Ο Πελέ, ο κορυφαίος κατά πολλούς ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα από κοινού με τον Ντέγκο Μαραντόνα σαν σήμερα πριν από τρία χρόνια εγκατέλειψε τα εγκόσμια σε ηλικία 82 ετών, έχοντας γράψει ιστορία με 1.281 γκολ σε 1.363 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια μιας 21χρονης καριέρας.
Η κληρονομιά του Βραζιλιάνου θρύλου δεν περιορίζεται όμως μόνο στο γήπεδο, αλλά αγγίζει και τον κόσμο του κινηματογράφου. Η ταινία ταινία Escape to Victory (H Μεγάλη Απόδραση των 11) εξακολουθεί 44 χρόνια μετά την κυκλοφορία της να συναρπάζει τα πλήθη έχοντας δημιουργήσει τον δικό της μύθο.
Ο παλαίμαχος στόπερ των Λέστερ και Ίπσουιτς Ράσελ Όσμαν, αλλά και ο Τζον Γουορκ με σπουδαία καριέρα στην Ίπσουιτς και δευτερευόντως στη Λίβερπουλ βρέθηκαν στη Βουδαπέστη για τα γυρίσματα της ταινίας, που είχε επίσης πρωταγωνιστή τον Μάικλ Κέιν.
Ο Όσμαν είχει πει πως «χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ο Πελέ ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος».
Η πλοκή της ταινίας, στην οποία πρωταγωνιστεί και ο Σιλβέστερ Σταλόνε, ακολουθεί τον χαρακτήρα του Κέιν, τον «Κόλμπι», ο οποίος προσπαθεί να οργανώσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των συγκρατουμένων του και μιας γερμανικής ομάδας κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Οι αιχμάλωτοι των Συμμάχων βλέπουν μια τέλεια ευκαιρία για απόδραση κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης σε ένα κατάμεστο στάδιο στο Παρίσι. Η ιστορία εμπνέεται εν μέρει από την FC Start, μια πολεμική ομάδα του Κιέβου που αντιμετώπισε και νίκησε τους Ναζί κατακτητές.
«Ο Πελέ ήταν ένας από αυτούς τους ανθρώπους που το παιχνίδι στο μυαλό του επιβραδυνόταν, ώστε να μπορεί να βλέπει τα πάντα και να τα αναλύει πολύ πιο γρήγορα από τον μέσο ποδοσφαιριστή. Οι παίκτες αυτής της ποιότητας έχουν ένα δώρο Θεού» είχε δηλώσει ο Όσμαν. Ο Γουορκ θυμάται πώς ο Πελέ είχε πιει λίγο αλκοόλ σε μία από τις τελευταίες νύχτες γυρισμάτων και χρειάστηκε να τον μεταφέρουν στον ανελκυστήρα ενώ κοιμόταν βαθιά στην καρέκλα του. «Ήταν και θα είναι πάντα ο καλύτερος παίκτης του κόσμου», σχολίασε ο πρώην μέσος, που αγωνίστηκε για τη Σκωτία εναντίον της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Όταν σκόραρε με το ανάποδο ψαλίδι στην ταινία, το έκανε με την πρώτη λήψη, και όταν παίζαμε “κορόιδο” με τη μπάλα, μας έκανε ότι ήθελε, ήταν πολύ εύκολο για εκείνον».
Ένας ακόμη πρώην παίκτης της Ίπσουιτς, ο εξτρέμ Κέβιν Ο’Κάλαχαν, ο οποίος ήταν μόλις 18 ετών κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, θυμήθηκε έναν άνθρωπο που απλώς «ήθελε να παίζει ποδόσφαιρο όλη την ώρα». «Μερικές φορές λένε “μην γνωρίζεις τους ήρωές σου”, αλλά εκείνος ήταν φανταστικός», πρόσθεσε.
Ο Όσμαν περιέγραψε πως ο Πελέ, σε ηλικία 39 ετών, έκανε ουκ ολίγα τρικ κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων των γυρισμάτων, φορώντας τις στρατιωτικές του μπότες. «Έσπρωχνε την μπάλα κάνοντας ζογκλερικά». Την εποχή εκείνη, η Ίπσουιτς διέθετε μεγάλη δυναμική στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, έχοντας κατακτήσει το Κύπελλο Αγγλίας το 1978 και το Κύπελλο UEFA το 1981 υπό την καθοδήγηση του Σερ Μπόμπι Ρόμπσον.
Ο Τζον Γουορκ θυμάται για το πιο εμβληματικό γκολ στην ιστορία του κινηματογράφου: «Χρειάστηκε μόνο μία λήψη για να σκοράρει με το ανάποδο ψαλίδι. Οι περισσότεροι από εμάς θα χρειαζόμασταν δέκα προσπάθειες και ίσως ούτε αυτές να ήταν αρκετές. Αυτός το κατάφερε με την πρώτη και το έστειλε μέσα. Μάλλον γι’ αυτό είναι ο Πελέ».
Η υποκριτική του Βραζιλιάνου αστέρα ήταν το λιγότερο αψεγάδιαστη (όπως όταν εξηγούσε μηχανικά γιατί ο Σταλόνε είναι κακός ποδοσφαιριστής), ενώ οι ποδοσφαιρικές του δεξιότητες ήταν ακόμα παρούσες, καθώς εξέθετε με τις ντρίμπλες του, τους Γερμανούς αμυντικούς.
Ο χαρακτήρας του «Λουίς Φερνάντες» ισοφάρισε σε 4-4 και βοήθησε επίσης στη χορογραφία των περισσότερων ποδοσφαιρικών σκηνών.
Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων, οι ντόπιοι ήταν εντυπωσιασμένοι από την άφιξη του Πελέ. Ο Βραζιλιάνος σταρ δέθηκε με όλους τους συντελεστές της παραγωγής στο σετ. Μάλιστα, τον φώναζαν στοργικά «Έντι», από το πλήρες όνομα του, Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο.
Ο μύθος της Μάντσεστερ Σίτι, Μάικ Σάμερμπι, θυμήθηκε την αμοιβαία εκτίμηση που υπήρχε μεταξύ Πελέ και Μουρ από τον θρυλικό αγώνα Βραζιλίας – Αγγλίας στο Μουντιάλ του 1970 στο Μεξικό. Όλοι οι ηθοποιοί έγιναν φίλοι και συχνά έπαιζαν ποδόσφαιρο πριν ξεκινήσει η ημέρα των γυρισμάτων. «Ο Πελέ ήταν απλώς ένας φυσιολογικός τύπος και όλοι τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους», τόνιζε με τη σειρά του.
Ευχάριστες αναμνήσεις έχει όμως και ο θρύλος του ποδοσφαίρου της Αργεντινής, Οσβάλντο Αρντίλες. «Ήταν ενάμιση μήνας στο Βουδαπέστη και περάσαμε υπέροχα. Στο τέλος κάθε ημέρας αφιερωνόμασταν σε συζητήσεις για ποδόσφαιρο, σε ό,τι αποκαλούσαμε “ποδοσφαιρικούς γύρους”, που μερικές φορές κρατούσαν μέχρι τις τρεις το πρωί. Φυσικά όλοι θέλαμε να ακούσουμε τις ιστορίες του Πελέ, μας έλεγε τόσες πολλές! Ήταν πραγματική απόλαυση».
Σε μια από τις πιο αστείες στιγμές των γυρισμάτων, το αρχικό σενάριο προέβλεπε ότι μετά από απόκρουση πέναλτι, ο Πελέ θα περνούσε όλη τη γερμανική ομάδα και θα σκόραρε το νικητήριο γκολ. Ο Μπόμπι Μουρ και ο Πελέ όμως είπαν ότι αυτό ήταν αδύνατο, καθώς ο Σιλβέστερ Σταλόνε δεν ήξερε καν πώς να αποκρούει τη μπάλα. Ήταν Κυριακή και τα γυρίσματα έπρεπε να τελειώσουν, οπότε το σενάριο τροποποιήθηκε.
Η φήμη του Πελέ και η δύναμη του ποδοσφαίρου μπορούσαν να υπερκεράσουν πολέμους, ανισότητες και κοινωνικές αδικίες. Ο «Βασιλιάς του ποδοσφαίρου» λόγω της παγκόσμιας φήμης και επιρροής του, κατάφερε να σταματήσει για 48 ώρες τον εμφύλιο πόλεμο στη Νιγηρία (τον πόλεμο της Μπιάφρα) το 1969, ώστε να μπορέσει ο κόσμος να παρακολουθήσει έναν φιλικό αγώνα της ομάδας του, της Σάντος, με την τοπική ομάδα!
