Πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας ευλογημένους, επειδή ανήκουμε στη γενιά των συμπατριωτών μας που χαίρεται στο απόγειό του το φαινόμενο Γιάννη Αντετοκούνμπο. Μπασκετικά, κοινωνικά, ανθρώπινα.
Η τελική επιτυχία της Εθνικής Ελλάδας, δεν μπορεί να προβλεφθεί. Πολλές παράμετροι θα παίξουν ρόλο. Ετοιμότητα παικτών, καλή βραδιά, τύχη, σταυρώματα, διαιτησία, τα πάντα. Σε αυτό το Eurobasket όλοι οι Έλληνες έχουν την ευκαιρία να διαπιστώσουν κάτι ακόμη σημαντικότερο. Το πόσο σπουδαία υπόθεση είναι να βιώνουμε ως γενιές, νεότερες ή μεγαλύτερες, την εποχή Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Σε κάποιες δεκαετίες από τώρα, ο συγκεκριμένος άνθρωπος θα μνημονεύεται όπως εμείς τώρα συζητούμε για μύθους του παρελθόντος. Οι οποίοι άφησαν το σημάδι τους, τόσο αθλητικά όσο και κοινωνικά. Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον κορυφαίο Έλληνα μπασκετμπολίστα.
Το αγωνιστικό είναι το προφανές. Πότε η Ελλάδα είχε παίκτη που μπορούσε με άνεση να μπει στη συζήτηση για τον κορυφαίο του πλανήτη; Δημιουργώντας ένα απίστευτο παγκόσμιο hype που φέρνει μόνο κέρδη στη χώρα την ίδια, όχι απλά στο μπάσκετ της. Ακόμη κι αν αυτό δεν κρίνεται επαρκές για να φέρει πολιτικές αναφορές αποθέωσης, κάτι που συνέβη με έναν κορυφαίο Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή για παράδειγμα (Μαρσέλο).
Το μυαλό μας δεν μπορεί ακόμη να συνειδητοποιήσει το αθλητικό και ανθρώπινο μεγαλείο που βιώνουμε. Δεν αντιλαμβανόμαστε πως ο Γιάννης είναι αυτός που αναγκάζει τους ξένους να φορούν τη φανέλα του. Είναι αυτός που αποθεώνουν οι αντίπαλοι στην παρουσίαση της ομάδας.
Ο Γιάννης που για εμάς πρεσβεύει την περηφάνια του να κρατά ψηλά το κεφάλι και να τραγουδά τον εθνικό ύμνο. Σμπαραλιάζοντας σάπιες νοοτροπίες και ιδεολογίες που δε χωρούν πουθενά ανάμεσά μας. Κι όμως. Αυτό το μαύρο αγόρι με τους γονείς που ήρθαν απ’ τη Νιγηρία, εκείνη τη στιγμή προσφέρει στην Ελλάδα όσα δεν μπόρεσαν και φυσικά δε θα μπορέσουν ποτέ να προσφέρουν στον τόποι, όσοι διαρκώς δοκιμάζουν να τον… μειώσουν ή να τον θίξουν.
Για τον Γιάννη περιμένουν εκατοντάδες παιδάκια, είτε πριν είτε μετά τους αγώνες. Γι’αυτές τις ψυχές, δεν υπήρξαν ποτέ αστερίσκοι. Δεν είναι τυχαίο πως μπασκετικά η Ελλάδα λόγω του Γιάννη, έχει φτάσει να είναι ανάλογα δημοφιλής-τηρουμένων των αναλογιών αναφορικά με τα αθλήματα φυσικά-με την Βραζιλία ή την Αργεντινή στο ποδόσφαιρο. Μια κληρονομιά που είναι χρέος μας να κρατήσουμε, παρότι δε γίνεται να έχουμε Γιάννηδες στο άμεσο τουλάχιστον μέλλον.
Υπήρξαν μύθοι, άνθρωποι που ανέβασαν το μπάσκετ στα ουράνια. Τους λατρεύουμε και πάντα θα τους έχουμε «Θεούς». Γκάλης, Γιαννάκης, Διαμαντίδης, Σπανούλης…
Ο Γιάννης σημαδεύει μια ολόκληρη εποχή. Για όσα πρεσβεύει και μπασκετικά και κοινωνικά.
Ένας Έλληνας που δεν μπορεί να σταματήσει κανένας στον πλανήτη. Ειδικά όλα αυτά τα «τρωκτικά» που επιμένουν να κάνουν χαρακτηρισμούς ή να αμφισβητούν την ελληνικότητα της καρδιάς και της ψυχής του. Αν τους πεις βέβαια τι έκαναν αυτή για την πατρίδα τους, θα σου δείξουν απλά δέκα υβριστικές απαντήσεις σε αναρτήσεις Τούρκων στα social media. Μέχρι εκεί.
Ας αισθανθούμε κι ας χαρούμε όπως της πρέπει, την ευλογία μας. Το να ζούμε ως γενιές την εποχή του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Στην Εθνική, στο ΝΒΑ, στην Ακρόπολη, στα Σεπόλια, παντού!
