Για τους περισσότερους εφήβους, τα απογεύματα είναι συνώνυμα με βόλτες με φίλους, οικογενειακές στιγμές ή λίγη ξεκούραση μετά το σχολείο. Για τις αθλήτριες της Εθνικής Ομάδας Ρυθμικής Γυμναστικής Ανσάμπλ Κύπρου, όμως, η καθημερινότητα είναι τελείως διαφορετική.
Πέντε ώρες προπόνησης κάθε μέρα, οκτώ ώρες κάθε Σάββατο, αμέτρητες επαναλήψεις, απαιτητικές χορογραφίες, συνεχής προσπάθεια για τελειότητα και η ευθύνη να εκπροσωπούν την Κύπρο στις μεγαλύτερες διεθνείς διοργανώσεις. Και όλα αυτά, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να είναι μαθήτριες, διατηρώντας εξαιρετικές σχολικές επιδόσεις.
Η Αννίτα Ανδρέου περιγράφει τη συμμετοχή της στην Εθνική Ομάδα ως μια τεράστια τιμή αλλά και ευθύνη.
«Νιώθω περηφάνια που έχω την ευκαιρία να εκπροσωπώ τη χώρα μου σε διεθνείς αγώνες. Είναι μεγάλη τιμή και ευθύνη να φοράω το εθνόσημο», λέει.
Το ίδιο συναίσθημα μοιράζεται και η Αναστασία Λαζαρίδου, η οποία εξηγεί ότι η εκπροσώπηση της Κύπρου δεν αφορά μόνο τα αποτελέσματα.
«Δεν είναι μόνο τα μετάλλια. Είναι η προβολή της χώρας μου, οι εμπειρίες που αποκτώ και η εξέλιξή μου τόσο ως αθλήτρια όσο και ως άνθρωπος.»
Για όλες τις αθλήτριες, η αγάπη για τη ρυθμική γυμναστική είναι αυτή που τις κρατά καθημερινά μέσα στο γυμναστήριο, ακόμη και όταν η κούραση γίνεται μεγαλύτερη από τις αντοχές τους.
Η Χριστιάνα Παπακυριακού αντλεί δύναμη από την ίδια την ομάδα και την επιθυμία να εξελίσσεται συνεχώς, ενώ η Σοφία-Νταϊάνα Χριστοφή εξηγεί πως κάθε προπόνηση αποτελεί μια νέα ευκαιρία να γίνει καλύτερη από την προηγούμενη μέρα.
Για την Όλγα Αφξεντίου, το μεγαλύτερο κίνητρο είναι ξεκάθαρο: να ανέβει κάποτε στο βάθρο των μεγαλύτερων διοργανώσεων του κόσμου.
Κοινός παρονομαστής όλων είναι τα όνειρα.
Η Αννίτα ονειρεύεται μια συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Όλγα θέτει ήδη ως μεγάλο της στόχο το Λος Άντζελες 2028. Η Χριστιάνα θέλει να κατακτήσει σημαντικές διεθνείς διακρίσεις για την Κύπρο, ενώ η Αναστασία εύχεται να κάνει τη χώρα της περήφανη σε κάθε διοργάνωση στην οποία θα αγωνιστεί.
Παρά τις επιτυχίες τους, καμία από τις αθλήτριες δεν μιλά για εύκολη διαδρομή.
Η καθημερινότητά τους είναι γεμάτη θυσίες. Οι πολλές ώρες προπόνησης αφήνουν ελάχιστο χρόνο για εξόδους, χόμπι, οικογενειακές συγκεντρώσεις ή ακόμη και απλές στιγμές με φίλους. Κι όμως, καμία δεν δείχνει να μετανιώνει για τις επιλογές της.
Αντίθετα, όλες συμφωνούν σε ένα πράγμα: κάθε δυσκολία αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς τον στόχο.
Ίσως γι' αυτό και το μήνυμα που στέλνουν στα μικρότερα παιδιά που ονειρεύονται να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο είναι σχεδόν κοινό.
«Να μην τα παρατάτε ποτέ.»
Να πιστεύετε στον εαυτό σας, να δουλεύετε καθημερινά, να μη φοβάστε τα λάθη και να συνεχίζετε ακόμη κι όταν η ανταμοιβή αργεί να έρθει. Γιατί, όπως λέει η Αννίτα, «θα έρθει η κατάλληλη στιγμή που οι θυσίες και η ατελείωτη προσπάθεια θα ανταμειφθούν».
Οι αθλήτριες της Εθνικής Ομάδας Ρυθμικής Γυμναστικής δεν κυνηγούν μόνο καλύτερες βαθμολογίες ή νέες διακρίσεις. Κυνηγούν ένα όνειρο που ξεκίνησε όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών και σήμερα το μοιράζονται ως μία ομάδα, με την κυπριακή σημαία στο στήθος και την ελπίδα ότι θα εμπνεύσουν ακόμη περισσότερα παιδιά να πιστέψουν πως τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν υπάρχει αγάπη, επιμονή και σκληρή δουλειά.
