Το SDNA συνάντησε στη Νέα Υόρκη τη Μαρία Σάκκαρη, λίγες ώρες πριν κάνει την πρεμιέρα της στο US Open.
Έχοντας συνηθίσει πλέον το «βάρος» του φαβορί, η 27χρονη τενίστρια μπαίνει στο τουρνουά με στόχο τον τίτλο, όμως κρατάει χαμηλά τους τόνους. Από την αρχή, άλλωστε, μπαίνει στα βαθιά, αφού θα βρει απέναντί της την Τατιάνα Μαρία, που την άφησε φέτος εκτός τέταρτου γύρου στο Wimbledon.
H περσινή ημιφιναλίστ της διοργάνωσης παραδέχτηκε για άλλη μια φορά ότι πέρασε δύσκολες στιγμές μέχρι να καταφέρει να διαχειριστεί την επιτυχία, όμως είχε βοήθεια από τη... μικρή οθόνη.
Το σπουδαιότερο, όμως, είναι πως, παρόλο που δεν πήγαν πολύ καλά τα πράγματα τον τελευταίο καιρό, νιώθει ότι έχει ξαναβρεί το παιχνίδι της. Και βλέπει θετικά τα... τρία τουρνουά της Νέας Υόρκης.
- Πώς νιώθεις που επιστρέφεις εδώ;
«Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί έχω ξαναρχίσει να βρίσκω τον εαυτό μου τις δύο-τρεις τελευταίες εβδομάδες. Εκτός αυτού, αισθάνομαι ότι το παιχνίδι μου έχει βελτιωθεί, έχω ξαναβρεί το σερβίς μου, τα χτυπήματά μου. Έχω δύσκολο πρώτο γύρο, αλλά νιώθω πολύ καλά, εγκεφαλικά είμαι σε πολύ καλό σημείο».
- Όταν άκουσες την κλήρωση (με την Τατιάνα Μαρία), σου ήρθε στο μυαλό η λέξη ρεβάνς;
«Σίγουρα... Θα είναι η τρίτη φορά που θα αναμετρηθούμε φέτος σε Grand Slam. Το παιχνίδι της είναι μεν διαφορετικό, αλλά έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο χορτάρι από ό,τι στις σκληρές επιφάνειες. Δεν παύει, όμως, να είναι ένας πολύ δύσκολος πρώτος γύρος. Υπάρχουν άλλες παίκτριες που έχουν πολύ πιο εύκολο ταμπλό».
- Το περσινό τουρνουά, όσο και αν δεν είχε την κατάληξη που ήθελες, είναι «οδηγός» για τη φετινή διοργάνωση;
«Ήταν ένα πολύ καλό τουρνουά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνεται κάθε χρόνο. Σίγουρα αυτός είναι ο στόχος και ακόμα παραπάνω, αλλά θέλω πρώτα να ξεκινήσω το τουρνουά, να μπω σιγά-σιγά, γιατί μπορεί να γίνουν τόσο πολλά μέσα σε δύο εβδομάδες. Αυτό που μου είπε ο Τομ (Χιλ) αυτή τη φορά και μου άρεσε πάρα πολύ είναι ότι ένα Grand Slam είναι τρία διαφορετικά τουρνουά. Στους τρεις πρώτους γύρους κοιτάς να επιβιώσεις, από τον τέταρτο και μετά αλλάζεις ταχύτητα και στο τέλος είναι φουλ τα γκάζια. Για την ώρα, λοιπόν, συγκεντρώνομαι στην πρώτη εβδομάδα και μετά θέλω να μπω στο άλλο τουρνουά, που ξεκινάει την επόμενη! Έτσι το έχω στο μυαλό μου».
- Αναπόφευκτα ως Νο.3 θεωρείσαι φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου...
«Πλέον έχω συνηθίσει το ότι είμαι μια από τις κορυφαίες παίκτριες στα ταμπλό και αυτό μου έχει βγάλει την πίεση ότι πρέπει να κερδίζω. Όπου πηγαίνω θα με «κυνηγούν». Και 5, 6, 7 να πέσω, πάλι θα είμαι ένα από τα φαβορί για να κερδίζω τα τουρνουά. Είναι μέρος της δουλειάς και αυτό».
- Και ο δικός σου στόχος, όμως, σε κάθε τουρνουά δεν είναι να κερδίζεις το τρόπαιο;
«Φυσικά. Ξέρω ότι για να έχω φτάσει ως εδώ, έχω κάνει κάτι καλά που μου επιτρέπει να σκέφτομαι έτσι. Και αυτή είναι η λογική και σε αυτό το τουρνουά. Νομίζω ότι μου πάνε τα γήπεδα, οι μπάλες, οι συνθήκες. Μου αρέσει που έχει ζέστη και αυτό γενικά με ευνοεί. Είμαι πολύ χαρούμενη!».
- Σε αποθάρρυνε το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα;
«Υπήρχαν πολλές στιγμές που δυσκολεύτηκα ψυχολογικά. Πολύ κλάμα, πολλή μοναξιά, μεγάλες δυσκολίες. Το συζήτησα, όμως, με αρκετά άτομα κοντά μου και νομίζω ότι όταν κάποιος σημειώνει μια τόσο μεγάλη επιτυχία και φτάνει τόσο ψηλά, ανεξάρτητα από το άθλημα, είναι λογικό να υπάρχουν τέτοιες στιγμές. Δεν περίμενα να συμβεί τόσο γρήγορα, τόσο απότομα. Δεν το βάζω κάτω, υπάρχουν τόσα παραδείγματα με παίκτες που κάνουν μια κοιλιά μέσα στη χρονιά και μετά το ξαναβρίσκουν. Έτσι κι αλλιώς στο τένις παίζουμε 11 μήνες τον χρόνο, δεν γίνεται να παίζεις 11 μήνες καλά».
- Θεωρείς πλέον ότι έχεις μπορέσει να διαχειριστείς την επιτυχία;
«Πιστεύω ότι τα έχω καταφέρει. Απλά όλο αυτό με κούρασε φέτος. Όλο αυτό το σκεπτικό, όλο αυτό το άγχος να το συνηθίσω... Να αποδεχτώ ότι είμαι μια από τις καλύτερες παίκτριες και όπου και να πάω θα με κυνηγούν, θα είμαι στόχος... Με κούρασε εγκεφαλικά, γι' αυτό ήθελα να κάνω ένα καλό μπρέικ μετά το Wimbledon. Συνέβησαν και διάφορα εκτός γηπέδου, οπότε αυτό ήταν μια επιπλέον ψυχολογική κούραση».
- Ξέρω ότι παλιότερα ήσουν πολύ αυστηρή με τον εαυτό σου. Τώρα πώς αντιμετώπισες τα αποτυχημένα τελευταία αποτελέσματα;
«Ήμουν και δεν ήμουν αυστηρή... Στεναχωρήθηκα, για παράδειγμα, πάρα πολύ όταν έχασα από την Γκαρσιά την προηγούμενη εβδομάδα. Στεναχωρήθηκα περισσότερα γιατί αισθάνθηκα ότι το τένις μου είχε κάποιες τρύπες, τις οποίες ήθελα και να διορθώσω ερχόμενη εδώ. Βλέπω πολλά αθλητικά ντοκιμαντέρ και αυτό με έχει βοηθήσει. Διαπιστώνω ότι πολλοί αθλητές, ανεξάρτητα από το άθλημα, έχουν ακριβώς τα ίδια συναισθήματα με μένα και αυτό με κάνει και νιώθω καλύτερα. Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη και ότι δεν είναι μόνο στο τένις. Έβλεπα τώρα τους All Blacks της Νέας Ζηλανδίας και έχουν ακριβώς τα ίδια συναισθήματα με μένα».
- Καταλήγοντας τι μπορείς να «υποσχεθείς» γι' αυτό το τουρνουά;
«Κανένας δεν μπορεί να βγει να πει ότι θα πάρει τον τίτλο. Ούτε καν ο Ναδάλ! Δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Όποτε έχω πάει καλά, ποτέ δεν είχα βγει να πω ότι θα το κάνω! Αυτό που ξέρω είναι ότι αισθάνομαι καλά και πιστεύω στις δυνατότητές μου. Δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω! Είμαι θετική, χωρίς να έχω δει την κλήρωσή μου παρακάτω. Έχω, ωστόσο, ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι στην πρεμιέρα, με μια αντίπαλο που με είχε δυσκολέψει πρόσφατα».
- Θα κάνεις και ένα σχόλιο για τη Βαλεντίνη Γραμματικοπούλου και τον πρώτο τίτλο της στο tour;
«Χάρηκα πάρα πολύ για εκείνη προσωπικά και για το γυναικείο τένις στην Ελλάδα, διότι φαίνεται ότι υπάρχει μια συνέχεια. Και από τη Βαλεντίνη, αλλά και από τη Δέσποινα (Παπαμιχαήλ). Χάρηκα πάρα πολύ για τη Βαλεντίνη γιατί έχει δυσκολευτεί πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια. Και είναι κρίμα που δεν μπόρεσε να πάρει μέρος στα προκριματικά εδώ!».
