Όταν ήρθε στην Πάφο δεν έγινε τόσο μεγάλος ντόρος γύρω από το όνομα του ωστόσο ο ίδιος φρόντισε μέσα από την εικόνα του εντός και εκτός γήπεδου να γίνει ένα από τα αγαπημένα παιδιά της κερκίδας...
Ο Άντερσον ναι είναι ένας δεινός σκόρερ, τα αντίπαλα δίχτυα τον αγαπάνε και μάλιστα πολύ. Αλλά εκτός από αυτό είναι και ένας ωραίος τρελός τύπος. Καταφθάνει στο γήπεδο πάντα χαμογελαστός είτε θα αγωνιστεί βασικός είτε όχι. Για αυτόν ίσως και να μην έχει διαφορά. Νιώθει καλά και το δείχνει.
Σκοράρει και πανηγυρίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο...
Και πλέον παρέσυρε και τους συμπαίκτες του αλλά και τον κόσμο της ομάδας...
Ένας "παγκίτης" που κάνει τη διαφορά λένε πολλοί... αλλά ποιος νοιάζεται όμως πόσα λεπτά αγωνίζεται; Τουλάχιστον τον Άντερσον δείχνει να μην τον αφορά. Συνεχίζει να σκοράρει και να χορεύει σε ένα ρυθμό δικό του...
