Ο Κώστας Μιαούλης γράφει για τη χωρίς εκπτώσεις ενίσχυση που πρέπει να γίνει στην ΑΕΚ, αν δεν θέλει να βιώσει ακόμα χειρότερη σεζόν από την τελευταία.
Πολύ πριν τα πλέι οφ φτάσουν στο τέλος και ενώ η 2η θέση παιζόταν (θεωρητικά), είχα εκφράσει την άποψη μου στα ερτζιανά, πως η ΑΕΚ θα έπρεπε να πάρει τουλάχιστον πέντε με έξι βασικούς παίκτες και συνολικό νούμερο μεταγραφών, κοντά σε διψήφιο.
Βασικούς και στα δύο άκρα της άμυνας, ένα στόπερ, ένα χαφ, έναν εξτρέμ και έναν φορ.
Μαζί με συμπληρωματικούς σε στόπερ, αριστερό άκρο και φορ, πάμε στους εννιά. Το δυσκολότερο κατά τη γνώμη, αν έχεις διάθεση, δεν είναι να φέρεις, αλλά και το πώς θα απομακρύνεις και αρκετούς από αυτούς που η Ένωση, έχει στο ρόστερ της και γνωρίζουμε καλά, αν δεν έχουμε τσακωθεί με την πραγματικότητα, πως αυτοί δεν είναι και λίγοι.
Η εικόνα του πρώτου μέρους του φιλικού με την Ζούλτε Βάρεγκεμ λοιπόν, δεν αποτελεί κανένα σοκ. Όπως καμία απορία δεν μπορεί να δημιουργεί πως η ΑΕΚ δέχτηκε πολλές φάσεις από τα άκρα της, αφού κανένας από τους δύο ακραίους μπακ που έχει δεν είναι για το επίπεδο μιας ομάδας που θέλει να διεκδικήσει πράγματα τη νέα σεζόν και προέρχεται από τέτοιο κακό φινάλε στην περασμένη σεζόν.
Μεγάλη απόσταση που έχει να διανύσει η ΑΕΚ, ώσπου να γίνει λειτουργική
Η μπάλα λοιπόν βρίσκεται όχι στα πόδια του προπονητή μόνον, αλλά πρωτίστως του Ριμπάλτα και του Μάριου Ηλιόπουλου. Με οποιονδήποτε προπονητή, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που δεν μπορούν και είναι προφανές εδώ και καιρό, όχι απλά τώρα.
Επίσης είναι κατανοητό πως η ομάδα είναι φορτωμένη και με συμβόλαια που δεν θα έπρεπε να έχει πάρει στην πλάτη και αυτός είναι και ένας λόγος που δεν μπορείς να έχεις επιπλέον καλούς παίκτες. Γιατί δεν μπορείς να πληρώνεις και άλλους επιπλέον, όταν έχεις ήδη στο ρόστερ ακριβά συμβόλαια με δυσανάλογη προς τα κάτω, προσφορά στην ομάδα. Κι από εκεί ξεκινάει, ένα πρόβλημα, που θα περίμενε κανείς να έχει λυθεί.
Η αρχή του Ιουλίου, μέχρι το τέλος του Αυγούστου, μπορεί να βρει την Ένωση με εντελώς διαφορετική μορφή σε έμψυχο δυναμικό. Το ζήτημα όμως είναι να μην την βρει εκτός Ευρώπης και έχοντας στην πλάτη της, έναν ενδεχόμενο 3ο αποκλεισμό σε πέντε καλοκαίρια από το 2021.
Γιατί σε αυτή την περίπτωση η χρονιά, είναι μαθηματικά βέβαιο πώς θα κυλήσει στη συνέχεια.
Τώρα αν πρέπει να κρατήσει κανείς κάτι, είναι και τα πολλά άσχημα και τα λίγα θετικά.
Στα δεύτερα θα βάλω τον Φιλίπε Ρέλβας που ξεχώρισε σαν τη μύγα μέσα στο γάλα και σε μια κανονική ΑΕΚ, δεν συζητάμε αν θα είναι το βασικό αριστερό στόπερ.
Το δεύτερο είναι η συνεργασίες που έβγαλαν στο δεύτερο μέρος, αν και παίζοντας πρώτη φορά μαζί, σε αρκετές περιπτώσεις ο Κουτέσα με τον Κοϊτα, έχοντας μαζί τους τον Ζίνι που έτσι κι αλλιώς δεν έχει πολλές μέρες στην προετοιμασία.
Ωστόσο τι να κάνεις τις ωραίες κινήσεις του Κουτέσα που άδειαζε τον χώρο, κλίνοντας προς τα μέσα για να αφήσει την πλευρά στον Πήλιο που δεν μπορούσε να κάνει ούτε κοντρόλ, ούτε σέντρα.
