Όταν ένας προπονητής έχει στην διάθεσή του παίκτη με την ποιότητα του Λοΐζου, έχει μια… αποστολή.
Αυτή είναι να μπορεί μέσα στο παιχνίδι να τον… ξεκλειδώνει και να μην τον έχει κλειδωμένο και περιορισμένο.
Ναι μεν η φυσική του θέση είναι δεξιά στην επίθεση, αλλά αυτό να μην αποτελεί αιτία για 90λεπτη παρουσία εκεί, αφού όπως απέδειξε και στον ημιτελικό με την Ανόρθωση μπορεί να είναι εξίσου αποδοτικός τόσο στον άξονα όσο και αριστερά. Προσφέροντας διαφορετικά στοιχεία στην ομάδα του…
Όταν παίζει δεξιά, έχει την δυνατότητα να συγκλίνει διαγώνια και να πατά περιοχή έχοντας την μπάλα στο αριστερό του, να ψάχνει είτε την τελική, είτε την ασίστ είτε κάποια συνεργασία με "ένα – δύο" σε κλειστούς χώρους. Αυτά όμως είναι γνωστά, τα είδαμε πολλάκις την τελευταία διετία…
Τι… φρέσκο είδαμε στο παιχνίδι Κυπέλλου με την Ανόρθωση;
- Τον Λοΐζο του άξονα: Στο 36’, όταν ο Λοβέρα έδωσε στον Παπουλή, ο Λοΐζου δεν ήταν δεξιά απομονωμένος αλλά κεντρικά, σε θέση πίσω απ’ τον Μάταβζ. Πήρε την ασίστ απ’ τον Φώτη και αφού ήταν με πρόσωπο απέναντι τέρμα, είχε την άνεση να επιλέξει σε ποια κατεύθυνση να πάει, προτίμησε φυσικά να πάει από αριστερά και… εκτέλεσε τον Τζουρ.
- Τον Λοΐζο αριστερά: Στο 56’, έφυγε από δεξιά και ήρθε αριστερά. Παίρνοντας την πάσα απ’ τον Λοβέρα, είχε την δυνατότητα να προσποιηθεί και να σεντράρει απ’ την γραμμή του κόρνερ, χωρίς να καθυστερήσει όπως συμβαίνει συνήθως όταν είναι δεξιά, αφού για να κάνει την σέντρα που θέλει προσπαθεί να συγκλίνει και να την φέρει στο - καλό του - αριστερό πόδι. Η σέντρα του ήταν εξαιρετική, αλλά η κεφαλιά του Μάταβζ από κοντά άστοχη.
