Στα δύο χρόνια και επτά μήνες, άλλα παιδιά παίζουν με τα παιχνίδια τους, κυνηγούν μια μπάλα χωρίς να πολυνοιάζονται προς τα πού πηγαίνει και προσπαθούν ακόμη να συνεννοηθούν με τα ίδια τους τα πόδια. Ο Γουέιλς Κατούμπα έχει ήδη... προπόνηση.
Είναι μόλις 31 μηνών, φορά μια ποδοσφαιρική εμφάνιση που μοιάζει να χρειάζεται μερικά χρόνια ακόμη για να του κάνει και μπαίνει στο γήπεδο της ακαδημίας Ρόξι στην Καμπάλα της Ουγκάντας με την μπάλα στα πόδια. Και κάπως έτσι, σε μια ηλικία όπου ακόμη και η λέξη «ταλέντο» ακούγεται πρόωρη, γύρω του έχει αρχίσει ήδη να ψιθυρίζεται μια πολύ μεγαλύτερη: «παιδί-θαύμα».
Το Berli Media παρουσίασε την ιστορία του μικρού από την Ουγκάντα, εστιάζοντας στον ασυνήθιστο για την ηλικία του συντονισμό, την ισορροπία και κυρίως στη συγκέντρωση που δείχνει όταν βρίσκεται στο γήπεδο. Ο Γουέιλς προπονείται δίπλα σε μεγαλύτερα παιδιά, τα παρακολουθεί και δείχνει να αισθάνεται με την μπάλα πολύ πιο άνετα απ' όσο θα περίμενε κανείς από ένα παιδί που δεν έχει κλείσει ακόμη τα τρία.
Και κάπου εδώ αρχίζει η ιστορία του. Όχι ενός μελλοντικού επαγγελματία, αφού για τέτοιες προβλέψεις είναι πολύ νωρίς, αλλά ενός πιτσιρικά που την ώρα που οι συνομήλικοί του ανακαλύπτουν τον κόσμο μέσα από τα παιχνίδια τους, εκείνος φαίνεται να έχει διαλέξει ήδη το αγαπημένο του: μια ποδοσφαιρική μπάλα.
Ένα διαφορετικό παιχνίδι στην Καμπάλα
Το να κλοτσά ένα παιδί μια μπάλα σε αυτή την ηλικία δεν αποτελεί βέβαια είδηση. Εκείνο που έχει κινήσει την περιέργεια όσων παρακολουθούν τον Γουέιλς είναι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται όταν η μπάλα φτάνει στα πόδια του.
Στον καταπράσινο αγωνιστικό χώρο της ακαδημίας Ρόξι, το δημοσίευμα περιγράφει ένα παιδί που δείχνει αξιοσημείωτη ισορροπία και κινητικό συντονισμό για την ηλικία του. Η στάση του σώματός του, όταν σταθεροποιεί την μπάλα με το ένα πόδι, φανερώνει σύμφωνα με το Berli Media και ιδιαίτερη δύναμη στον κορμό, ενώ γύρω του προπονούνται παιδιά αρκετά μεγαλύτερα χωρίς αυτό να φαίνεται να τον επηρεάζει.
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η συγκέντρωσή του. Παρατηρεί το περιβάλλον, κοιτάζει τα μεγαλύτερα παιδιά και μοιάζει να απορροφά όσα συμβαίνουν γύρω του. Το δημοσίευμα θεωρεί ότι αυτός ο συνδυασμός σωματικών ικανοτήτων και προσήλωσης είναι που έχει οδηγήσει προπονητές, γονείς και ανθρώπους που τον παρακολουθούν να χρησιμοποιούν ήδη τον χαρακτηρισμό «παιδί-θαύμα».
Βαρύς τίτλος για έναν πιτσιρικά που ακόμη μετρά την ηλικία του σε μήνες. Γι' αυτό και η πραγματική αξία της ιστορίας βρίσκεται περισσότερο σε αυτό που κάνει σήμερα και πολύ λιγότερο σε όσα μπορεί να κάνει κάποτε.
Προς το παρόν, η μπάλα πρέπει να παραμείνει παιχνίδι
Ο Γουέιλς έχει ήδη ενταχθεί στην ακαδημία Ρόξι της Καμπάλα, όπου η πρώτη γνωριμία του με τον αθλητισμό γίνεται μέσα σε ένα οργανωμένο αλλά ευχάριστο περιβάλλον. Μέσα από την μπάλα έρχεται σε επαφή με την κίνηση, τη συνεργασία και τις βασικές αρχές του αθλητισμού.
Για ένα παιδί αυτής της ηλικίας, το ποδόσφαιρο μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ καλό εργαλείο για την ανάπτυξη βασικών κινητικών δεξιοτήτων, της αντίληψης του χώρου και του συντονισμού του σώματος. Στην περίπτωση του Γουέιλς, όμως, το Berli Media στέκεται ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να κρατήσει και να ελέγξει την μπάλα, βλέποντας σε αυτές τις κινήσεις πρώιμα στοιχεία κατανόησης της κατοχής και του ελέγχου της.
Η εικόνα έχει κάτι αναπόφευκτα χαριτωμένο. Μια τεράστια για το σώμα του ποδοσφαιρική εμφάνιση, ψηλές κόκκινες κάλτσες, μια μπάλα μπροστά του και ένα παιδί 31 μηνών που μοιάζει απολύτως απορροφημένο από αυτό που κάνει. Από εκεί μέχρι την κουβέντα για επαγγελματικό ποδόσφαιρο, βέβαια, η απόσταση είναι τεράστια.
Το μέλλον μπορεί να περιμένει
Το ίδιο το δημοσίευμα ξεκαθαρίζει ότι είναι πάρα πολύ νωρίς για προβλέψεις σχετικά με επαγγελματική καριέρα ή για οποιαδήποτε συζήτηση περί ενδιαφέροντος από συλλόγους του εξωτερικού. Άλλωστε, μιλάμε για ένα παιδί δύο ετών και επτά μηνών και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο δεδομένο μέσα σε ολόκληρη την ιστορία.
Ο Γουέιλς έχει μπροστά του άφθονο χρόνο για να μεγαλώσει, να μάθει, να αλλάξει ενδιαφέροντα ή να αγαπήσει ακόμη περισσότερο το ποδόσφαιρο. Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι η εμπειρία να παραμείνει διασκεδαστική και υποστηρικτική, με την οικογένειά του και τους ανθρώπους της ακαδημίας να τον καθοδηγούν χωρίς να χαθεί η χαρά του παιχνιδιού.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν κάποτε θα παίξει στα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου ή αν η μπάλα θα παραμείνει μια αγάπη που θα τον συνοδεύει χωρίς να γίνει επάγγελμα. Σήμερα είναι ένας πιτσιρικάς 31 μηνών από την Καμπάλα, που έχει βρει το αγαπημένο του παιχνίδι και έχει ήδη καταφέρει να κάνει αρκετούς ανθρώπους να σταματήσουν για λίγο και να τον κοιτάξουν.
Το Berli Media κλείνει την ιστορία του με μια φράση που αφήνει, όπως πρέπει, όλα τα υπόλοιπα στο μέλλον:
«Κρατήστε τα μάτια σας στο γήπεδο. Η ιστορία ίσως μόλις αρχίζει εδώ, στην Καμπάλα».
