Πριν το ματς Κυπέλλου απέναντι στην Ομόνοια, άπαντες στις τάξεις της ομάδας μιλούσαν για το εξαιρετικό κλίμα που υπάρχει στα αποδυτήρια, για το αίσθημα ενότητας και ομαδικότητας που επικρατεί μεταξύ των παικτών και για το πάθος που υπάρχει με φόντο το τρόπαιο του Κυπέλλου...
Αυτά τα αισθήματα αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα και στο 90+3' πήραν σάρκα και οστά μέσα από το γκολ του Ζάιρο.
Ο Βραζιλιάνος άσος δεν πανηγύρισε μόνος του με τους 5μιση χιλιάδες Παφίτες το γκολ του. Το γιόρτασε αγκαλιά με τον Αλέξανδρο Μιχαήλ που βρίσκεται μόνιμα στον πάγκο, χωρίς να αγωνίζεται. Με τον Αντός που περιθωριοποιήθηκε μετά την έλευση του Ίβουσιτς. Με τον Μπρούνο που μπήκε σαν αλλαγή στο 83' και πανηγύρισε λες και σκόραρε ο ίδιος το γκολ.
Ξέσπασαν ΟΛΟΙ. Σαν μια γροθιά. Υπάρχει ξανά ηρεμία, δίψα στα αποδυτήρια για διάκριση, αυτοπεποίθηση... και η "αίγλη" του Μίτσελ Σαλγκάδο.
Φυτούλα Μωυσέως
