Με ανάρτηση στα social media ο Λούης Γιαννάκη ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πετοσφαιρική ομάδα της ΕΝΠ.
Αναλυτικά:
"Κάπου εδώ τα πράγματα παίρνουν τέλος!!!
Το βόλεϊ υπήρξε μέρος της ζωής μου την οποία καθόρισε είτε ως αθλητής (όσο πρόλαβα να παίξω πριν τον τραυματισμό μου), είτε ως απλός υποστηριχτής του αθλήματος (σάλας και beach), είτε ακόμα και ως παράγοντας τα τελευταία 5 χρόνια.
Τα τελευταία λοιπόν αυτά χρόνια, ως επικεφαλής του τμήματος πετόσφαιρας της ΕΝΠ, προσπάθησα με κάποια άτομα να ¨ανανεώσουμε¨ το άθλημα δημιουργώντας τις συνθήκες εκείνες οι οποίες θα αποτελούσαν τις υγειές βάσεις ύπαρξης της πετοσφαιρας στο Παραλίμνι. Ο δρόμος προς αυτή την κατεύθυνση δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Καλός ή κακός το ενδιαφέρων για το άθλημα της πετοσφαιρας ήταν και συνεχίζει να είναι πενιχρό, παρόλες τις τεράστιες προσπάθειες που έγιναν. Και εξηγούμαι ότι δεν ήταν μόνο οικονομικό το θέμα. Τα δεδομένα της εποχής τα τελευταία χρόνια δεν επέτρεπαν σε υπερβάσεις οικονομικής ενίσχυσης, αφού και η βοήθεια από την Ομοσπονδία μας δεν ήταν αυτή που κατά την δική μου άποψη έπρεπε να ήταν, με γνώμονα το τι συμβαίνει και στις υπόλοιπες ομοσπονδίες. Παρόλα αυτά εγώ οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όσους στάθηκαν δίπλα στο βόλεϊ ενισχύοντας όσο μπορούσαν και στα μέτρα δυνατοτήτων των επιχειρήσεων τους. Πέραν από το οικονομικό όμως, προσπαθήσαμε να στήσουμε και να οργανώσουμε ένα τμήμα από την ομάδα αντρών μέχρι την ακαδημία μας η οποία θα μπορούσε σιγά σιγά να δουλέψει σε σωστά πρότυπα και σιγά σιγά θα μπορούσαμε να στηριχτούμε σε αθλητές δικούς μας. Επαναλειτούργησε γυναικείο τμήμα μετά από 15 και βάλε χρόνια. Είδαμε σχολεία, δημόσια και ιδιωτικά. Επικοινωνήσαμε με γυμναστές που προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν και τους ευχαριστούμε. Δυστυχώς όμως λόγο μικρού ενδιαφέροντος, η ακαδημία μας δεν μπόρεσε ποτέ να μεγαλώσει παραμένοντας με μικρό αριθμό αθλητριών αλλά ιδιαίτερα αθλητών αφού στα αγόρια η κατάσταση ήταν ακόμα πιο δύσκολη.
Έχοντας λοιπόν υπόψιν τα πιο πάνω, μετά από τεράστιο προβληματισμό και σκέψη, τον Ιούνιο του 2023 πήραμε την απόφαση ως επιτροπή πετόσφαιρας της ΕΝΠ να παρουσιάσουμε μια πρόταση, για μια προσπάθεια συμπόρευσης του τμήματος του βόλεϊ της ΕΝΠ μαζί με αυτό της Αναγέννησης Δερύνειας. Τον ίδιο προβληματισμό και σκέψεις είχαν και τα παιδιά στην Αναγέννηση Δερυνειας οι οποίοι λειτουργούσαν το τμήμα πετόσφαιρας του σωματείου τους. Θέλω σε αυτό το σημείο να αναφέρω για άλλη μια φορά αυτό που έλεγα από πέρσι. Δεν ξυπνήσαμε μια μέρα εμείς από την ΕΝΠ και αρχίσαμε να το παίζουμε Αναγεννησίτες αλλά ούτε και αυτό έγινε με τα παιδιά από την Δερύνεια οι οποίοι ποτέ δεν το έπαιξαν Ενωσίτες. ΕΙΔΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ σε μίαν περιοχή στην οποία το βόλεϊ κινδυνεύει με αφανισμό. Τόσο απλά. Ούτε και διαμορφωμένο πολιτικά το αφήσαμε να γίνει όλο αυτό διότι ο σκοπός ήταν καθαρά ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ αλλά ούτε και ποτέ εμείς ως κοινή επιτροπή επιδιώξαμε ενοποίηση των δύο σωματείων στην ολότητα τους.
Η πρόταση λοιπόν η οποία πήγε στις Γενικές Συνελεύσεις και των δύο σωματείων τον Ιούνιο του 2023, αφορούσε μόνο την ανδρική ομάδα αφού σκοπός ήταν να γίνει μια δοκιμαστική σεζόν για να δούμε κατά πόσον μπορεί να συνυπάρξουν διοικητικά τα τμήματα των δύο σωματείων ως μία κοινή ομάδα. Μάλιστα η πρόταση προοριζόταν για δημιουργία 2 κοινών ομάδων η οποία μία θα αγωνίζόταν στο πρωτάθλημα της Α κατηγορίας με την ονομασία ‘’Ένωση Αναγέννησης Δερυνειας’’ και η άλλη θα αγωνιζόταν στην Β κατηγορία με την ονομασία ‘’Αναγέννηση Ένωσης Νέων Παραλιμνίου’’. Η ομάδα η οποία θα αγωνιζόταν στην Β κατηγορία θα υποστηριζόταν από νεαρούς αθλητές των 2 ομάδων που δεν θα κατάφερναν να έχουν συμμετοχή στην ομάδα Α κατηγορίας. Δυστυχώς η απόφαση της ομοσπονδίας ήταν ότι η ομάδα της ΕΝΠ (η οποία θα λειτουργούσε ως 2η κοινή ομάδα με την ονομασία Αναγέννηση Ενωσης Νεων Παραλιμνίου) θα έπρεπε να αδρανοποιηθεί για τουλάχιστον 1 χρόνο για να δικαιολογεί την μη συμμετοχή της στην Α κατηγορία και θα επαναδραστηροποιόταν την σεζόν 2024-2025. Δεν επέτρεψαν δηλαδή στην 2η κοινή ομάδα να αγωνιστούμε κατευθείαν στην Β κατηγορία από την σεζόν 2023-2024.
Δεν θα ήθελα να μπω σε περεταίρω λεπτομέρειες αυτήν την στιγμή για το πόσο λανθασμένη απόφαση πήραν πέρσι οι ιθύνοντες της ομοσπονδίας, απλά θα περιοριστώ μόνο στο ότι είχαμε αρχίσει να παίρνουμε τα μηνύματα εκείνα για το πόσο δίπλα μας θα ήταν η ομοσπονδία σε αυτό το επιχείρημα.
Με την πάροδο λοιπόν μίας αγωνιστικής χρονιάς, η συνύπαρξη διοικητικά των δύο τμημάτων κάτω από την κοινή ομάδα ήταν ΑΨΟΓΗ!!! Όλα κύλησαν ρολόι και πραγματικά εγώ προσωπικά επιβεβαιώθηκα για το πόσο υγείες περίμενα πως θα ήταν το όλο εγχείρημα. Ένας προϋπολογισμός ο οποίος έγινε με προσοχή τον φέραμε εις πέρας μέχρι και το τελευταίο σεντ. Αγωνιστικά ναι, δεν είχαμε τα αποτελέσματα που θα θέλαμε (περισσότερα για το αγωνιστικό κομμάτι αναφέρθηκαν στην Γενική Συνέλευση) αλλά για εμάς προείχαν άλλα πράγματα όπως ανάφερα πιο πάνω και όχι το αν θα δημιουργούσαμε ομάδα πρωταθλητισμού και διακρίσεων από την 1η χρονιά. Ζυγίζοντας λοιπόν τα θετικά και τα αρνητικά της περσυνής χρονιάς αποφασίσαμε πως το επόμενο βήμα θα ήταν η ένταξη και της γυναικείας ομάδας κάτω από την κοινή ομπρέλα της ΕΝΩΣΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΔΕΡΥΝΕΙΑΣ αλλά και των 2 ακαδημιών. Μόνο με αυτό το πλάνο θα μπορούσαμε να πάμε το άθλημα ένα βήμα μπροστά. Έτσι το βλέπαμε εμείς και έτσι το παρουσιάσαμε στις Γενικές Συνελεύσεις των δύο σωματείων οι οποίες έγιναν την ίδια μέρα στις 16 Μαΐου 2024. Η πρόταση απορρίφθηκε από τις Γενικές Συνελεύσεις και των δύο σωματείων. Οι λόγοι γνωστοί σε όλους και στις 2 πλευρές. Εγώ δεν πρόκειται να μπω σε συζήτηση για την απόρριψη. Σέβομαι τον θεσμό της Συνέλευσης και των μελών των σωματείων γιαυτό επιμέναμε ως κοινή επιτροπή ότι η πρόταση πρέπει να περάσει δημοκρατικά από τα μέλη των σωματείων διότι τα σωματεία δεν ανήκουν σε εμάς, ανήκουν στον κόσμο τους και στα μέλη τους. Η ιστορία όμως έγραψε και δεν θέλω να προδικάσω εγώ το μέλλον πλέον στο βόλεϊ.
Τι γίνεται τώρα? Μετά από το ναυάγιο της πρότασης συμπόρευσης, ως επιτροπή πετόσφαιρας ΕΝΠ και χωρίς καμία πλέον υποχρέωση έναντι στον οποιονδήποτε, εξετάσαμε με επιστολή που στάλθηκε στην ομοσπονδία 1η Ιουνίου 2024 το ενδεχόμενο η ομάδα να αγωνιστεί κατευθείαν στην Α κατηγορία αφού δεν υπήρχε ενδιαφέρων από την πρωταθλήτρια ομάδα της Β κατηγορίας να αγωνιστεί στην Α κατηγορία αλλά ούτε και από άλλη ομάδα. Η απάντηση και πάλι αρνητική από την Ομοσπονδία (για την δικαιολογία που μας έδωσαν από την Ομοσπονδία θα αναφερθώ σε άλλη στιγμή όπως και για πολλά άλλα). Εξετάσαμε τότε το ενδεχόμενο να στηθεί η ομάδα από εμάς φέτος για να αγωνιστεί στην Β κατηγορία και να παραδώσουμε την ομάδα του χρόνου στην Α κατηγορία. Δύσκολο, πολύ δύσκολο διότι δεν υπάρχουν πετοσφαιριστές για να αγωνιστούν, και με 7-8 νεαρούς από την Κ18 αυτό δεν μπορεί να γίνει. Το φαινόμενο αυτό αναδεικνύει αυτά που έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια στην πετόσφαιρα και είναι ένας από τους πολλούς λόγους που η κοινή επιτροπή πρότεινε και το πλάνο κοινής συμπόρευσης σε όλα. Η ομάδα έχει δηλώσει παρολα αυτά συμμετοχή στην Β κατηγορία έστω και με την αδικαιολόγητη άρνηση της ομοσπονδίας για συμμετοχή στην Α κατηγορία και εύχομαι η διάδοχη κατάσταση να βρει τις βοήθειες που πρέπει για να προχωρήσει.
Υπό αυτά τα δεδομένα, και με μεγάλη στεναχώρια, εγώ και τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής πετόσφαιρας της ΕΝΠ αποχωρούμε σήμερα από το βόλεϊ της ΕΝΠ. Εγώ προσωπικά παραμένω στο ΔΣ του σωματείου ως εξουσιοδοτημένο άτομο εκπροσώπησης του σωματείου σε Γενικές και Εκλογικές Συνελεύσεις της Ομοσπονδίας ως ενεργό μέλος της, και μέχρι εξεύρεσης διάδοχης κατάστασης στο τμήμα. Η ακαδημία παραμένει κάτω από το πρόσταγμα του Γιώργου Τσιολάκκη ο οποίος είναι πλέον το άτομο που θα ενημερώνει κατευθείαν το σωματείο για σκοπούς Ακαδημίας.
Ευχαριστώ ξανά όλους όσους βοήθησαν είτε οικονομικά είτε διαφορετικά τα τελευταία χρόνια την πετόσφαιρα της ΕΝΠ, ευχαριστώ όσους βοήθησαν την κοινή ομάδα πέρσι και πίστεψαν στο πλάνο που παρουσιάσαμε για επιβίωση του αθλήματος. Ένα τεράστιο ευχαριστώ στους συνεργάτες μου τα τελευταία 5 χρόνια και στα παιδιά από την Δερύνεια που μαζί πιστέψαμε στην επόμενη μέρα του βόλεϊ στην περιοχή. Το πιο μεγάλο ευχαριστώ όμως είναι στην σύζυγο μου η οποία ήταν το στήριγμα μου και παρόλο του ότι ο χρόνος που στερήθηκε η οικογένεια μου ήταν πάρα μα πάρα πολύ μεγάλος, ήταν δίπλα μου.
Kαλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους!"
