Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει στο sdna.gr για την μεγαλειώδη εμφάνιση του Παναθηναϊκού, που έλιωσε την Μαρσέιγ, την νίκησε με 1-0 και γέμισε χαρά και περηφάνια τον κόσμο του.
Ελλάς, Ευρώπη, Panathinaikos. To σύνθημα, που τόσο μας έλειψε τόσα χρόνια ακούστηκε απόψε στην Λεωφόρο, που είδε έναν Παναθηναϊκό από τα παλιά να λιώνει την Μαρσέιγ, να την κερδίζει με 1-0 και να πηγαίνει με ένα μικρό αβαντάζ στη ρεβάνς στην Μασσαλία.
Το 1-0 μοιάζει μικρό για την εμφάνιση του Παναθηναϊκού, που εξαφάνισε από το γήπεδο την Μαρσέιγ των 300 εκ. ευρώ μπάτζετ και των παικταράδων. Όλα πήγαν σχεδόν τέλεια στην Λεωφόρο και ο κόσμος στο τέλος αποθέωσε μία ομάδα, που τον γέμισε χαρά και περηφάνια. Πόσο μας έλειψαν αυτές οι βραδιές, ανατριχίλα πραγματική.
Ολοι έκαναν σπουδαία εμφάνιση, ήταν κάποιοι παίκτες, που ξεχώρισαν παραπάνω, αλλά η αποψινή νίκη έχει την υπογραφή του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, που έχει δώσει ρεσιτάλ τακτικής και διαχείρησης του αγώνα. Με την ενδεκάδα και τις αλλαγές, που έκανε παρουσίασε έναν Παναθηναϊκό πολύ πιο γρήγορο. Οι εξτρέμ, ντούμπλαραν τα μπακ στα μαρκαρίσματα, ο Βιλένα με τον Ρούμπεν ήταν κυρίαρχοι στο κέντρο και έψαχνε ο Παναθηναϊκός την στιγμή του.
Βρήκε αρκετές, αλλά το γκολ μπήκε στο 83 από τις τρεις αλλαγές του Γιοβάνοβιτς, που και εκεί δικαιώθηκε. Ο Μπερνάρ έδωσε στον Κλέινχέισλερ, αυτός βρήκε τον Ιωαννίδη, που είδε τον Μπερνάρ, ο οποίος έκανε κίνηση στον χώρο, πλάσαρε και έδωσε μία τεράστια νίκη στον Παναθηναϊκό. Ο Μπερνάρ χρώσταγε ένα σπουδαίο γκολ στον Παναθηναϊκό και το έβαλε στο πιο σπουδαίο παιχνίδι της διετίας, αφού είναι προκριματικός τσάμπιονς λιγκ και οι «πράσινοι» έχουν ελπίδες πλέον να περάσουν στα play off της διοργάνωσης.
Η Μαρσέιγ έχει και πολύ καλά άκρα και πολύ καλά χαφ. Ο Γιοβάνοβιτς, όμως την πίεσε ψηλά, την έτρεξε πολύ και ουσιαστικά με τον δικό της τρόπο την νίκησε. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Κατοχή μπάλας 67-33 για τον Παναθηναϊκό είναι μυθικό νούμερο με τέτοιον αντίπαλο, και αν πει κάποιος ότι έπαιζε με δέκα παίκτες από το 64 η Μαρσέιγ, στο πρώτο μέρος η κατοχή με 11 εναντίον 11 ήταν 63-37.
Ο Παναθηναϊκός είχε ευκαιρίες για γκολ με τον Βιλένα και τον Μαντσίνι, με τον Γεντβάι στο πρώτο ημίχρονο και η μόνη στιγμή, που ανησύχησε και έγινε το μοναδικό λάθος ήταν στην φάση που έχασε την ευκαιρία ο Ομπαμεγιάνγκ απέναντι στον Μπρινιόλι, αλλά με κεφαλιά έστειλε άουτ την μπάλα.
Σε όλο το υπόλοιπο διάστημα του αγώνα ο Παναθηναϊκός ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και έκανε ένα δεύτερο ημίχρονο πολύ καλύτερο από το πρώτο με το 1-0 να τον αδικεί.
Το κλειδί της εμφάνισης του Παναθηναϊκού, ήταν το τρομερό πρέσινγκ και τα χαφ του. Ο Ρούμπεν έκανε τεράστιο παιχνίδι, εγκέφαλος ήταν παντού και με τις πάσες του δημιουργούσε συνέχεια καταστάσεις. Ο Βιλένα δίπλα του έτρεξε πάρα πολύ, ανασταλτικά έκανε σπουδαία δουλειά, αλλά και αυτός με τις πάσες του βοήθησε πολύ και είχε μία ευκαιρία να σκοράρει.
Στην άμυνα έκανε μυθική εμφάνιση ο Γιώργος Βαγιαννίδης που κατάπιε τον αντίπαλό του σε κάθε μονομαχία και επιθετικά δημιούργησε ρήγματα.
Εκπληκτικός ήταν και ο Γεντβάι, που κάλυψε και την μέτρια μέρα του Μάγκνουσον, ξεχείλιζε από πάθος, ήταν νικητής σε κάθε μονομαχία, αλλά βοήθησε και στην δημιουργία. Ο Χουάνκαρ είχε δύσκολο αντίπαλο, τον Σαρ, αλλά τον πήγε μία χαρά, με την βοήθεια και του Βέρμπιτς, που τα έκανε όλα πολύ καλά στο πρώτο ημίχρονο εκτός από την τελική πάσα δύο φορές.
Και ο Μαντσίνι δεξιά έχει κάνει μεγάλο παιχνίδι και στο δεύτερο ημίχρονο συνέχεια πέρναγε τον αντίπαλό του, ενώ ο Τζούρισιτς, που σε άλλα ματς ήταν καλύτερος δημιουργικά κέρδισε τις δύο κίτρινες του Κοντογκμπιά, που αποβλήθηκε στο 67.
Ο Παναθηναϊκός έκανε σχεδόν ένα τέλειο παιχνίδι και η Μαρσέιγ έμοιαζε να αιφνιδιάζεται. Το 1-0 δίνει ένα προβάδισμα, αλλά φαβορί παραμένει η Μαρσέιγ λόγω έδρας στη ρεβάνς και μεγαλύτερης ποιότητας.
Τι να πεις για αυτή την ομάδα, για αυτούς τους παίκτες για αυτόν τον προπονητή. Μόνο μπράβο για την ευρωπαϊκή βραδιά από τα παλιά που μας χάρισαν.
*Ούτε κιχ δεν ακούστηκε στο ενός λεπτού σιγή για τον Μιχάλη. Ο κόσμος που βρέθηκε στην Λεωφόρο σεβάστηκε απόλυτα τον αδικοχαμένο Μιχάλη. Το αυτονόητο ήταν, αλλά πρέπει να το τονίζουμε με όλα αυτά, που συμβαίνουν. Γενικά ο κόσμος είχε ένα μούδιασμα στην αρχή με αυτό το τραγικό γεγονός, αλλά τον βοήθησε η ομάδα να ξεχαστεί στην διάρκεια του αγώνα.
*Να φύγει ο Ρούμπεν, που δεν κάνει, να φύγει ο Μπερνάρ, Καρβέλας ο Γιοβάνοβιτς. Αυτά διάβαζα σε σχόλια, όχι μετά από ήττα, αλλά μετά από πρόκριση σε ευρωπαϊκό όμιλο μετά από 7 χρόνια. Αδικοι χαρακτηρισμοί, που παίρνουν απαντήσεις στο γήπεδο.
*Και που να μπει μέσα και ο Αϊτόρ και που να δέσει η ομάδα πόσο καλύτερα πράγματα θα δούμε φέτος. Από την προετοιμασία φάνηκε, το είδαμε και το είπαμε και όσοι το πίστεψαν σήμερα πρέπει να χαίρονται διπλά, για αυτό που είδαν. Έναν Παναθηναϊκό από παλιά.
*Αν εξαιρέσω έναν, δύο με λέιζερ και καπνογόνα, ο κόσμος του Παναθηναϊκού πήρε άριστα.
