Με όρους πόκερ, η ΑΕΚ ποντάρει γερά τον «άσο» που ήρθε στα χέρια της, όμως όλα θα εξαρτηθούν από το flop, το turn και το river. Γράφει ο Σωτήρης Μήλιος στο sdna.gr.
Πριν από 30 χρόνια το Ίντερνετ, οι πληροφορίες και τα βιντεάκια του υπήρχαν μόνο σε κάποια ευφάνταστα μυαλά, πληροφορίες μπορούσες να αλιεύσεις μόνο σε εξειδικευμένα έντυπα, οι παίκτες του ΝΒΑ άγγιζαν τα όρια του μεταφυσικού, ήταν κάτι σαν τους ήρωες της Marvel.
Όταν ο τότε πρόεδρος του Άρη, Θεόφιλος Μητρούδης εν έτει 1992 ρώτησε τον προπονητή της ομάδας, «τι θέση παίζει αυτός ο Ρόι Τάρπλεϊ που φέραμε», ο Στιβ Γιατζόγλου με το απαράμιλλο στιλ του, είπε μία ατάκα που έμεινε αναλλοίωτη στο πέρασμα των ετών: «Ο Ρόι είναι σαν αρκούδα στο δάσος. Όπως η αρκούδα στο δάσος χέζει όπου θέλει, έτσι κι ο Ρόι παίζει όπου θέλει».
Ακόμα και στην εποχή της απόλυτης τεχνολογίας, υπάρχουν απορίες. Ερωτηματικά. Για όσους λοιπόν αναρωτιούνται και ζορίζουν το μυαλουδάκι τους, ψάχνοντας αν ο Γκρεγκόρζ Κριχόβιακ είναι εξάρι, οκτάρι, δεκάρι ή κάτι άλλο, η απάντηση είναι μία: Ο Πολωνός είναι σαν την αρκούδα στο δάσος. Θα έρθει και θα τα αμολήσει, όπου θέλει.
Ο Κριχόβιακ δεν κατεβάζει τα κουτάκια με τις μπίρες μονορούφι, όπως ο μακαρίτης ο Ρόι, αλλά στο ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να παίξει όπου τραβάει η όρεξη του. Όπου αισθάνεται πιο βολικά. Όπου γουστάρει, ρε αδερφέ.
Ένας άγραφος νόμος των ομαδικών σπορ λέει πως στήνεις την ομάδα γύρω από τον καλύτερο σου παίκτη. Προσαρμόζεις την τακτική σου προσέγγιση, αλλά και τους παίκτες που θα τον περιστοιχίσουν με βάση τα προτερήματα και τα ελαττώματα του.
Είναι άραγε δίκαιο για τους υπόλοιπους παίκτες της ΑΕΚ που έχουν δώσει 33 επίσημα παιχνίδια, να αρχίσουν να περιστρέφονται γύρω από έναν παίκτη που δεν έχει κάνει ούτε μία προπόνηση με την Ένωση; Πιθανότατα όχι, αλλά είναι κάτι που μπορεί να οδηγήσει κάπου. Πιθανώς κάπου καλύτερα από το -21 στο πρωτάθλημα και τους αποκλεισμούς σε Ευρώπη και Κύπελλο.
Στην Σεβίλλη έπαιζε στο «έξι». Στην Λοκομοτίβ Μόσχας έπαιζε κυρίως στο «δέκα». Στην Κράσνονταρ έπαιζε στο «οκτώ».
Όσο κι αν υποστηρίζει ότι είναι έτοιμος, ότι παίζει και αύριο (δεν έχω γνωρίζει παίκτη που να λέει ότι δεν είναι έτοιμος), ο Πολωνός έχει να δώσει επίσημο παιχνίδι από τις 5 Δεκεμβρίου, πάνω από 100 ημέρες δηλαδή. Όσο καλή χειμερινή προετοιμασία κι αν έκανε, όσο κι αν κρατήθηκε σε ρυθμό με τα φιλικά, το κορμί θα χρειαστεί χρόνο για να βγάλει 90 λεπτά σε φουλ ταχύτητα, ακόμα και στην ελληνική Super League με τις πολλές διακοπές και το ληθαργικό τέμπο.
Η λογική λέει πως θα πάει στο πιο ξεκούραστο «δέκα», με δύο «πνευμόνια» πίσω του για να τρέχουν και για αυτόν. Μία ωραία σπαζοκεφαλιά που θα κληθεί να διαχειριστεί ο Σωκράτης Οφρυδόπουλος από τα πιτσιρίκια της ΑΕΚ Β’, μέσα σε λίγες εβδομάδες θα κληθεί να διαχειριστεί έναν παίκτη που έκανε μεταγραφικό τζίρο στην καριέρα του που ξεπερνά τα 60 εκατομμύρια ευρώ.
Το καλό για την ΑΕΚ είναι πως αίφνης, αγοράζει ελπίδα. Θα της κοστίσει κομματάκι ακριβά, σχεδόν μισό εκατομμύριο ως το καλοκαίρι, μα ήταν μία ευκαιρία για να διώξει το μόνιμο σύννεφο μαυρίλας από πάνω της και να αλλάξει την ατζέντα. Να κάνει τον κόσμο της να εστιάσει ξανά στο ποδόσφαιρο. Να ονειρευτεί. Να ξεμιζεριάσει λιγάκι.
Θα κάνει την διαφορά ο Πολωνός, σε μία ομάδα που φέτος ήταν ελλειμματική κυρίως στα μεγάλα παιχνίδια; Το κακό με το ποδόσφαιρο είναι πως πρόκειται για ομαδικό άθλημα. Ένας μόνος του, ποτέ δεν φτάνει. Η προσθήκη του στην ΑΕΚ θυμίζει πολύ την απέλπιδα προσπάθεια του ΠΑΟΚ πριν από μερικά χρόνια να χτίσει γύρω από κάποιον.
Τον Ιανουάριο 2014 δανείστηκε για έξι μήνες (και βλέπουμε) τον τότε MVP του ρωσικού πρωταθλήματος Μπίμπρας Νάτχο στα 26 του, όμως ο Ισραηλινός παρότι έπαιξε καλά, πολύ καλά ήταν σε διαφορετική σελίδα από τους συμπαίκτες του.
Ακριβώς ένα χρόνο αργότερα έφερε (στα του 30 του) τον μετέπειτα MVP του ρωσικού πρωταθλήματος, Κρίστιαν Νομπόα, όμως ούτε κι εκείνος κόλλησε, αποχώρησε το επόμενο καλοκαίρι.
Ο Κριχόβιακ είναι ακριβώς στο ίδιο στάτους, στο ίδιο βεληνεκές, είναι ανάμεσα στους υποψήφιους MVP του ρωσικού πρωταθλήματος. Στην ερώτηση «τι ήρθες να κάνεις στην Ελλάδα και την ΑΕΚ», προς το παρόν μπορεί να απαντήσει μόνο εκείνος.
Ο «δανεισμός» του στην Ένωση προκάλεσε διεθνές σούσουρο. Όχι μόνο γιατί, ο Πολωνός είναι ένας παικταράς, αναγνωρίσιμος όπου παίζεται μπάλα, αλλά γιατί είναι ο πρώτος που κάνει χρήση της ευεργετικής διάταξης της FIFA, που δίνει το δικαίωμα στους ξένους ποδοσφαιριστές που ανήκαν σε ομάδες της Ρωσίας και της Ουκρανίας, να παγώσουν τα συμβόλαια τους και να αγωνιστούν σε ομάδα της αρεσκείας τους μέχρι τις 31 Ιουνίου.
Με εξαίρεση τις ομάδες της Βραζιλίας (όπου έτσι κι αλλιώς υπάρχει ανοιχτό transfer window), καμία άλλη ευρωπαϊκή ομάδα και ειδικότερα των μεγάλων πρωταθλημάτων δεν έκανε χρήση της διάταξης και δεν άπλωσε χέρι. Πιθανώς, επειδή καμία δεν θέλει να διαταράξει την αρμονία στο εσωτερικό της, τώρα λίγο πριν το τέλος της σεζόν. Πιθανώς και όχι. Θα δείξει.
Στο μέγα ερώτημα, αν η απόκτηση του Κριχόβιακ είναι ένας πανάκριβος δανεισμός 9 αγώνων ή ένα καπάρο για μία μόνιμη μελλοντική συνεργασία, όποιος διαλαλεί πως ξέρει την απάντηση μάλλον ψεύδεται.
Κανείς δεν ξέρει αν σε δύο μήνες υπάρχει ρωσική οικονομία, ρωσικό ποδόσφαιρο. Κανείς δεν ξέρει αν θα υπάρχει πόλεμος ή ειρήνη, κανείς δεν ξέρει αν θα υπάρχουν νέες κυρώσεις προς την Ρωσία, κανείς δεν ξέρει η FIFA επεκτείνει την τρέχουσα τροποποιητική διάταξη και για την επόμενη σεζόν.
Το σίγουρο είναι πως ο Πολωνός έχει ακόμα ένα πανάκριβο συμβόλαιο με την Κράσνονταρ για δύο ακόμα χρόνια (μέχρι το καλοκαίρι του 2024), με ετήσιες απολαβές που αγγίζουν τα τρία εκατομμύρια ευρώ και ως επαγγελματίας, περιμένει να το πληρωθεί. Από που; Από οπουδήποτε.
Η ΑΕΚ δεν μπορεί να κάνει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από το να πάει με την λογική «βλέποντας και κάνοντας». Κι όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.
Μπορεί ο Πολωνός να έρθει και να σέρνεται, και κάθε συζήτηση για μόνιμη εγκατάσταση να κοπεί μαχαίρι εν τη γεννέσει της.
Μπορεί να έρθει και να ερωτευτεί την Ελλάδα, την ΑΕΚ, τον ήλιο της, την θάλασσα, να γοητευτεί με την ιδέα να κόψει την κορδέλα της Αγιά-Σοφιάς, να γίνει club legend, να θέλει να μείνει για πάντα εδώ.
Μπορεί να βάλει κανείς το χέρι του στην φωτιά για οτιδήποτε -ειδικά στο ποδόσφαιρο;
Μιλώντας με όρους πόκερ, η ΑΕΚ βρέθηκε από το πουθενά με έναν «άσο» στα χέρια της και αποφάσισε να ποντάρει γερά το φύλλο της. Όλα θα εξαρτηθούν από τα φύλλα που θα ανοίξουν κάτω από το flop, το turn και το river. Υπό προϋποθέσεις μπορεί να βγάλει κέντα και να γυρίσει μία παρτίδα που έμοιαζε χαμένη, εξίσου πιθανό όμως είναι να χρειαστεί καλοκαιριάτικα να πάει πάσο.
Ούτως ή άλλως, η Ένωση αποφάσισε να πληρώσει (αδρά) για να μάθει. Και να γεμίσει πλημμυρίσει περιμένοντας να εμφανιστούν τα υπόλοιπα φύλλα της τράπουλας που περιμένει…
