Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει στο sdna.gr για την αλλαγή επιπέδου του Παναθηναϊκού τα τελευταία δύο χρόνια, την πρόκληση με την Μαρσέιγ, την απόφαση για το ΟΑΚΑ και κάνει και μία αναφορά στο θέμα Αλεξανδρόπουλου.
Ο Παναθηναϊκός πήρε την πρόκριση με την Ντνίπρο. Εκανε αυτό, που έπρεπε και ανταποκρίθηκε στο πρώτο μεγάλο πρέπει της φετινής σεζόν. Δεν ήταν απλό. Οσοι νομίζουν ότι αυτά τα καλοκαιρινά προκριματικά τσάμπιονς λιγκ, είναι απλά , ας ανατρέξουν στην ιστορία και να δουν όταν είχε ομαδάρες ο Παναθηναϊκός πόσες φορές έκανε περίπατο στα προκριματικά. Σχεδόν καμία, τις περισσότερες φορές έκανε προκρίσεις με θρίλερ (Σπάρτα Πράγας 2009), με παρατάσεις(Βίσλα Κρακοβίας 2005) και γενικά το καλοκαίρι είναι πολλές οι παγίδες. Μην κοιτάμε μακριά. Φέτος η Γκενκ αποκλείστηκε από το τσάμπιονς λιγκ από την Σερβέτ, η Φερεντσβάρος για την ίδια διοργάνωση αποκλείστηκε από τους ….ψαράδες των Νήσων Φερόες.
Αυτή την εποχή αν δεν προσέξεις, αν δεν είσαι 100% συγκεντρωμένος μπορείς να πάθεις ζημιά. Όπως πήγε να την πάθει στην Λεωφόρο ο Παναθηναϊκός, λίγο διότι το 1-3 του πρώτου αγώνα και η Λεωφόρος …χαλάρωσαν τους παίκτες, λίγο διότι η Ντνίπρο μετά το πρώτο ματς ήρθε με το μαχαίρι στα δόντια και ότι βγει. Τελικά ο Παναθηναϊκός πήρε την πρόκριση με μία νίκη και μία ισοπαλία. Αν πέρυσι τέτοια εποχή το έλεγες, ότι θα συμβεί θα τους έλεγες το παίρνω με χίλια, φέτος βλέπω γκρίνια, την στιγμή, που όλοι θα έπρεπε να είναι χαρούμενοι, διότι ο πρώτος βασικός στόχος επετεύχθη.
Το πολύ σημαντικό πέρα από την πρόκριση είναι, ότι ο Παναθηναϊκός αλλάζει επίπεδο και αφήνει πίσω αντιπάλους του που τα προηγούμενα χρόνια τους έβλεπε από το -20 και το -30.
Η ομάδα ήδη έχει κάνει έξι μεταγραφές και προχωράει για να πάρει έναν πολύ καλό αμυντικό χαφ για βασικό και ένα δεξί μπακ και μπορεί και κάτι ακόμα…. Από τις μεταγραφές πήρε ήδη πράγματα. Ο Τζούρισιτς είχε μεγάλη συμβολή στην πρόκριση επί της Ντνίπρο. Και οι άλλες μεταγραφές θα βάλουν σφραγίδα στα επόμενα ματς με κορυφαίο τον -ανέτοιμο ακόμα- Βιλένα. Είναι φανερό, ότι ο Παναθηναϊκός ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πλάνο με στόχο να είναι πολύ καλύτερος από πέρυσι και να γεμίσει ποιότητα σε όλες τις γραμμές.
Και με βάση τα όσα μας είπαν ότι θα γίνουν το καλοκαίρι του 2021 δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Όταν ανέλαβε ο Γιοβάνοβιτς στόχος ήταν η επιστροφή στον πρωταθλητισμό και η επιστροφή στους ευρωπαϊκούς ομίλους. Και τα δύο έγιναν μέσα σε δύο χρόνια με απόλυτη συνέπεια και με πολλή δουλειά. Δεν υπάρχει ομάδα στον κόσμο, που 1η Αυγούστου είναι έτοιμη. Τώρα μετράνε μόνο τα αποτελέσματα , στην πορεία θα έρθει και η καλή απόδοση.
Ο κάθε Παναθηναϊκός σήμερα θα έπρεπε να είναι χαρούμενος , διότι βλέπει μετά από χρόνια μία ομάδα, που κοιτάει την κορυφή και παίζει στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, όταν μερικά χρόνια πριν αποκλειόμασταν από τις Λαμίες και χάναμε από τους Παναιτωλικούς. Μέσα σε δύο χρόνια έχουν γίνει όχι μόνο βήματα, αλλά άλματα.
Και έτσι πολύ σωστά η ομάδα πήρε την απόφαση να παίξει στο ΟΑΚΑ στους ομίλους. Για να δώσει την ευκαιρία σε πολύ κόσμο του Παναθηναϊκού να πάει στο γήπεδο και να δει την ομάδα. Είπαμε πριν μερικά χρόνια, ότι η Λεωφόρος είναι κάστρο, αλλά όταν ο Παναθηναϊκός γίνει Παναθηναϊκός η Λεωφόρος δεν θα τον χωράει. Και ήρθε αυτή η ώρα, που δεν τον χωράει. Στο ΟΑΚΑ πάει ο Παναθηναϊκός με στόχο να χαρίσει στον κόσμο του μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, που μόνο αυτός ξέρει διαχρονικά.
Μπροστά μας είναι η Μαρσέιγ. Μία πρόκληση. Αν τους αποκλείσεις θα κάνεις γερό κρότο, αν αποκλειστείς ποιος να σου πει κάτι με αντίπαλο που έχει μπάτζετ 300 εκ. ευρώ; Εγώ πιστεύω, ότι θα δούμε άλλον Παναθηναϊκό-πολύ καλύτερο-σε σχέση με αυτόν, που είδαμε στην Λεωφόρο με την Ντνίπρο αν και ο αντίπαλος θα είναι τοπ επιπέδου ομάδα.
Και θέλω να κλείσω με το θέμα του Αλεξανδρόπουλου. Στο θέμα αυτό η απόφαση του Παναθηναϊκού και του Γιοβάνοβιτς να τον πουλήσουν πέρυσι αντί 4,5 εκ. ευρώ τους δικαιώνει μέχρι τώρα 100%. Ο Παναθηναϊκός έκανε την δεύτερη μεγαλύτερη πώληση μετά τον Σισέ, για έναν παίκτη που είναι ταλέντο, αλλά στην Σπόρτινγκ δεν μπόρεσε να παίξει και μάλιστα έκανε και προπονήσεις με την β’ομάδα για κάποιο σημαντικό διάστημα. Ο Παναθηναϊκός πήρε 4,5 εκ. ευρώ και στη θέση του Ελληνα μέσου πήρε τον Τσέριν, που αναδείχθηκε στους MVP της περσινής σεζόν. Ο Τσέριν είναι βασικό στέλεχος της Εθνικής Σλοβενίας, ο Αλεξανδρόπουλος δεν είναι στην 22αδα της Εθνικής Ελλάδας.
Ο λόγος που ο Γιοβάνοβιτς δεν είχε τον Αλεξανδρόπουλο στις βασικές του επιλογές, είναι ο ίδιος λόγος, που και ο προπονητής της Σπόρτινγκ δεν τον χρησιμοποιούσε. Και οι δύο προπονητές θέλουν να παίζουν κυριαρχικό ποδόσφαιρο να έχουν passing game, να μην ρισκάρουν με λάθος πάσες. Ο Αλεξανδρόπουλος, που είναι ένας παίκτης, που έχει τρεξίματα και παίζει σε μεγάλη ένταση, αυτό το στοιχείο δεν το έχει . Και θέλει πολλή δουλειά, για να το αποκτήσει αν το αποκτήσει.
Η επιλογή του Γιοβάνοβιτς τον δικαίωσε, διότι με άλλα χαφ ο Παναθηναϊκός πήγε να πάρει το πρωτάθλημα πέρυσι. Η ομάδα δεν έχασε ένα ταλέντο της ελεύθερο(που θα ήταν έγκλημα), αλλά το πούλησε με 4,5 εκ. ευρώ. Δεν βρίσκω τον λόγο να γίνεται αυτή η φασαρία που γίνεται τις τελευταίες ημέρες. Ρήτρα μη επιστροφής σε άλλη ελληνική ομάδα, παλιότερα την έβαζες, τώρα δεν έχει καμία νομική ισχύ και πέφτει για πλάκα.
Από κει και πέρα ο Ολυμπιακός δεν πήρε έναν παίκτη από τον Παναθηναϊκό. Πήρε έναν παίκτη, που τον πούλησε ο Παναθηναϊκός(διότι δεν ήταν στα πλάνα του) δεν μπόρεσε να παίξει στην Σπόρτινγκ και έρχεται με δανεισμό(άλλη μία ένδειξη ότι ο Παναθηναϊκός αφήνει πίσω τον αιώνιο αντίπαλό του).
Οσο για τον Σωτήρη δεν μου έκανε εντύπωση, όταν την μία χρονιά φυλάει το τριφύλλι και δηλώνει Παναθηναϊκός και την άλλη χρονιά δείχνει με χαρά το σήμα του Ολυμπιακού και πάει να παίξει στην ομάδα, που τόσα χρόνια έχει κάνει όργια σε βάρος και του Παναθηναϊκού και άλλων ομάδων. Αυτά να τα βλέπουν οι φίλοι της ομάδας, που τρώνε παραμύθι από αυτούς, που πουλάνε οπαδιλίκι. Αλλά μέχρι εδώ . Ο Παναθηναϊκός είναι πολύ μεγάλο μέγεθος για να ασχολείται με έναν νεαρό μέσο, που αντί να συνεχίσει στο εξωτερικό την προσπάθειά του να εξελιχθεί και να βελτιωθεί, έκανε πισωγύρισμα και ήρθε στην τρίτη ομάδα της Ελλάδας.
