Ο Ιούλιος Αργυρού, χειροσφαιριστής της Ανόρθωσης, μίλησε στο Super Monday για τη μεγάλη επιτυχία της "Κυρίας" η οποία απέκλεισε την τουρκική, Beykoz Bld SK με δύο νίκες σε Κωνσταντινούπολή και Κύπρο…
Για τη μεγάλη πρόκριση… “Είμαι τρισευτυχισμένος. Είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα Κυπριακά δεδομένα όσα ζήσαμε αυτές τις βδομάδες. Η προετοιμασία, η νίκη στην Πόλη, και στη συνέχεια πετύχαμε κάτι που φάνταζε ακατόρθωτο. Μπήκαμε από το πρώτο λεπτό δυνατά τους κοντράραμε, και είπαμε πως είναι μια ευκαιρία που δεν έπρεπε να χαθεί".
Για τους πολλούς Ελλαδίτες στο ρόστερ: “Έχουμε αρκετά πρωτοκλασάτα ταλέντα από την Ελλάδα, ήρθαν διψασμένοι ήθελαν και αυτοί την ευκαιρία όχι μόνο για την Κύπρο αλλά και για να αγωνιστούν και στην Ευρώπη. Αυτή ήταν μια καλή ευκαιρία όχι μόνο για τους Ελλαδίτες αλλά για όλους. Επειδή το κυπριακό χάντμπολ είναι αρκετά πίσω, με την κάθοδο ενός εμβληματικού ηγέτη, του Γιώργου Ζαραβίνα ως προπονητή της ομάδας και με την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του έφερε πολλούς νεαρούς Έλληνες”.
Για την φιλοξενία στην τουρκία… “Ήταν αρκετά ομαλή η κατάσταση. Φυσικά είχε αρκετή αστυνόμευση και έπρεπε να ακολουθούνται πρωτόκολλα όπως και στην Κύπρο. Και λόγω της πανδημίας δεν κυκλοφορούσαμε πάρα πολύ. Μέναμε στο ξενοδοχείο και από εκεί στο γήπεδο και πίσω. Δεν παίζει πολύ ρόλο η πολιτική σε αυτά τα πλαίσια. Και αυτοί μας ενημέρωσαν με email και μας είπαν πως ρόλο παίζει ο αθλητισμός και όχι η πολιτική. Είχαμε καλή φιλοξενία από τους ανθρώπους γνωρίσαμε και τον δήμαρχο που μας πήγε για φαγητό. Παρόλο που ήταν λοκντάουν άνοιξαν ένα ολόκληρο εστιατόριο για να φάμε μετά τον αγώνα μαζί τους και ανταποδώσαμε και εμείς”.
Αν είναι οπαδός της Ανόρθωσης… “Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λευκωσία. Είναι μεγάλη τιμή και περηφάνια που φορώ αυτή τη φανέλα. Είναι και ο πατέρας μου πρόσφυγας και σίγουρα νιώσαμε συγκίνηση στην Αγία Σοφιά που πήγαμε. Όποτε τραγουδούμε το τραγούδι για την Αμμόχωστο ανατριχιάζω. Δεν μετανιώνω με τίποτα που φορώ αυτή τη φανέλα”.
Για την εμπειρία του στην Ελλάδα… “Ήταν κάτι πρωτόγνωρο αυτό που έζησα στην Ελλάδα. Όταν φεύγεις από τα 32 και αφήνεις πίσω σου οικογένεια παιδιά. Όμως ήταν δίπλα μου η μητέρα Ελλάδα. Στον Διομήδη Άργους έπαιξα καταπληκτικά και από εκεί πήγα στην ΑΕΚ Αθηνών. Σε μια ομάδα που είναι πάλι προσφύγων. Έμαθα πολλά εκεί τον Δικέφαλο Αετό, τον Χριστιανισμό. Το πως μας αγαπούσανε στην ΑΕΚ ήταν κάτι που δεν έζησα στην Κύπρο. Επιστρέφοντας στην Κύπρο που δόθηκε η ευκαιρία να έρθω στην Ανόρθωση. Ενσωματωθήκαμε με έναν ελληνικό κορμό και οι βάσεις έγιναν πιο επαγγελματικές. Στον προηγούμενο γύρο αποκλείσαμε μία Τσέχικη ομάδα, με δύο νίκες και είμαστε αήττητοι”.
