Όλα μπαίνουν κι΄όλα χάνονται. Σ΄ένα παιχνίδι που η Πάφος θα μπορούσε σίγουρα να σκοράρει περισσότερα από ένα γκολ τελικά έμεινε σ΄αυτό του Βαλακάρι και στο τέλος αποκλείστηκε. Κάποιος θα μπει πως στα άλλα είχε απάντηση ο Φαμπιάνο και θα έχει δίκαιο… Ο Βραζιλιάνος δήλωσε παρών στο πιο κρίσιμο (έως το επόμενο) παιχνίδι στερώντας από τους Παφίτες να θέσουν γερές βάσεις πρόκρισης στο ΓΣΠ από το πρώτο κιόλας ημίχρονο.
Αυτό που δεν έκανε η Πάφος ήταν αυτό που… έκανε η Ομόνοια. Διατήρησε την ψυχραιμία της. Οι “γαλάζιοι” έκαναν ένα πολύ καλό παιχνίδι στη Λευκωσία κάτω από δύσκολες συνθήκες ομολογουμένως με τόσο κόσμο στις εξέδρες. Στα σημεία που πίεσαν πολύ τον αντίπαλο δεν κατάφεραν να σκοράρουν περισσότερα γκολ και κάπου έδειχναν να μένουν στο… “δεν μπαίνει ό,τι κι΄αν κάνουμε”.
Το μομέντουμ όσο περνούσαν τα λεπτά άλλαζε κάτοχο. Εκεί που οι φιλοξενούμενοι έδειχναν πολύ επικίνδυνοι, οι γηπεδούχοι έμειναν ήρεμοι και είχαν και την τύχη με το μέρος τους.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα συνέβαινε αν η Πάφος συνέχιζε να πιέζει, δεν απογοητευόταν από τις χαμένες ευκαιρίες. Μπορεί η τύχη να έγερνε προς στην δική της πλευρά μπορεί το αποτέλεσμα να ήταν το ίδιο.
Η απογοήτευση κατά τη διάρκεια ενός ματς είναι part of the game. Το θέμα είναι να την διαχειρίζεται σωστά η ομάδα, να συνεχίζει να προσπαθεί και να μένει γεμάτη… εσωτερικά.
