Η στάση που κρατά ο Παναθηναϊκός εδώ και ένα χρόνο αναφορικά με τις παραχωρήσεις παικτών, θέλει χρόνο αλλά θα τον οδηγήσει εκεί που πρέπει: Στο οριστικό τέλος της εποχής «μπάτε σκύλοι αλέστε».
Τι είναι ο Περέα; Ένας Κολομβιανός ποδοσφαιριστής που δεν είχε συμμετοχές σε πρώτη ομάδα όταν αποκτήθηκε απ’ τον Παναθηναϊκό. Έπαιξε ένα χρόνο στο Τριφύλλι, ένα στον Βόλο δανεικός κι ένα στον ΠΑΣ Γιάννινα όπου παραχωρήθηκε έναντι ποσοστού μεταπώλησης ουσιαστικά.
Με αυτή την καριέρα, ως παίκτης του ΠΑΣ Γιάννινα, πωλείται στη Στουτγάρδη σχεδόν 2.500.000 ευρώ! Ο Παναθηναϊκός θα πάρει περίπου μισό εκατομμύριο, όμως δεν μπορεί να πανηγυρίζει γι’ αυτό. Απλά καταλαβαίνει πόσο σημαντική είναι η προσπάθεια που έχει αρχίσει εδώ και ένα χρόνο, αναφορικά με τα «περιουσιακά του στοιχεία». Δηλαδή τους παίκτες που δεσμεύονται με συμβόλαιο μαζί του.
Για να καταλάβουμε λίγο τα πίσω βήματα που είχε κάνει εδώ και αρκετά χρόνια το Τριφύλλι, ο Περέα πωλήθηκε τριπλάσια τιμή απ’ τον βασικό στόπερ των Πράσινων, Φραν Βέλεθ. Εκ των αρχηγών της κυπελλούχου ομάδας της Ελλάδας, της οποίας και το brand name δεν συγκρίνεται με του ΠΑΣ, με όλο το σεβασμό στην ομάδα των Ιωαννίνων.
Να το πάμε ακόμη παραπέρα; Λίγο περισσότερο εισέπραξε ο Παναθηναϊκός για να πουλήσει τον Μπεργκ. Πήρε λιγότερα για να παραχωρήσει τον Βλαχοδήμο στην Μπενφίκα και χωρίς να βάλει ποσοστό μεταπώλησης.
Δύσκολα χρόνια για τους Πράσινους που άφησαν «πληγές» σε πολλά επίπεδα. Ένα απ’ αυτά είναι η ίδια η εκμετάλλευση των ποδοσφαιριστών που έχουν συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Όποιος ήθελε έφευγε ως ελεύθερος, είχε περαστεί στην αγορά η άποψη πως το πιο εύκολο είναι να πάρεις κάποιον απ’ το Τριφύλλι.
Η νοοτροπία είναι προφανές πως αλλάζει. Το είδαμε από το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο Αϊτόρ ήθελε να μείνει ελεύθερος, όταν ο Χατζηγιοβάνης περίμενε να φύγει με λίγα για την Τουρκία, όταν ο Μαουρίσιο είχε πρόταση με λίγα χρήματα για να πάει στις Αραβικές χώρες, όταν η Λέγκια ήθελε χωρίς λεφτά τον Διούδη.
Μερικά παραδείγματα της προσπάθειας για αλλαγή της εικόνας του Παναθηναϊκού προς την ίδια την αγορά. Θέλοντας να αποτινάξει επιτέλους το ρόλο του… φθηνού «μαγαζιού». Θα χρειαστεί χρόνος για να επανέλθει πλήρως, όμως η επιμονή είναι επιβεβλημένη. Παραδείγματα όπως η πώληση του Περέρα πρέπει να γίνονται κορνίζα στο Τριφύλλι, προκειμένου να μην ξεχνούν πόσα σκαλιά πρέπει να ανέβουν στο ρόλο του selling club.
