Ο ισχυρός άνδρας του Άρη δεν σταματάει να ενισχύει το ρόστερ με παίκτες από το πάνω ράφι, πετώντας πλέον το μπαλάκι στον κόσμο. Γράφει ο Αλέξης Σαββόπουλος.
Φέτος όμως το… τερμάτισε. Έχει πραγματοποιήσει μια σειρά υπερβάσεων, αγωνιστικών και οικονομικών φιλοδοξώντας να ανεβάσει ακόμη περισσότερο το επίπεδο της ομάδας. Να τρυπήσει το… ταβάνι του.
Χωρίς υπερβολή- και όποιος δεν θέλει να το παραδεχτεί φοράει παρωπίδες ή έχει συμπλέγματα- ο Αρης είναι η μοναδική ομάδα που έχει κάνει θόρυβο με τις κινήσεις της. Αίσθηση. Μην πω και πάταγο. Κι όλα αυτά με ένα τραγικό αποκλεισμό στην πλάτη από την Αστάνα που στέρησε πολύτιμα έσοδα, καταβολές σημαντικών ποσών για… φέσια της προηγούμενης ΠΑΕ όπως το 1εκ και κάτι του Οριόλ και δίχως το καύσιμο που δίνουν κάθε καλοκαίρι στις ομάδες οι πωλήσεις των εισιτηρίων διαρκείας. Το νούμερο όσων έχουν διατεθεί, σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με τις κινήσεις που έχουν γίνει.
Κι όμως ο ισχυρός άνδρας του Άρη δεν βάζει φρένο. Δεν φείδεται χρημάτων. Ιτούρμπε, Εντιαγέ και τώρα Καμαρά, δεν ήρθαν δίχως να απαιτηθούν θυσίες. Οικονομικές. Αυξάνοντας σημαντικό το μπάτζετ κατά δυο τουλάχιστον εκατομμύρια σε σχέση με πέρσι.
Κάποτε ο Θόδωρος Καρυπίδης είχε ανοίξει ένα - τρόπο τινά- διάλογο με τον κόσμο του Άρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τους προκαλούσε εμμέσως πλην σαφώς να αγοράσουν διαρκείας και αυτός θα τους το ανταπέδιδε με σημαντικές μεταγραφές. Το περίφημο… έτσι εσείς… έτσι και εγώ! Βλέπε Ματέο για παράδειγμα.
Φέτος έκανε το αντίστροφο. Δεν περίμενε να δει τις διαθέσεις του κόσμου. Τίναξε από πριν την μπάνκα φέροντας τρεις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής, ευελπιστώντας να του δώσουν το κάτι παραπάνω. Να κυνηγήσει αυτό που αναζητά απεγνωσμένα. Ένα τίτλο. Δαπανώντας ένα σκασμό λεφτά. Προσφέροντας όμως στο κοινό ποδοσφαιριστές που ικανοποιούν και τις ποδοσφαιρικές του απαιτήσεις πέρα από το θυμικό του.
Υπάρχει μια κατηγορία οπαδών που θα αγοράσουν το διαρκείας τους ή το εισιτήριο πόρτας όπως και να έχει. Είναι αυτοί που… έβαλαν πλάτη στη Γ΄ Εθνική, που αγόρασαν το καρτελάκι τους και πέρσι εν μέσω κορωνοϊού. Αυτοί θα το πράξουν και φέτος. Για τους υπόλοιπους που το σκέφτονται, υπάρχουν πλέον σοβαροί λόγοι να το κάνουν. Μια ήδη καλή ομάδα, ενισχύεται- τουλάχιστον στα χαρτιά ακόμη γιατί ο καθρέφτης είναι πάντα το χορτάρι- σε τέτοιο βαθμό που θρέφει την φαντασία και θεριεύει τις προσδοκίες.
Τον πήχη η ιδιοκτησία τον έβαλε ήδη πολύ ψηλά. Ο προπονητής έχει να διαχειριστεί ένα πληρέστατο ρόστερ (μια εκκρεμότητα μένει με τον στόπερ) και καλείται να το φέρει στα νερά του και να το προσαρμόσει στο αγωνιστικό του πλάνο.
Για το διψασμένο κοινό του Βικελίδης δεν μένει τίποτα άλλο μετά από ενάμιση χρόνο εγκλεισμού, να πιάσει… στασίδι και το απολαύσει!
