Η Ομόνοια θα μπορούσε να “κάτσει” στο 2-0 του πρώτου αγώνα απέναντι στη Γάνδη και να αμυνθεί όμως ο Νιλ Λένον δεν έπεσε σε αυτή την παγίδα επειδή μέτρησε σωστά τις δυνάμεις της ομάδας του και του αντιπάλου, ιδιαίτερα αφού τις είδε στο πρώτο παιχνίδι.
Μέτρησε επίσης και τα χαρακτηριστικά των παικτών που θα το εκτελούσαν. Ήθελε γερά πνευμόνια, φρεσκάδα, ταχύτητα και καθαρό μυαλό και οι παίκτες που διάλεξε να ξεκινήσει για να “κτυπήσουν” τον αντίπαλο τον δικαιώσαν.
Έβαλε pressing στο κέντρο του αντιπάλου που έδειξε να αιφνιδιάζεται από αυτή την προσέγγιση. Μιξ, Κακουλής, Χαραλάμπους και Μπρούνο έβαλαν πολύ πίεση στους αμυντικούς. Άμεσα ήρθε η πρώτη ευκαιρία με ωραία μπαλιά του Μιξ στον Κακουλλή και σουτ του δεύτερου.
Ακολούθησαν το πρώτο γκολ από από το κλέψιμο του Μπρούνο που πάσαρε στον Κακουλή, η ευκαιρία του Μιξ μετά από κλέψιμο του Χαραλάμπους και στη συνέχεια το 2-0.
Και στο δεύτερο το γκολ η Ομόνοια έβαλε πίεση στο κέντρο και δημιούργησε ανισορροπία στους Βέλγους με τις γρήγορες πάσες Μπασιρού, Χαραλάμπους, Μπρούνο και με τον νεαρό Κύπριο να εκτελεί..
Το πλάνο του Λένον ήταν το ασφυκτικό pressing σε μια ομάδα που έδειξε πως τα χάνει σε τέτοιες συνθήκες από το πρώτο παιχνίδι και πέτυχε. Η Ομόνοια ήξερε πως με ένα γκολ θα τελείωνε ουσιαστικά την πρόκριση και τελικά έβαλε και δύο και θα μπορούσε και για τρίτο.
Όλα αυτά έγιναν στα 36' πρώτα λεπτά και οι πράσινοι στη συνέχεια είχαν και την άνεση να κάνουν διαχείριση δυνάμεων απολαμβάνοντας παράλληλα την ατμόσφαιρα που δημιουργούσε ο κόσμος τους!
