Νιάτα, ενθουσιασμός, μπόλικο θράσος! Η Παρί είναι το φρέσκο «αίμα» του Champions League κι έχει όλο το μέλλον μπροστά της, εφόσον δεν ενδώσει στις... παλιές συνήθειες.
Από την εποχή του Ζλάταν και του Καβάνι, περάσαμε σε εκείνη των Μπαπέ, Νεϊμάρ και Μέσι με ελάχιστες διαφοροποιήσεις. Πολλά αστέρια, ακόμα περισσότερες βαλίτσες με εκατομμύρια, με το αντίκρισμα ωστόσο μηδενικό. Κάτι πάντα έδειχνε να λείπει από την Παρί, ακόμα και στις πιο φανταχτερές εκδόσεις της. Οι πιο ρομαντικοί θα το πουν «ψυχή», οι πιο ρεαλιστές απτό ποδοσφαιρικό πλάνο. Ένας φαύλος κύκλος, ο οποίος ωστόσο έσπασε στο ραντεβού του Μονάχου. Κι έσπασε τη στιγμή που αποφάσισε να αποτινάξει από πάνω της το «σταριλίκι».
Η λύση των χρημάτων βέβαια εξακολουθεί να αποτελεί τατουάζ χαραγμένο στο σώμα της. Η Παρί άλλωστε δεν αποτελεί μια «παραμυθένια» ιστορία, όπως επιχειρούν να τη βαφτίσουν (ιδίως) στη Γαλλία. Ούτε καν η φετινή επιτυχημένη εκδοχή της. Για να χτιστεί άλλωστε η γέφυρα προς τα αστέρια, στρώθηκε τσιμέντο από... εκατομμύρια! 240 για να ακριβολογούμε από το προηγούμενο καλοκαίρι. Αυτό που άλλαξε ωστόσο είναι ότι μετά την αποχώρηση και του τελευταίου ονόματος που συνδέθηκε με την δική της εποχή των παχεών αγελάδων (Μπαπέ), στο Παρίσι έκαναν ένα βήμα πίσω.
Επένδυσαν τα εκατομμύριά τους σε λιγότερο φανταχτερά ονόματα, ικανά για να υπηρετήσουν το ποδοσφαιρικό πλάνο του Λουίς Ενρίκε. Και καθ΄όλη τη διάρκεια της φετινής κούρσας, πορεύθηκαν με την δύναμη του συνόλου. Δεν ήταν η Παρί του Μπαπέ, η Παρί του Μέσι, η Παρί του Νεϊμάρ ή του Ζλάταν. Ήταν τα «μωρά» του Λουίς Ενρίκε που ήρθαν να μείνουν για πολλά ακόμη χρόνια!
Μια πρωταθλήτρια στα... γεννοφάσκια της!
Σε αντίθεση άλλωστε με την αντίπαλό της στον μεγάλο τελικό του Champions League, η Παρί είναι μια ομάδα που βρίσκεται ακόμα στα... γεννοφάσκια της! Τη στιγμή που η γέρικη Ίντερ έπνεε τα λοίσθια με την ελπίδα πως θα κατάφερνε να αρπάξει τον τίτλο ως ύστατο κατόρθωμα της γενιάς της, στο Παρίσι έβλεπαν το Champions League ως τον πρώτο θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίον θα ανοικοδομηθεί μια νέα εποχή. Για να καταλάβουμε ακριβώς το τί (μπορεί να) έπεται, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στην ενδεκάδα που κατέβασε ο Λουίς Ενρίκε.
Ντοναρούμα, Χακίμι, Μαρκίνιος, Πάτσο, Νούνο Μέντες, Ζοάο Νέβες, Βιτίνια, Φαμπιάν Ρουίθ, Κβαρατσχέλια, Ντουέ, Ντεμπελέ. Μέσος όρος ηλικίας τα 25,3 έτη. Ο νεότερος που έχει υπάρξει ποτέ σε τελικό Champions League. Και μέσα από τον ενθουσιασμό, τα νιάτα και την σωστή καθοδήγηση του Λουίς Ενρίκε, η Παρί έστησε ένα πάρτι άνευ προηγούμενου σε μεγάλο ραντεβού της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Η ίδια ομάδα που για να βρεθεί στον τελικό είχε αφήσει εκτός τη Μπαρτσελόνα σκοράροντας επτά γκολ σε δυο αγώνες, για 90 λεπτά στην «Allianz Arena» έβλεπε μόνο με τα... κιάλια την περιοχή του Ντοναρούμα.
Η Παρί άλλωστε είχε κάνει «κτήμα» της τη μπάλα, όπου με έναν εκπληκτικό Βιτίνια να κόβει και να ράβει στη μεσαία γραμμή, οργάνωνε κατά κύματα επιθέσεις εις βάρος των αποσβολωμένων Ιταλών. Παράλληλα ο Ντεμπελέ - ένας ποδοσφαιριστής που είχε χαρακτηριστεί τεμπέλης κι αλαζόνας στη Βαρκελώνη - πίεζε όσο κανείς στην επίθεση, οδηγώντας τους έντρομους αμυντικούς των Νερατζούρι σε διωξίματα χωρίς καμία τύχη. Κι όσον αφορά την... πεμπτουσία, έχουμε και λέμε.
Δυο 19χρονοι (Ντουέ - Μαγιουλού), ένας 24χρονος (Κβαρατσχέλια) κι ένας 26χρονος (Χακίμι). Οι μεγάλοι σκόρερ της νίκης. Όλοι τους ακόμα αρκετά μακριά από τα 30...Ο μόνος «τριαντάρης» άλλωστε σε αυτή την ενδεκάδα ήταν ο αρχηγός Μαρκίνιος που δέσποζε στο κέντρο της αμυντικής γραμμής. Μαζί συνέθεσαν την πιο συμπαθητική εκδοχή της Παρί. Με πίεση, ατελείωτα τρεξίματα, όμορφη και γρήγορη κυκλοφορία, επιθετική φιλοσοφία που κρατούσε τα μάτια σου καρφωμένα πάνω στην τηλεόραση (ή στο χορτάρι για τους τυχερούς που βρέθηκαν στο Μόναχο).
Η «παγίδα» της επόμενης μέρας
Στο παρελθόν είδαμε τα «μωρά» του Ματ Μπάσμπι στη Γιουνάιτεντ, ακολούθησαν εκείνα του Λούις Φαν Χάαλ στον Άγιαξ της δεκαετίας του 90΄ και σειρά φαίνεται να παίρνουν εκείνα του Λουίς Ενρίκε. Προπονητής και ρόστερ έχουν όλα τα φόντα για να γράψουν τον δικό τους μύθο, όμως το μεγάλο ερώτημα έγκειται στη διοίκηση των Παριζιάνων και τους «φασαριόζους» Καταριανούς.
Στο Κατάρ άλλωστε αρέσει ο θόρυβος της μεταγραφής, ο «κρότος» της βόμβας. Και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πέσουν πάλι στην παγίδα. Οι παλιές αγάπες άλλωστε δύσκολα ξεχνιούνται, πόσω δε μάλλον οι ισχυρότεροι πειρασμοί. Τους τελευταίος δώδεκα μήνες η Παρί ξόδεψε 240 εκατομμύρια ευρώ για προσθήκες, οπότε ποιος τους σταματά από μια νέα στροφή 180 μοιρών, όπου αυτή τη φορά θα τα επενδύσουν σε πιο ακριβοθώρητα ονόματα;
Ονόματα τα οποία μπορεί να διαστρεβλώσουν τη χημεία της ομάδας που έχει χτίσει ο Λουίς Ενρίκε. Που μπορεί να ανεβάσουν τον μέσο όρο της ηλικίας ή που πολύ απλά μπορεί μην ταιριάζουν καν απαραίτητα στο πλάνο του Ισπανού προπονητή. Το πρώτο δείγμα βέβαια δεν συνηγορεί ότι οι Παριζιάνοι στρέφονται πάλι στα... γνωστά. Το κύριο όνομα άλλωστε που έχει συνδεθεί στο μεταγραφικό της ρεπορτάζ είναι εκείνο του Φράνκο Μασταντουόνο, ενός 17χρονου μεσοεπιθετικού της Ρίβερ Πλέιτ που απασχολεί τους τελευταίους μήνες την Ευρώπη.
Ένα προφίλ που αν μη τι άλλο «τικάρει» όλα τα κουτάκια που οδήγησαν την Παρί για πρώτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης. Με νιάτα, ενθουσιασμό και φιλοδοξία, σαν τα κύρια συστατικά. Κι εφόσον η διοίκηση των Παριζιάνων αποφύγει τα παιχνίδια μυαλού και μάνατζερ και δεν... παραστρατήσει από το δρόμο της, η νέα γενιά της θα δηλώνει περήφανα πως είναι εδώ για να μείνει!
