Ο Σέιν Λάρκιν σε δηλώσεις του αναφέρθηκε στο ΝΒΑ, στο πάθος που υπάρχει στην Ευρώπη για το μπάσκετ αλλά και στον Άλπερεν Σενγκούν μεταξύ άλλων.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στο «HoopsHype»:
Για την Τουρκία και την ευκαιρία που βρήκε εκεί: «Δεν μπόρεσα ποτέ να βρω αυτή την ευκαιρία πουθενά στη λίγκα ή στην αρχή της καριέρας μου. Όταν τελικά κατάφερα να την βρω, νομίζω ότι τότε ήταν που άρχισα να βλέπω τη βελτίωσή μου και να βλέπω τι είδους παίκτης θα μπορούσα να γίνω. Μόλις βρήκα αυτό το μέρος, το ένιωσα σαν το σπίτι μου και δεν ήθελα να πάω πουθενά αλλού.
Ειλικρινά, από τα βάθη της καρδιάς μου, νιώθω ότι είναι το σπίτι μου.
Το καλοκαίρι τώρα, πηγαίνω πίσω στις ΗΠΑ ίσως για δύο εβδομάδες, και μετά επιστρέφω στην Τουρκία, και ταξιδεύω στην Τουρκία και στην Ευρώπη για το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού.
Η Τουρκία απλά αιχμαλώτισε την καρδιά μου, αιχμαλώτισε το μυαλό μου. Και, ξέρετε, έχει γίνει ειλικρινά σαν ένα δεύτερο σπίτι για εμένα».
Για το ότι δεν επέλεξε το ΝΒΑ: «Δεν ήθελα να κάνω την συμφωνία για να είμαι τρίτος point guard χωρίς εγγυημένο συμβόλαιο, περιμένοντας να τραυματιστεί κάποιος.
Είναι σαν να περιμένεις την πτώση κάποιου για να την εκμεταλλευτείς. Και αυτό δεν μου φαινόταν σωστό. Ένιωθα ότι αν ήθελα να πάρω αυτή την ευκαιρία, θα ήταν επειδή την άξιζα λόγω του παιχνιδιού μου, όχι λόγω των τραυματισμών κάποιου».
Για την θητεία του στην Ισπανία και αργότερα στην Τουρκία: «Ερωτεύτηκα ακόμα περισσότερο το μπάσκετ. Το να μπορώ τώρα, μετά από 7-8 χρόνια, να κάθομαι εδώ και να παίζω για την Εθνική ομάδα και να εκπροσωπώ την Τουρκική σημαίνει τα πάντα.
Ο τρόπος που με στήριξαν και ο τρόπος που με δέχτηκαν σαν δικό τους άνθρωπο, πραγματικά ενίσχυσε τη ζωή μου με πολλαπλούς τρόπους».
Για την ατμόσφαιρα στην Ευρώπη: «Είναι περισσότερο σαν ατμόσφαιρα κολεγιακού ποδοσφαίρου.
Πηγαίνεις σε αυτούς τους αγώνες, ειδικά σε πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, η Αθήνα και το Βελιγράδι, όπου υπάρχουν αυτοί οι φανατικοί του μπάσκετ.
Δεν πρόκειται για αναρτήσεις και για το "Κοίτα, είμαι στο παιχνίδι". Έχει να κάνει με το αγνό πάθος και τον τρόπο με τον οποίο αυτό το παιχνίδι είναι είδωλο εδώ».
Για τις τακτικές διαφορές ανάμεσα σε Ευρώπη και Αμερική: «Οι τακτικές είναι πολύ πιο εμπλεκόμενες.
Το παιχνίδι είναι πολύ πιο αργό. Κάθε παιχνίδι θα μοιάζει διαφορετικό ως προς τον τρόπο με τον οποίο θέλεις να επιτεθείς στην άμυνα ή θέλεις να αμυνθείς απέναντι στην άλλη ομάδα».
Για τον Άλπερεν Σενγκούν: «Δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να κάνει στο παρκέ. Μπορεί να χειριστεί τη μπάλα, μπορεί να πασάρει, μπορεί να σουτάρει, έχει επαφή με τη στεφάνη και έχει IQ και έχει τη λάμψη.
Νομίζω ότι πρέπει κατά κάποιο τρόπο να το αναγνωρίσεις στον Άλπερεν ως το καλύτερο ίσως ταλέντο που έχει βγει από την Τουρκιά εδώ και πολύ καιρό. Θα σου μιλήσει και γι' αυτό.
Είναι σαν να λέει: "Όταν είμαι σε καλή μέρα, πραγματικά δεν νομίζω ότι μπορεί να με μαρκάρει κανείς". Αυτό το λέει ένα 23χρονο παιδί από την Τουρκία. Η αυτοπεποίθηση είναι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει».
