Ο Αποστόλης Λάμπος γράφει για τον "κορμό" της εθνικής που έχει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς αλλά και για τους παίκτες που "χτυπούν" έντονα την πόρτα της "γαλανόλευκης".
Είναι η περιοδος τέτοια, με τους παίκτες κουρασμένους και αγωνιστικά και πνευματικά από μια πολύ μεγάλη σεζόν, που αυτά τα φιλικά έρχονται για να δώσουν στους παίκτες τη δυνατότητα να βρεθούν ξανά μαζί μετά από τρεις μήνες και να “δεθούν” για να είναι έτοιμοι για τη μεγάλη πρόκληση της πρόκρισης στο Μουντιάλ.
Συνεπώς ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να πιέσει υπέρ το δέον τους παίκτες του, αλλά και ούτε και να αλλάξει πολλά ως προς τη δομή της ομάδας, αποφάσισε να μην προχωρήσει σε σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ, αλλά ούτε και σε προσθήκες σε αυτό.
Θέλει να διατηρήσει στο ακέραιο τους συνεκτικούς δεσμούς που έχει βρει αυτή η φουρνιά παικτών και μην ξεχνάμε ότι στα προηγούμενα ματς ήδη μπήκαν αρκετά νεαρά παιδιά που χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν και στις αγωαγωνιστικές ανάγκες της ομάδας.
Θα πει κανείς όμως ότι άξιζαν την κλήση οι Κωστούλας, Σάλιακας και Κουλούρης με όσα κάνουν τη φετινή σεζόν.
Σε ότι έχει να κάνει συγκεκριμένα με τον Κωστούλα, ο οποίος έχει ταλαιπωρηθεί πολύ το τελευταίο διάστημα από τραυματισμούς, αποφάσισε να μην τον καταπονήσει περισσότερο.
Για τις περιπτώσεις των Κουλούρη και Σάλιακα που εντυπωσίασαν μέσα στη σεζόν, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι υπάρχει μια “αδικία”, αλλά ο έμπειρος τεχνικός έχει αποφασίσει μετά τα όσα έζησε στην προηγούμενη διαδικασία του Nations League αλλά και στα ματς με τη Σκωτία να πορευτεί με αυτά τα παιδιά.
Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι εφόσον παραστεί ανάγκη κάποιο από τα παραπάνω παιδιά (και πολλά περισσότερα) δεν θα κληθούν στην ομάδα η οποία είναι ανοιχτή για όλους. Απλά τις αλλαγές τις κάνει με μέτρο και έτσι θα συνεχίσει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
