Το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι πάθους και το ζητούμενο, το γκολ φυσικά, τις περισσότερες φορές πανηγυρίζεται έξαλλα από τους πρωταγωνιστές.
Τέτοιοι, πρωταγωνιστές δηλαδή, είναι κατά βάση οι ποδοσφαιριστές. Αυτοί αγωνίζονται, αυτοί κοπιάζουν και ιδρώνουν εντός αγωνιστικού χώρου και όταν πετύχουν κάποιο γκολ, αναμενόμενα ξεσπούν.
Υπάρχουν και στιγμές που το ξέσπασμα έρχεται από άλλους, οι οποίοι είναι εκτός των τεσσάρων γραμμών. Ιδίως όταν αυτοί οι κάποιοι είναι αρκετά πιεσμένοι, δέχθηκαν αμφισβήτηση και κόντεψαν να χάσουν την δουλειά τους. Τότε σε περίπτωση επιτυχίας, ο πανηγυρισμός και το ξέσπασμά τους θα είναι μεγαλύτερος ακόμα κι απ’ τους σκόρερ!
Κάπως έτσι είναι και η περίπτωση του Ζέλικο Κόπιτς. Ο προπονητής της Πάφου μετά τις τρεις σερί ήττες από Απόλλωνα, ΑΕΚ και Ανόρθωση, βρέθηκε στα… σχοινιά και ο αγώνας με την Ομόνοια ήταν μονόδρομος αφού τέταρτη διαδοχική ήττα για μια ομάδα που έχει σαν στόχο την έξοδο στην Ευρώπη, απλά δεν επιτρέπεται.
Στο γκολ του Μπεσάρα με το οποίο η Πάφος ισοφάρισε, δεν αντέδρασε ιδιαίτερα. Έμεινε ψύχραιμος μιας και είχε αρκετό χρόνο ακόμη μέχρι το τέλος. Ωστόσο, όταν ο Λαφράνς σκόραρε στο 88’ για την ανατροπή, ήρθε το ΞΕΣΠΑΣΜΑ!
Ο σκόρερ ξεκίνησε να τρέχει προς το σημαιάκι του κόρνερ. Την ίδια ώρα, οι συμπαίκτες του και ο πάγκος με σπριντάρισμα έτρεξαν προς το μέρος του. Ο πρώτος που τον αγκάλιασε, ήταν ο Αραγκιούρι, ο δεύτερος; Ο Ζέλικο Κόπιτς!
Ο κόουτς της Παφιακής ομάδας με το που είδε τον Λαφράνς να σκοράρει και να λυτρώνει την ομάδα του, έτρεξε… σφαίρα, πιο γρήγορα κι απ’ τους ποδοσφαιριστές του και ήταν ο δεύτερος που έφτασε για να αγκαλιάσει και να συγχαρεί τον σκόρερ. Και αυτό είναι η απόδειξη του πόσο πολύ πιεσμένος ήταν και πόσο πολύ είχε ανάγκη αυτή την επιτυχία.
Δείτε στο πιο κάτω βίντεο το σκηνικό που περιγράψαμε:
