Για παράδειγμα η Ομόνοια κατάφερε να ανεβάσει τον πήχη εντός αγωνιστικού χώρου.
Οι οπαδοί των πρασίνων το καλοκαίρι δεν είχαν περισσότερο ενθουσιασμό απ΄ότι είχαν πέρυσι για π.χ ή πρόπερσι. Περίμεναν… το γήπεδο. Είδαν, τους άρεσε, στήριξαν, συνεχίζουν.
Από την άλλη, οι ιθύνοντες της Πάφου ανέβασαν εκτός αγωνιστικού χώρου τον πήχη το περασμένο καλοκαίρι. Ηχηρές μεταγραφές, τρελά ποσά και ούτω καθεξής.
Σκόρπισαν απλόχερα ενθουσιασμό στους Παφίτες οπαδούς οι οποίοι έπειτα από το πέρας της 8ης αγωνιστικής γιούχαραν. Γιούχαραν και είχαν δίκιο. Δεν είναι εικόνα αυτή που έδειξε η ομάδα τους.
Μια ήττα από την ΑΕΛ εκτός έδρας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εκτός προγράμματος. Μπορεί όμως να γιουχαριστεί όταν η εικόνα είναι άσχημη.
Κανείς δεν μπορεί να τους κριτικάρει. Όπως και κανείς δεν μπορεί να κριτικάρει τους Ομονοιάτες των προηγούμενων ετών. Το θέμα με τον (ψηλό) πήχη είναι περίεργο. Γιατί αν ανέβει εντός γηπέδου πρέπει να διατηρηθεί.
Αν ανέβει εκτός αγωνιστικού χώρου πρέπει να φανεί.
Ότι και να γίνει, όλα φαίνονται στο γήπεδο, όλα…
