Πολλά ειπώθηκαν για την Πάφο φέτος, λόγω της μεγάλης αγωνιστικής αστάθειας που έδειξε, αφότου αποχώρησε ο Χουάν Κάρλος Καρσέδο.
Ένα από αυτά...τα πολλά, ήταν πως η Πάφος είναι ομάδα-πυροτέχνημα και πως το πολύ χρήμα που δαπανήθηκε με την πάροδο των χρόνων δεν είναι αρκετό για να χτιστεί μια ομάδα με ανθεκτικότητα. Φτάνοντας όμως αισίως στο τέλος άλλης μιας σεζόν, θα πρέπει να διαφωνήσουμε με όλα! Ομάδα που κερδίζει τρόπαια επί τρία χρόνια σερί, μόνο ομάδα πυροτέχνημα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το χρήμα που δαπανήθηκε σε ποδοσφαιριστές με ποιότητα απέδειξε πως έχτισε ποδοσφαιριστές game changers (όπως για παράδειγμα ο Ζάζα, ο Πέπε, ο Ντράγκομιρ, ο Κορέια, ο Μπρούνο και άλλοι τόσοι). Ο Απόλλωνας διαχρονικά είναι μια παραδοσιακή μεγάλη ομάδα, την πίεσε, την απείλησε στον τελικό και εν τέλει η Πάφος με έναν ασύλληπτο Ζάζα σήκωσε το τρόπαιο! Η φετινή κατάκτηση του κυπέλλου ήταν η πιο ηχηρή απάντηση, όχι γιατί κερδήθηκε το τρόπαιο, αλλά επειδή η Πάφος απέδειξε ότι απέκτησε την κατάλληλη νοοτροπία που χρειάζεται μία μεγάλη ομάδα για να κατακτά τίτλους.
Η Πάφος ήρθε για να μείνει - και δεν υπάρχει ομάδα που δεν περνά την κρίση της - πήρε το μάθημα και χτίζει ενόψει της νέας σεζόν προκειμένου να επιστρέψει δριμύτερη!
