Ο μοναδικός Κύπριος διαιτητής που διεύθυνε αγώνα της Ρεάλ Μαδρίτης, και της Μίλαν! Ένας εκ των κορυφαίων ρεφ του Κυπριακού ποδοσφαίρου, ο Στέφανος Χατζηστεφάνου «εξομολογείται» στον Αντώνη Κωνσταντινίδη.
Διαβάστε την άποψη του κ. Χατζηστεφάνου για τη σημερινή διαιτησία, η πίεση των παραγόντων προς τους διαιτητές και η αντίδραση όταν τον πλησίαζαν για να πάρουν κάποιοι ευνοϊκά σφυρίγματα.
Αναλυτικά:
Το πρώτο σου σχόλιο για τη σημερινή διαιτησία;
«Η διαιτησία πάντοτε υπάρχουν τα περιθώρια βελτίωσης της. Διότι εν κινήσει, κούρασης όλα παίζουν ρόλο στη διαιτησία. Πρέπει ο διαιτητής να είναι αποφασισμένος και να μην φοβάται. Δηλαδή κάνοντας ένα λάθος να μην το έχει στο μυαλό του, παρά μόνο να επιβάλλει στον εαυτό του οτιδήποτε να δει και να το σφυρίζει εκείνο που είναι παράβαση. Είναι πέναλτι; Να δίδεται πέναλτι. Δυστυχώς υπάρχει ακόμη ο φόβος αυτός στον χώρο της Κυπριακής Διαιτησίας, ο φόβος στο να τιμωρούν σοβαρές ποινές όπως είναι και το πέναλτι. Καθώς επίσης ορισμένες αποβολές, βλέπεις ένα φάουλ και απορείς για ποιο λόγο του δείχνεις τη κίτρινη. Εάν ξεπεράσουμε και αυτό το στάδιο πιστεύω πως σιγά σιγά προχωράμε, βελτιώνεται η διαιτησία, ελπίζουμε να βελτιωθεί και να μην βλέπουμε αυτές τις μεταμορφώσεις από έναν αγώνα σε άλλον, και σε άλλον αγώνα επιστροφή πίσω.
Ποιες είναι οι διαφορές της δικής σας εποχής με τη σημερινή;
«Η δική μας εποχή πιστεύω ότι είχε καλά σημεία ως προς τη διοίκηση των διαιτητών σχεδόν όλα τα χρόνια ο Σύνδεσμος Διαιτητών υπάγονταν στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού και ο εκάστοτε Υπουργός Παιδείας ήταν αυτός είχε ευθύνη τα της Διαιτησίας, υπήρχε κάποια μεγαλύτερη προσπάθεια όσον αφορά να δώσεις στον κόσμο πως ήταν ανεξάρτητη. Τώρα κάτι κανονισμούς που φτιαχτήκαν εδώ στην χώρα μας και όλα αυτά η Διαιτησία την ανέλαβε η Ομοσπονδία. Ενόσω οι διαιτητές μένουν ανενόχλητοι πιστεύω έχουν και καλύτερα αποτελέσματα. Αλλά τα ίδια τα Σωματεία που έχουν τους εκπροσώπους τους πλησιάζουν τους διαιτητές. Τους ενοχλούν διότι τους προετοιμάζουν να σφυρίξουν κάτι υπέρ τους. Δυστυχώς γίνονται, είναι τα λάθη τα μεγάλα τα οποία φαίνονται. Ο κόσμος έχει μάθει πλέον, παρόλο που ο κόσμος δεν έχει την πραγματική εικόνα του γηπέδου, διότι όταν αναμένεις κάτι είναι σαν να πιάνει ο επιθετικός τη μπάλα και ο φίλαθλος περιμένει να δει το τελικό αποτέλεσμα. Δεν βλέπει αν έκανε φάουλ και οτιδήποτε άλλο. Μετά αρχίζουν οι φωνές, οι ύβρεις.
Στην δική σου εποχή, δέχτηκες πιέσεις από ομάδες;
Όχι δεν δέχτηκα ποτέ. Αντίθετα εγώ είχα μια νοοτροπία αν προσπαθούσαν να με ενοχλήσουν, ή να με σταματήσουν από την δουλειά, λειτουργούσα αντίθετα. Προσπαθούσα να μην δώσω ούτε ένα ευνοϊκό υπέρ αυτών που μου είπαν. Οι περισσότερες φάσεις που γίνονται από τις δυο ομάδες είναι στη κρίση του διαιτητή. Έρχεσαι εσύ να με υβρίζεις, να μην με αναγνωρίζεις και να μου λες ότι ‘θα σε βοηθήσω να προαχθείς’ και όλα αυτά. Μα ‘θα σε κάνουμε διεθνή διαιτητή, φτάνει να μας βοηθήσεις’ εγώ πήγαινα πάντα κόντρα σε αυτά.
Θυμάσαι κάποιο περιστατικό με ομάδα;
«Όχι επίσημα ομάδα. Αλλά έγιναν ορισμένες αναφορές οι οποίες εγώ είχα την καχυποψία και στο τέλος με έμαθαν όλοι. Πήγαινα σ’ ένα αγώνα να διαιτητεύσω, πήγαινα με τους επόπτες να αρχίσω τον αγώνα και μου έλεγαν ‘να καθυστερήσουμε 10 λεπτά να ξεκινήσουμε τον αγώνα’, γιατί είχαν άλλους αγώνες έτοιμους τα Σωματεία, να μην αναφέρω ονόματα. Ήθελαν να τελειώσει το αποτέλεσμα του ενός αγώνα, για να εφαρμόσουν τη συμφωνία οι άλλοι δυο. Σε αυτές τις περιπτώσεις εγώ αντιδρούσα και αντί που θα άρχιζα τον αγώνα κανονικά, άρχιζα τον πέντε λεπτά πιο γρήγορα. Ήμουν πάντα υπέρ τον κανονισμών.»
Το σημαδιακό παιχνίδι, Απόλλων-Ομόνοια το 1992. Tι έγινε;
«Ο αγώνας άρχισε κανονικά, η Ομόνοια προηγείτο με 4-2. Έκαμε μια αλλαγή ο προπονητής της Ομόνοιας, κάποιον Τζούριακ. Έκανε το αεροπλανάκι όταν σκόραρε, ήταν ο γκολτζής της Ομόνοιας. Τον έβγαλε έξω, από την στιγμή που τον έβγαλε έξω έπιασε το παιχνίδι πάνω του ο Απόλλωνας. Από 4-2 έγινε 4-3. Σε μια φάση έγινε μια σέντρα μέσα στη περιοχή της Ομόνοιας, ήρθε η μπάλα στον Τσολάκη, όπως την είχε στο πόδι του, ήρθε ο μπακ της Ομόνοιας, και ανάτρεψε τον Τσολάκη. Έδωσα πέναλτι. Εκεί στο πέναλτι έγινε το ‘έλα να δεις’. Ενώ προηγουμένως 87 λεπτά ο αγώνας ήταν σαν εκκλησία. Στα τρια λεπτά που δόθηκε το πέναλτι άλλαξε ο κόσμος. Και έγιναν τα επεισόδια. Μπήκαμε στα αποδυτήρια, άνοιξαν κάποιοι την σιδερένια θύρα και έδωσε μέσα ο κόσμος. Σπάσανε τις πόρτες, και κάποιος έριξε μια πέτρα που είχε σίδερο και με βρήκε εδώ κάτω από το μάτι και γέμισα αίματα. Κάποιος φώναξε εκεί ‘τον σκοτώσαμε' και έφυγαν σε δευτερόλεπτα. Αυτό ήταν το επεισόδιο το οποίο είχε γίνει. Μακάρι να μην επαναληφθούν.»
Ο αγαπημένος σου διαιτητής; Ποιος σου αρέσει παραπάνω;
«Από εμπειρία αυτή τη στιγμή έχει διαιτητές. Αν αποφασίσουν οι ίδιοι να μην ακούν κανένα και να τονώνουν τον εαυτό τους μέσα στο γήπεδο. Ο Τράττος είναι καλός διαιτητής με πείρα. Έχει και άλλους διαιτητές. Να μην αναφερθούμε σε ονόματα.»
