H Θύρα 9 ανακοινώνει έμπρακτη στήριξη στους πληγέντες από τις πυρκαγιές.
Αδέλφια της Θύρα 9, περήφανε ανυπότακτε Πράσινε Λαέ
Οι φονικές πυρκαγιές στις ορεινές περιοχές Λάρνακας και Λεμεσού είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν τα όνειρα δεκάδων συνανθρώπων μας, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά. Οι ζωές και οι περιουσίες που χάθηκαν έχουν αφήσει ένα ακόμη τεράστιο πλήγμα στα ήδη πολυπαθή Κυπριακά χώματα. Από το πρωί της Κυριακής η Θύρα 9 βρέθηκε στο πλευρό των προσπαθειών, τόσο με αποστολή ανθρώπινου δυναμικού στον σημείο των πυρκαγιών, όσο και με μαζικές εισφορές τροφίμων, μέσω στελεχών και κλιμακίων μας, στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης στην Σκαρίνου.
Μπορεί το γεγονός αυτό να ταρακούνησε τα κοινωνικά στρώματα για λίγες μέρες, αναπόφευκτα όμως όπως και σε κάθε τραγωδία, το κοινωνικό ενδιαφέρον τελειώνει εκεί που οι τίτλοι ειδήσεων ανανεώνονται με κάτι καινούργιο. Σαν Θύρα 9, αδιάλλακτος μας στόχος είναι η συνέχιση του κοινωνικού μας έργου με κάθε τρόπο, για αυτό σαν οργανωμένο σύνολο, και μετά από επικοινωνία και συνεννόηση με τις πληγείσες κοινότητες, έχουμε πάρει τις ακόλουθες αποφάσεις:
- Έμπρακτη στήριξη των πυρόπληκτων κοινοτήτων με αποστολή ανθρώπινου δυναμικού και μελών της Θύρα 9 για βοήθεια σε χειρωνακτικές εργασίες που θα ακολουθήσουν.
- Αποστολή τροφίμων και υλικών αγαθών, σε συνεργασία με το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης Λάρνακας και άλλων μη κερδοσκοπικών οργανισμών.
- Στήριξη των μελλοντικών δραστηριοτήτων για δεντροφύτευση των κατεστραμμένων δασικών περιοχών.
Συγκεκριμένες πληροφορίες για όλες τις ποιο πάνω πρωτοβουλίες και δραστηριότητες θα ανακοινώνονται πάντα σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και με βάση το επίσημο πλάνο. Δυστυχώς αυθαίρετες και μη οργανωμένες ενέργειες μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην ήδη κλονισμένη ατμόσφαιρα, και στην ομαλή επαναφορά των πληγέντων. Όσο αφορά την οικονομική στήριξη έχουν ήδη ανακοινωθεί μεγάλες εισφορές τόσο από ιδιωτικές όσο και από κρατικές πηγές, προς τις πληγείσες κοινότητες και τις οικογένειες των αδικοχαμένων εργατών, οπόταν και για το παρόν στάδιο θεωρούμε ότι οι ανάγκες έχουν καλυφθεί σε τεράστιο βαθμό.
Τελειώνοντας, πραγματικά διερωτόμαστε πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι σήμερα μαζί μας και πόσες οικογένειες δεν θα μνημόνευαν συγγενείς και φίλους, πόσοι συμπολίτες μας δεν θα πεινούσαν και δεν θα ένιωθαν αδικημένοι σε ένα δημοκρατικό και καλά κράτος, και πόσοι ιδιοκτήτες θα είχαν ακόμη στα χέρια τους τις περιουσίες τους, αν όλα αυτά τα χρόνια το κράτος που απαρτίζουμε ένας προς ένας λειτουργούσε κάτω από ορθές βάσεις, κοινωνικής ισότητας, ευθύνης και αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων που το απαρτίζουν
