Ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού, Κόλιν Καζίμ Ρίτσαρντς έστειλε αντιρατσιστικό μήνυμα μέσω συνέντευξης στη "Mirror", ενώ αναφέρεται σε όσα έχει περάσει στην καριέρα του λόγω του χρώματός του.
Ο Κόλιν Καζίμ Ρίτσαρντς, ο οποίος είχε αγωνιστεί για ένα εξάμηνο στον Ολυμπιακό τη σεζόν 2011-12, έστειλε αντιρατσιστικό μήνυμα μέσω μίας τρομερής συνέντευξης που παραχώρησε στη "Mirror", με αφορμή τη δολοφονία του Αφροαμερικανού, Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικό στη Μινεσότα.
Ο Τούρκος διεθνής μεσοεπιθετικός που αγωνίζεται πλέον στην Πατσούκα του Μεξικό, αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της καριέρας του λόγω του χρώματός του, υποστηρίζοντας πως έχει βρεθεί στο στόχαστρο φιλάθλων, προπονητών, αστυνομίας, ακόμη και δασκάλων.
Ωστόσο, ποτέ δεν άλλαξε τον τρόπο σκέψης και ζωής του και πάντα υπερασπιζόταν τα ιδανικά του, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε πως δεν θα πραγματοποιούσε την καριέρα που μπορούσε βάσει του ταλέντου του.
Το γράμμα του πρώην παίκτη του Ολυμπιακού:
"Παρακολουθώ από την περασμένη εβδομάδα και έχω δει πολλούς ανθρώπους να ενθαρρύνονται, να ενεργούν και να μιλούν για ό,τι συμβαίνει (με τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ).
Στην ουσία το επικροτώ. Αλλά μόνο αν είμαστε πρόθυμοι να ζήσουμε έτσι κάθε λεπτό της ημέρας.
Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και να έχεις θέληση να παλέψεις κάθε ημέρα της ζωής σου, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό εκείνη την στιγμή. Πάντα το κάνω.
Πρέπει να είσαι έτοιμος να χάσεις τα πάντα προκειμένου να κερδίσεις όσα χρειάζεσαι κάθε στιγμή της ζωής σου.
Αυτό δεν σημαίνει πάντα επιθετικότητα ή σωματική βία, καθώς πιστεύω πως η πένα είναι πιο δυνατή από το ξίφος.
Αν δεν είσαι έτοιμος να κάνεις κάτι τέτοιο, τότε μην ζητάς δικαιοσύνη για τον Τζορτζ Φλόιντ, καθώς είσαι μέρος του προβλήματος και όχι η λύση του.
Μεγάλωσα στο ανατολικό Λονδίνο και είμαι από οικογένεια μικτής φυλής. Ο πατέρας μου είναι από την Αντίγκουα με καταγωγή από την Ιρλανδία. Η μητέρα είναι Τουρκοκύπρια από το Καντού της Ιταλίας, ενώ σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η σύζυγός μου είναι από τη Βραζιλία, επομένως τα τρία παιδιά μου είναι μισοί Βραζιλιάνοι. Μιλάω τέσσερις γλώσσες και έχω παίξει σε 15 συλλόγους, έχω ζήσει σε οχτώ χώρες και έχω κατακτήσει 10 τίτλους.
Όποιος με ξέρει, γνωρίζει πόσο υπερήφανος είμαι για την καταγωγή μου. Πραγματοποίησα μία καλή καριέρα, αλλά επηρεάστηκε από την επίμονη στάση μου απέναντι σε κάθε είδους ρατσισμού, bullying και καταπιεστικής συμπεριφοράς.
Έχω υποστεί κακοποίηση από φιλάθλους ποδοσφαιρικών ομάδων, δασκάλους, αστυνομία, προπονητές, μάνατζερ και γενικότερα του αστυνομικού συστήματος όλη μας τη ζωή.
Μία ημέρα αφότου επέστρεψα από το Euro 2008, μου πέρασαν χειροπέδες, με έριξαν στο έδαφος στο Γουόλταμστοου του ανατολικού Λονδίνου. Γιατί; Διότι οδηγούσα ένα ωραίο αυτοκίνητο και ταίριαζε η περιγραφή μου (με κάποιον άλλον). Όλα αυτά, χωρίς να πω ούτε λέξη.
Φυσικά, δεν κατηγορήθηκα για κάτι, ούτε με συνέλαβαν επειδή προφανώς δεν είχα κάνει τίποτα λάθος.
Έφυγα από την ομάδα της γειτονιάς μου, τον σύλλογο των ονείρων μου, επειδή αρνήθηκαν να με προστατεύσουν ή έστω να αναγνωρίσουν την παρενόχληση.
Μπορώ να κοιτάζω πίσω τώρα και να λέω απλά πως αν ήμουν καλό παιδί θα είχα καταφέρει να βρίσκομαι στο κορυφαίο επίπεδο στη Μεγάλη Βρετανία. Όμως, αν γύριζα πίσω το χρόνο θα έκανα κάτι διαφορετικό; Σε καμία περίπτωση.
Το χρώμα και η θρησκεία μου έχουν περιγραφεί πολλές φορές ως βαρίδι στους ώμους τους.
Επομένως, αν κάποιος αντιδρά απέναντι σε μία κακή μεταχείριση είναι λάθος; Πώς γίνεται αυτό;
Το θέμα είναι πως η ταμπέλα μπαίνει μόνο σε μαύρους, καφέ και φτωχούς ανθρώπους".
