Βλέποντας κανείς την παρουσία της Ομόνοιας στο πρώτο καλοκαιρινό φιλικό, δεν έγινε σε κάτι σοφότερος.
Δεν είδαμε νέα στοιχεία, δεν είδαμε καινοτομίες, δεν είδαμε εξεζητημένα πράγματα. Είδαμε ωστόσο το βασικό πλεονέκτημα που έχει το «τριφύλλι» έναντι των περισσοτέρων ομάδων στο νησί μας και το οποίο θα προσπαθήσει να το εκμεταλλευτεί και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια.
Ομοιογένεια…
Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Χένινγκ Μπεργκ συνεχίζει για 3η σεζόν και οι περισσότεροι παίκτες είναι στην 2η ή στην 3η τους χρονιά, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς το επίπεδο της χημείας που υπάρχει στο «πράσινο» ρόστερ. Ιδίως στο πρώτο μέρος όταν έπαιζαν αρκετοί απ’ τους λεγόμενους βασικούς, ήταν εκπληκτικός ο τρόπος που με μάξιμουμ τρεις πάσες γινόταν η μετάβαση άμυνα – επίθεση, με αυτοματισμούς που είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς που γίνεται εδώ και μια διετία.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα τρία γκολ του πρώτου μέρους.
Στο πρώτο Λοΐζου και Μποτεάκ μετά από κλέψιμο του πρώτου συνεργάζονται ωραία και ο τελευταίος με σέντρα στο δεύτερο δοκάρι βρίσκει μόνο τον Τσέποβιτς.
Στο δεύτερο Τζιωνής και Λοΐζου… έκρυψαν την μπάλα, ο τελευταίος έκανε το παράλληλο γύρισμα και ο Τσέποβιτς σκόραρε από κοντά.
Και στο τρίτο, ο Τσέποβιτς επωφελήθηκε το λάθος στην μεσαία γραμμή, έφυγε από αριστερά αλλά κράτησε περιμένοντας την κίνηση του Λοΐζου, τον τροφοδότησε σωστά και ακολούθως ο μικρός τα έκανε όλα… τέλεια!
