Γι' αυτό... δεν χωνεύεται

Γι' αυτό... δεν χωνεύεται

Όταν μια ομάδα χάσει με ευρύ σκορ, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα.

Είτε ο αντίπαλος ήταν κατά πολύ ανώτερος, κυριάρχησε, επέβαλε τον ρυθμό του και με την ποιότητα των ποδοσφαιριστών του κέρδισε εύκολα, είτε χωρίς να υπάρξει κάποια διαφορά στην ποιότητα, ο αντίπαλος κέρδισε διότι εκμεταλλεύτηκε τα πολλά ατομικά λάθη (δώρα).

Στην πρώτη περίπτωση, σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Παραδέχεσαι την ανωτερότητα του αντιπάλου, του δίνεις συγχαρητήρια και… στρώνεσαι στην δουλειά για να είσαι καλύτερος την επόμενη φορά που θα τον αντιμετωπίσεις. Στην δεύτερη περίπτωση, δυσκολεύεσαι να το χωνέψεις…

Ο αγώνας ανάμεσα σε Έλφσμποργκ και Πάφο, ανήκε στην δεύτερη κατηγορία. Μπορεί η Σουηδική ομάδα να επικράτησε με 3-0 και το σκορ να είναι… καθαρό, ωστόσο η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες σε καμία περίπτωση δεν έδειξε να είναι σε αυτά τα επίπεδα.

Ένα λάθος διώξιμο του Κβίντα στο 1-0, ένα λάθος μαρκάρισμα του Μελούσο στο 2-0 (και αποβολή) και μια ασυνεννοησία ανάμεσα σε Ντράγκομιρ και Κβίντα στο 3-0, διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα το οποίο θα μπορούσε να είναι και μεγαλύτερο προϊόντος ενός ακόμη ατομικού λάθους (Μπρούνο) στο φινάλε.

Γι’ αυτό είναι… σκασμένοι οι Παφίτες. Διότι έχασαν με καθαρό σκορ από μία ομάδα που ποιοτικά δεν έδειξε να υπερτερεί σε τόσο μεγάλο βαθμό…

ωρδεα

Σταύρος Παπαδημητρίου