Ο Γιώργος Καραγκούνης μίλησε στην εκπομπή «SDNA σε θέση Libero», σε μία σπουδαία συνέντευξη ανήμερα της επετείου των 20 χρόνων από την κατάκτηση του Euro.
Όσα είπε:
«Είκοσι χρόνια από ένα μαγικό καλοκαίρι, ένα καλοκαίρι που θα το θυμόμαστε για πάντα. Ζήσαμε απίθανες στιγμές, όλοι οι Έλληνες σε όλον τον κόσμο. Ο κόσμος ένιωσε περήφανος. Στους συλλόγους λέμε κερδίσαμε φιλάθλους, το ίδιο καταφέραμε και στην Εθνική. Ειδικά σε χώρες όπως η Αυστραλία και οι μετανάστες που είχαν πικρία ανά όλο τον κόσμο, που μας έλεγαν ότι μας κάνατε περήφανους εμάς και τα παιδιά μας».
Πότε ένιωσε ότι αλλάζουν τα πράγματα για την Εθνική πριν το EURO:
«Το παιχνίδι - κλειδί ήταν το ματς με την Αγγλία το 2002. Είχε λήξει 2-2 αλλά λόγω διαιτητή και ατυχίας. Δεχθήκαμε δύο γκολ από ανύπαρκτα φάουλ. Το σκορ ήταν σα νίκη την οποία αξίζαμε, η εμφάνιση μας έδωσε αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια, ότι αφού κάναμε ένα τόσο μεγάλο ματς που καιγόταν για τη νίκη, γιατί να μην καταφέρουμε και άλλα πράγματα στη συνέχεια. Και παρ' ότι ήταν αδιάφορο βαθμολογικά, δεν ήταν αδιάφορο στα υπόλοιπα θέματα».
Το κλίμα πριν το EURO:
«Το κλίμα πριν πάμε στην Πορτογαλία ήταν ότι είμασταν 17 παιχνίδια αήττητοι. Κάναμε μία ήττα και εκεί «παραμμυθιάστηκε» πολύς κόσμος γιατί χάσαμε 4-0 από την Ολλανδία σε φιλικό αλλά κανείς δεν είδε ότι το ημίχρονο ήταν 0-0 και ο κόουτς έκανε έξι αλλαγές στο ημίχρονο. Και δεν μπήκαν κακοί παίκτες,, απλά έγιναν πολλές αλλαγές. Και αυτό πίστευε ο κόσμος ότι θα γίνει και στην Πορτογαλία.
Αλλά εκεί τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο, όμως κόντρα στους αντιπάλους μας, τους είχαμε παίξει κόντρα στις ομάδες τους στο Champions League με τον Παναθηναϊκό ή παιδιά του εξωτερικού, οπότε τους είχαμε απομυθοποιήσει. Βοήθησε πολύ αυτό, όπως και ότι πιστεύαμε στις ικανότητές μας. Μην ξεχνάτε ότι για να πάμε εκεί, αφήσαμε δεύτερη την Ισπανία. Όλα αυτά μαζί μας έκαναν να έχουμε πίστη.
Συνέβησαν πολλά πράγματα, όλοι συνετέλεσαν γι' αυτόν τον θρίαμβο. Το πιο σημαντικό είναι ότι υπήρχαν παίκτες με μεγάλη αξία και προσωπικότητα. Μετά ένας προπονητής που δεν άκουγε τι του έλεγαν οι άλλοι, ήταν σημαντικό για εμάς ότι δεν υπήρχε η λεγόμενη μουρμούρα. Σίγουρα και η ΕΠΟ βοήθησε ώστε να μας προστατεύσει και να μας έχει προσηλωμένους στους στόχους».
Ποια στιγμή ξεχώρισε στο EURO:
«Κάθε στιγμή είναι μοναδική. Το ότι παίζεις το πρώτο ματς στη Πορτογαλία που θέλει να το κατακτήσει και μόλις στο έβδομο λεπτό είσαι μπροστά στο σκορ και τους χαλάς την γιορτή, είναι κάτι πολύ μεγάλο. Στη συνέχεια και με την Ισπανία που ήταν το γήπεδο όλο κόκκινο, οπότε άλλη μία μεγάλη στιγμή. Όπως και το 2-1 με την Ρωσία με το γκολ του Βρύζα. Όμως η μεγαλύτερη στιγμή και νίκη είναι το ματς με την Γαλλία. Δεν συγκρίνεται με καμία άλλη. Μπορεί η Τσεχία να ήταν η πιο φορμαρισμένη, ή η Πορτογαλία στον τελικό, αλλά αυτή την Γαλλία να την κερδίσεις με EURO και Μουντιάλ, είναι κάτι απίθανο».
Για την πίστη που υπήρχε πριν την Γαλλία:
«Αυτό που λέγαμε είναι ότι εδώ που φτάσαμε, μπορεί να μη φτάσουμε ποτέ, γιατί ξέρουμε τις δυσκολίες των EURO. Οπότε είπαμε ότι τώρα είναι η ευκαιρία μας, παρά το γεγονός ότι είχαμε το πιο δύσκολο εμπόδιο απέναντί μας. Είχε τον Ζιντάν, τον Ανρί. Ένα απίθανο σύνολο. Έπρεπε να δώσουμε τα πάντα και το κάναμε».
Αν ο τελικός κερδίθηκε στο γκολ του Δέλλα στον ημιτελικό:
«Εγώ μετά την πρόκριση με την Γαλλία πίστεψα ότι θα το πάρουμε, στον προημιτελικό, όχι πιο μετά. Παρ' όλο που η Τσεχία είχε κάνει 4Χ4 κόντρα σε όμιλο με Γερμανία και Ολλανδία, έλεγα, τώρα ποια Τσεχία; Τέτοια ήταν η αυτοπεποίθησή μας. Την σεβόμασταν, ήταν τρομερά φορμαρισμένοι, αλλά εμείς πιστεύαμε πολύ στους εαυτούς μας. Ήταν ένα παιχνίδι που στην αρχή ήταν καλύτεροι, αλλά μετά ισορροπήσαμε. Δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο έχει περάσει στη κοινή γνώμη. Το ματς που είχαμε την τύχη κυρίως μαζί μας ήταν με την Ισπανία στο δεύτερο μέρος. Αλλά στην παράταση ήμασταν πολύ καλύτεροι».
Για το βράδυ παραμονή του τελικού που ήξερε ότι δεν θα παίξει:
«Ήμουν ο τελευταίος που έχασε τελικό από κάρτες γιατί μετά άλλαξε ο κανονισμός. Ήταν δύσκολο γιατί όταν έχεις παίξει όλα τα ματς και δεν παίζεις στον τελικό, είναι άσχημο. Και θα ήταν χειρότερο αν δεν κερδίζαμε. Αλλά από τη στιγμή που το πήραμε, το ξέχασα, ήταν σα να μην έγινε. Γιατί όλοι μας βάζαμε πάνω απ' όλα την ομάδα. Και εγώ θα μπορούσα να μην πάρω την κάρτα, αλλά για εμάς, μετρούσε το εμείς, όχι το εγώ».
Για τον τελικό:
«Είχαν πολύ άγχος, και λόγω της ήττας στο πρώτο ματς και γιατί ήθελαν να το πάρουν στην έδρα τους. Υπήρχε η αίσθηση ότι εδώ που έφτασε η Ελλάδα, θα το πάρει και αυτό τους «έπνιξε». Εμείς βλέπαμε την αποστολή της Πορτογαλίας να πηγαίνει στο γήπεδο με αεροπλάνα, άλογα, αστυνομικούς κλπ. Εμείς πήγαμε χαλαρά στο γήπεδο, κάναμε τη δουλειά μας και φύγαμε.
Είμαστε η μοναδική πρωταθλήτρια Ευρώπης που δεν πήραμε κανένα ματς στα πέναλτι. Κερδίσαμε όλα τα παιχνίδια σε κανονική διάρκιεα ή παράταση».
Για την όμορφη παρέα που έχει δημιουργηθεί από την ομάδα του 2004:
«Δεν είναι ότι είμαστε μία παρέα που κάνουμε φιλικά κλπ. Κάνουμε τουρνουά για μικρά παιδάκια, έχουμε γυρίσει όλη την Ελλάδα και προσπαθούμε να εμπνεύσουμε τα νέα παιδιά, που όταν έγινε αυτός ο θρίαμβος δεν είχαν γεννηθεί. Τους μιλάμε, παίζουμε μαζί τους. Και αυτό μπορεί να τους εμπνεύσει. Και το κάνουμε φυσικά ανιδιοτελώς.
Τις προάλλες είδα μία επίσκεψη του Ρονάλντο στην Γεωργία πριν από περίπου 10 χρόνια σε ακαδημίες. Και 5 παιδιά από τότε, σήμερα παίζουν στην Εθνική και έφτασαν μέχρι τους 16 του Γιούρο. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά, γιατί δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά κίνητρα. Δεν γίνεται να μην έχει η Εθνική προπονητικό κέντρο. Μία πρωταθλήτρια Ευρώπης πριν 20 χρόνια».
Τι θα πει στον εγγονό του όταν γίνει παππούς και τον ρωτήσει τι έκαναν το 2004:
«Ότι ήμασταν μία παρέα, μία οικογένεια, πιστέψαμε στις ικανότητές μας, στο σύνολο, στον προπονητή μας και όταν πιστεύεις πραγματικά και έχεις όνειρα. Αυτά δεν κοστίζουν. Όταν τα ακολουθείς κόντρα σε όποια δυσκολία, μπορείς να τα καταφέρεις. Αυτή η μικρή Ελλάδα, κατάφερε να είναι σε τρία Euro και 2 Μουντιάλ, να κάνει προκρίσεις και να έχει και μία κατάκτηση. Ήμασταν για 10 χρόνια στις καλύτερες 8 ομάδες στο FIFA Ranking. Να έχεις όνειρα και να πιστεύεις σε αυτά».
