Τα τελευταία χρόνια οι ανάγκες και οι απαιτήσεις που έχουν οι προπονητές, μετατρέπουν τους ποδοσφαιριστές σε… ρομπότ.
Απαγορεύεται το ρίσκο, το εξεζητημένο, αυτό που είναι με βάση το ταλέντο και όχι με βάση την τακτικής της ομάδας. Ακόμα και σε θέσεις όπως αυτή του εξτρέμ, πόσες φορές είδαμε προπονητές να επιλέγουν είτε έναν μπακ είτε έναν μέσο για να καλύπτει την θέση με την αιτιολογία «μαρκάρει καλύτερα»…
Καλά όλα αυτά, έχουν κάποια δόση λογικής, ωστόσο όσα χρόνια κι αν περάσουν και όσες νέες τακτικές κι αν έρθουν, ο μεσοεπιθετικός που ντριμπλάρει θα είναι πάντα ένα… κλικ πιο μπροστά στην συνείδηση του κόσμου. Δεν σημαίνει ότι θα πετυχαίνεις πάντα τις ντρίμπλες που θα δοκιμάσεις, αλλά βάζοντας την μπάλα μπροστά και πηγαίνοντας προς τον αντίπαλο αμυντικό, μπορεί να βγεις κερδισμένος ακόμα και αν δεν… βγει η επινόησή σου. Όπως για παράδειγμα, το δεύτερο γκολ της Πάφου στην εκτός έδρας νίκη απέναντι στην ΑΕΚ.
Η μπάλα πήγε στον Σεμέδο αριστερά εκτός περιοχής, μπροστά του ήταν ο Ροσάλες. Ο ποδοσφαιριστής της Πάφου μπορούσε να στρώσει προς τα πίσω στον Πάγιτς, ο οποίος ήταν ελεύθερος για να σεντράρει, ωστόσο αποφάσισε να πάει στο ένας με έναν, μιας και είναι κάτι που το έχει στο ρεπερτόριό του.
Η ντρίμπλα δεν του βγήκε, περισσότερο του… έφυγε η μπάλα σε πρώτο χρόνο, ωστόσο απ’ την αναμπουμπούλα επωφελήθηκε και μπήκε στην περιοχή, έκανε το γύρισμα και ο Βαλακάρι σκόραρε για το 2-1.
Το γκολ είχε και δόση τύχης, ωστόσο την τύχη αυτή την… δημιούργησε Γούλι Σεμέδο, ο οποίος ενήργησε όπως οφείλει να ενεργεί κάθε κλασικός εξτρέμ!
