Είναι κοινά παραδεκτό ότι στη θέση του τερματοφύλακα όταν υπάρχει ποιότητα-ικανότητα, δεν χρειάζεται ιδιαίτερος χρόνος προσαρμογής ούτε διαφοροποιεί το πλάνο μιας ομάδας. Σε αυτό, λοιπόν, το σκεπτικό στηρίχτηκε η Ομόνοια και πάραυτα λίγο πριν το ντέρμπι με την Ανόρθωση ανακοίνωσε τον Φαμπιάνο Ριμπέιρο.
Κατά διαχρονική διαπίστωση στη θέση Νο1 το κάθε ντεμπούτο κρίνεται θετικό βοηθώντας την ομάδα, ωστόσο, πάντα, στην κυπριακή πραγματικότητα αν πάει κάτι στραβά εύκολα μπαίνει το σαράκι της σύγκρισης.
Με τον Ουζόχο λοιπόν να δίνει την εντύπωση του ''ανίκητου'' πριν τον τραυματισμό του, το μεγάλο διακύβευμα για τον βραζιλιάνο, πέρα ακόμη και από την καλή εμφάνιση, είναι να καταφέρει να αποφύγει (σ.σ δεν μπορεί εντελώς) την όποια σύγκριση με το Νιγηριανό, που να αμφιβάλλει την αξία του.
Στη νευραλγική θέση του άσου το οποιοδήποτε λάθος είναι μοιραίο και δεν καμουφλάρεται εύκολα, επομένως άδικα σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να κριθεί αρνητικά ο οποιοσδήποτε.
Πάντως με τις εμπειρίες και το παλμαρέ που κουβαλά όλα συνηγορούν πως θα καλύψει επάξια την πράσινη εστία.
