαιρο. Είμαι χαρούμενος στην Ομόνοια. Αισθάνομαι πραγματικά ικανοποιημένος εδώ, είτε στο ποδόσφαιρο, είτε στην καθημερινότητά μου.
Για το πώς πήρε την απόφαση να επιλέξει την Ομόνοια:
Όταν πήγα στην Αυστραλία, συνειδητοποίησα ότι θα δυσκολευόμουν να βρω το... ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Μετά την περασμένη σεζόν, ήθελα να έρθω πιο κοντά στην Ευρώπη, αφού έπαιζα σε καλό επίπεδο. Ήμουν σε επαφή με τη Μπρεστ και την Τουλούζ για να επιστρέψω στη Λιγκ 1, αλλά μoυ ζήτησαν να περιμένω την πώληση ορισμένων από τους παίκτες τους. Ωστόσο, δεν είχα χρόνο να περιμένω. Μετά από την εμπειρία μου στο εξωτερικό, είπα στον εαυτό μου "γιατί να μην ανακαλύψω κάτι άλλο;". Η Ομόνοια ήρθε σε επαφή μαζί μου και άφησα... ανοιχτές τις πόρτες. Επικοινώνησα με Γάλλους ποδοσφαιριστές που παίζουν στην Κύπρο και με συμβούλευσαν να δοκιμάσω την εμπειρία. Μου άρεσαν επίσης τα λόγια του προπονητή και κατέληξα να υπογράψω εδώ.
Για το πώς βλέπεις το ποδόσφαιρο στην Κύπρο κι αν υπάρχει πραγματική... τρέλα:
Η Ομόνοια είναι θρυλικό… κλαμπ στην Κύπρο. Το 50 ή το 60% του νησιού υποστηρίζει την Ομόνοια. Σχεδόν όλα τα παιχνίδια παίζονται σαν να είναι στην έδρα μας. Το γήπεδο μας με περισσότερες από 23.000 θέσεις γεμίζει ολοένα και περισσότερο, αφού διαγράφουμε μια καλή πορεία
Για την καθημερινή ζωή του στη Λευκωσία:
Όλοι οι συγγενείς μου που ήρθαν να με δουν, έκαναν την ίδια παρατήρηση. Όλοι μου είπαν "είναι μια κόλαση εδώ!". Μπορείτε να βρείτε πολύ όμορφες παραλίες με ζεστό νερό, οι άνθρωποι είναι ωραίοι και η ζωή είναι πολύ φθηνότερη από ό,τι στη Γαλλία. Είναι ένα μικρό νησί, αλλά υπάρχουν πολλά να κάνουμε και να επισκεφτούμε. Η γαστρονομία είναι επίσης πολύ ποικίλη και πολύ καλή.
Για την επιλογή του να πάει να παίξει μπάλα στην Αυστραλία:
Μετά από 17 χρόνια παίζοντας στη Γαλλία, ήθελα να πάω στο εξωτερικό. Είχα μεγάλες οικονομικές προτάσεις από τη Ρωσία ή την Τουρκία, αλλά ο κύριος στόχος ήταν η La Liga ή η Premier League. Είχα επαφές, αλλά τίποτα συγκεκριμένο και η λέσχη του Μπρίσμπεϊν ήρθε σε επαφή με μένα. Εκεί, δημιουργείται ένα κατώτατο όριο μισθών, αλλά κάθε λέσχη μπορεί να έχει έναν παίκτη του οποίου ο μισθός υπερβαίνει το ανώτατο όριο μισθών. Μου έδωσαν αυτό το ρόλο. Μίλησα για αυτό με τη σύζυγό μου και πιστεύαμε ότι θα ήταν καλό για εμάς και τα παιδιά μας. Επίσης, ήρθα σε επαφή με τον Fahid Ben Khalfallah (πρώην παίκτης της Μπρίσμπεϊν). Οι συνομιλίες με τον προπονητή με έπεισαν επίσης. Αν δεν το έκανα τότε, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το έκανα μια μέρα.
Για τις υποδομές της Ομόνοιας:
Έχουμε ένα καλό προπονητικό κέντρο με δύο γήπεδα. Το κλαμπ παρέχει φυσιοθεραπευτές και κάθε είδους θεραπείες. Όσον αφορά τις υποδομές, είναι παρόμοιες με αυτό που έχω βιώσει στη Γαλλία.
Για το αν θα επιστρέψει στη Γαλλία, βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα:
Προς το παρόν δεν το σκέφτομαι. Αν μου γίνουν προτάσεις από γαλλικές ομάδες, θα τις εξετάσω. Υπέγραψα τριετές συμβόλαιο με την Ομόνοια, μου αρέσει εδώ, αλλά δεν είμαι... παντρεμένος με τη χώρα. Όταν σταματήσω τη μπάλα, νομίζω ότι θα έρθω να ζήσω στη Νίκαια. Έχω πολλά σχέδια...
Για την άποψή του για το γαλλικό ποδόσφαιρο σήμερα:
Νιώθω ότι το επίπεδο είναι χαμηλότερο σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια που ήμουν εκεί. Όταν βλέπω συγκεκριμένους αγώνες, λέω στον εαυτό μου ότι έχω θέση σε αυτό το πρωτάθλημα! Φέτος, μου αρέσει πολύ η Μαρσέιγ. Έχω την εντύπωση ότι το γαλλικό ποδόσφαιρο χάνει τις αξίες του, τα χρήματα ανέλαβαν... δράση. Είμαι... σκυλί στο γήπεδο και βλέπω λίγους παίκτες με αυτή τη νοοτροπία στο γαλλικό πρωτάθλημα. Είναι κρίμα γιατί αυτό αρέσει στους οπαδούς. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο... κέρδισα τους υποστηρικτές των ομάδων μου.
Για την καλύτερη στιγμή του ως ποδοσφαιριστής:
Η προαγωγή στη Λιγκ 1 με την Ντιζόν, την πρώτη στην ιστορία του συλλόγου. Είχαμε μια μεγάλη ομάδα. Προφανώς θυμάμαι επίσης την περίοδο 2012/2013 με τη Νις (4η στη Λιγκ 1). Δεν υπήρχε αστέρι στην ομάδα, κανείς δεν προσπαθούσε να κάνει πάρα πολλά. Ήμασταν μια ομοιογενής ομάδα. Ο Claude Puel ήταν ένας σπουδαίος προπονητής, με δίδαξε πολύ.
