Μέχρι πρότινος, ο Γιώργος Παπαγιάννης είχε ανάγκη τον Νικ Καλάθη για να κάνει τη δουλειά. Φέτος όμως δείχνει πως μπορεί (και) μόνος του. Οι πολλοί που κάνουν τη δουλειά του ενός, το παιχνίδι με πρόσωπο στο καλάθι και η αλματώδης βελτίωση στα μπλοκ.
Μετά από έξι αγώνες στην EuroLeague για το 2020/21, ο Γιώργος Παπαγιάννης αποτελεί ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ. Όχι ότι δεν ήταν τα προηγούμενα χρόνια, η βελτίωσή του σε συγκεκριμένους τομείς και η αλλαγή στο κορμί του όμως είναι τόσο εμφανείς που τον φέρνουν στο επίκεντρο της προσοχής. Κι εκεί μπορεί να παραμείνει, βάσει όσων έχει δείξει μέχρι στιγμής στη διοργάνωση. Παρά το γεγονός πως δεν υπάρχει η ασφάλεια του Νικ Καλάθη στο "1".
Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚ ΚΑΛΑΘΗ
Δεν είναι μυστικό πως επί των ημερών του Νικ Καλάθη στον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ, σχεδόν όλοι οι παίκτες του τριφυλλιού είχαν άμεση εξάρτηση από τη δημιουργία του ομογενούς γκαρντ. Επρόκειτο άλλωστε για τον παίκτη που έδινε το 51% των πράσινων ασίστ την περσινή σεζόν. Μοιραία, ο Γιώργος Παπαγιάννης δεν αποτελούσε εξαίρεση στον συγκεκριμένο κανόνα, δεδομένου ότι σχεδόν τα μισά από τα καλάθια που σημείωσε ήταν προϊόν της δημιουργίας του Νικ Καλάθη. Συγκεκριμένα, ο μέχρι πρότινος αρχηγός των πρασίνων είχε... σερβίρει τα 40/85 δίποντα του 23χρονου σέντερ, με τον Ταϊρίς Ράις (9 ασίστ) και τον Τζίμερ Φρεντέτ (7 ασίστ), που ακολουθούσαν, να είναι πολύ πίσω στο συγκεκριμένο κομμάτι.
Όπως είναι λογικό λοιπόν, η αποχώρηση του 31χρονου πόιντ γκαρντ επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο η μπάλα φτάνει στα χέρια του Γιώργου Παπαγιάννη. Την συχνότητα, την ταχύτητα, αλλά και την τάση που αυτό συμβαίνει ανά αγώνα. Πλέον, η δημιουργία με αποδέκτη εκείνον έχει περισσότερους θύτες, με τις αποκλίσεις φυσικά να είναι πολύ μικρότερες. Ο Χάουαρντ Σαντ Ρος (5 ασίστ) είναι αυτός που τον έχει τροφοδοτήσει περισσότερο από κάθε άλλον, με τον Ιωάννη Παπαπέτρου (4 ασίστ) και τον Νεμάνια Νέντοβιτς (3 ασίστ) να έπονται. Όπως γίνεται αντιληπτό, ενώ πέρσι ο Γιώργος Παπαγιάννης έπαιρνε 1.5 ασίστ ανά αγώνα από τον κορυφαίο πράσινο δημιουργό (βλ. Νικ Καλάθης), φέτος δεν έχει κάποιον να του δίνει τελικές πάσες με την ίδια συχνότητα. Οι πολλοί προσπαθούν να καλύψουν αυτό το έλλειμμα.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΑΤΟΧΕΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Το οξύμωρο (αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι) της ιστορίας είναι πως παρά την αποχώρηση του Νικ Καλάθη από το ΟΑΚΑ, ο Γιώργος Παπαγιάννης παίρνει περισσότερες κατοχές ανά αγώνα τη φετινή αγωνιστική περίοδο. Από τις 6.7 που είχε το 2019/20 κατά μέσο όρο, έχει ανέβει στις 8 τη φετινή σεζόν, μετά από έξι αγώνες στην EuroLeague (το δείγμα βέβαια είναι πιο μικρό και ευμετάβλητο στην πορεία της διοργάνωσης). Αντίστοιχα, μικρή είναι η βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του δεδομένου ότι έχει ανέβει από τους 1.06 πόντους ανά κατοχή στους 1.17 για το 2020/21.
ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΡΑΚΕΤΑ
Από τα πρώτα κιόλας επαγγελματικά του βήματα, ο Γιώργος Παπαγιάννης ήταν γνωστός για την έφεση που έχει στο σουτ από μέση απόσταση. Παρά το μεγάλο μέγεθός του, από μικρός είχε δείξει ταλέντο να παίζει με πρόσωπο και να εκτελεί από τα πέντε μέτρα. Σταδιακά αυτό το στοιχείο άρχισε να ξεθωριάζει ως τρόπος εκτέλεσης, όχι γιατί δεν βρισκόταν πλέον στο... ρεπερτόριό του, όσο επειδή το πεδίο δράσης του περιοριζόταν κατά βάση μέσα στη ρακέτα. Το πικ εν ρολ παιχνίδι του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ τον ήθελε να κόβει δυναμικά μέσα στη ρακέτα και να επιχειρεί να τελειώσει φάσεις από εκείνο το σημείο.
Φέτος, δείχνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του, όταν παίρνει την μπάλα με πρόσωπο στο καλάθι. Δεν διστάζει να εκτελέσει (ο αντίπαλος ψηλός πάντα του δίνει αυτή την επιλογή, μένοντας ένα βήμα πίσω) και παρουσιάζεται εξαιρετικός. Βάσει του shot chart του Overbasket, ο 23χρονος σέντερ είναι αλάνθαστος έξω από τη ρακέτα, έχοντας 4/4 δίποντα και 1/1 τρίποντο (το πρώτο της καριέρας του στην EuroLeague).
Το shot chart του Γιώργου Παπαγιάννη στην EuroLeague 2020/21 για τις έξι πρώτες αγωνιστικές
Αν μάλιστα παραμείνει συνεπής στο συγκεκριμένο κομμάτι (προφανώς είναι σχεδόν αδύνατο να κλείσει τη φετινή σεζόν με 100% στις προσπάθειες εκτός ρακέτας), τότε είναι σαφές πως θα υποχρεώσει την αντίπαλη άμυνα να περιορίσει τον ελεύθερο χώρο που του δίνει, μεγαλώνοντας τις αποστάσεις πλέον μέσα στη ρακέτα. Παρεμπιπτόντως, την περσινή αγωνιστική περίοδο ο διεθνής ψηλός είχε 4/20 έξω από τη ρακέτα.
Η ΑΜΥΝΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΛΟΚ
Κι αν όλα όσα αναφέραμε αφορούν σε στατιστικές παραμέτρους της βελτίωσής του και του τρόπου με τον οποίο δομείται το επιθετικό του παιχνίδι (πάντα σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα υλικά του τριφυλλιού), αυτό που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού αφορά στη μεγάλη σωματική αλλαγή των τελευταίων μηνών.
Κάτι που αντίστοιχα βοηθάει την κίνησή του μέσα στο γήπεδο, στο πίσω μέρος του παρκέ. Σε όλα τα μέχρι τώρα παιχνίδια του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ, ο Γιώργος Παπαγιάννης είναι ένα επίπεδο πάνω σε σχέση με πέρσι στα πλάγια βήματα και την ικανότητα να μένει πάντα σε άμεση επαφή με τον αντίπαλο περιφερειακό, όταν οδηγείται σε αλλαγή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως από τη μία μέρα στην άλλη, μπορεί να υποστηρίξει το τριφύλλι μια διαφορετική αμυντική προσέγγιση πάνω του (βλ. να επιλέξει τις αλλαγές στο πικ εν ρολ), καταδεικνύει όμως πως πλέον το ενδεχόμενο να αλλάξει στο σκριν και να βρεθεί απέναντι σε περιφερειακό δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα, όσο στο πρόσφατο παρελθόν.
Παρένθεση. Την περσινή σεζόν η άμυνα στο πικ εν ρολ ήταν το πιο ευάλωτο σημείο των πρασίνων στο πίσω μέρος του παρκέ. Η παρουσία του Τζίμερ Φρεντέτ και του Ταϊρίς Ράις δημιουργούσε ένα μόνιμο σημάδι για τον αντίπαλο, με τον Γιώργο Παπαγιάννη να υποχρεώνεται ξανά και ξανά να παίξει άμυνα ένας εναντίον δύο. Κάτι που φέτος έχει περιοριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, αφού το τριφύλλι έχει μεγαλύτερο μέγεθος στο "1" και το "2". Κλείνει η παρένθεση.
Συν τοις άλλοις, όντας πιο ελαφρύς και ευκίνητος (κοντά και μακριά από το καλάθι), έχει βελτιώσει επίσης τους χρόνους αντίδρασής του μέσα στη ρακέτα. Κι αν σε κάποιες περιπτώσεις εξακολουθεί να παρασύρεται από την τάση να κυνηγάει το μπλοκ σε κάθε άμυνα στον αέρα, εν τούτοις έχει φτάσει στο σημείο σχεδόν να τριπλασιάσει τα μπλοκ που κάνει ανά αγώνα, την τελευταία τριετία. Από τα 0.6 το 2018/19 και τα 0.9 το 2019/20, έχει εκτοξευθεί στα 1.5 μπλοκ κατά μέσο όρο τη φετινή σεζόν, όντας τρίτος στην σχετική κατηγορία της EuroLeague. Πίσω μόνο από τον Τζόρνταν Μίκι της Χίμκι (3 μπλοκ ανά αγώνα) και τον Μπράιαν Ντάνστον της Αναντολού Εφές (1.8 μπλοκ ανά αγώνα).
ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΘΑ ΠΑΕΙ Η ΒΑΛΙΤΣΑ;
Ρητορικό το ερώτημα. Κι αυτό γιατί μόνο εκείνος μπορεί να "απαντήσει" με την παρουσία του στο παρκέ και τη δουλειά σε γήπεδο και γυμναστήριο. Η βελτίωση σε σχέση με την εικόνα που είχε πριν από ένα χρόνο τέτοια εποχή είναι εμφανής. Τόσο σε σωματικό και αγωνιστικό επίπεδο, όσο και πνευματικά. Μένει να παρουσιάσει την απαιτούμενη διάρκεια για να καθιερωθεί. Να βγει το "νεαρός" από κάθε πρόταση που περιλαμβάνει το όνομά του και να μην λογίζεται ως ταλέντο. Εννιά χρόνια στο... κουρμπέτι άλλωστε, δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως τέτοιο. Είναι παίκτης πρώτης γραμμής.
