Το πρωτόγνωρο φαινόμενο για τον Παναθηναϊκό των δύο μεταγραφών πριν κλείσει ο Μάρτης, η αναγκαία ενίσχυση του ποιοτικού βάθους και τα κενά που πρέπει να αναπληρωθούν. Γράφει ο Κώστας Μανωλιουδάκης.
Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που ο Παναθηναϊκός φρόντισε να κλείσει δύο ποδοσφαιριστές για την επόμενη αγωνιστική περίοδο πριν φτάσουμε καν στα μέσα Μαρτίου.
Δεν είναι δα και σύνηθες φαινόμενο για να το περάσουμε στα ψιλά και πιστώνεται σαφώς στον νέο τεχνικό διευθυντή της ομάδας τον Καταλανό Τσάβι Ρόκα.
Ο Ισπανός επιθετικός Καρλίτος (29) και ο συμπατριώτης του κεντρικός αμυντικός Βέλεθ (28), με τον πρώτο να προπονείται από τον Γενάρη στο Κορωπί μη έχοντας δικαίωμα συμμετοχής νωρίτερα από το καλοκαίρι και τον δεύτερο να ενσωματώνεται στο «τριφύλλι» την πρώτη μέρα της προετοιμασίας, είναι δύο παίκτες που λογίζονται για το βασικό κορμό της νέας σεζόν.
Αμφότεροι σε πολύ καλή ηλικία και σε θέσεις όπου υπάρχουν ήδη αξιόλογοι βασικοί παίκτες, στην επίθεση ο Μακέντα και στην άμυνα το δίδυμο Σένκεφελντ-Πούγγουρας που πραγματοποιεί πολύ καλή σεζόν.
Όπου κι αν είσαι είναι και το καζίνο σου, με Live Blackjack & Ρουλέτα και τραπέζια με Έλληνες dealers αποκλειστικά για τα μέλη της Stoiximan. Πάτα εδώ!
Κάθε ομάδα που θέλει να σέβεται τον εαυτό της ωστόσο, είναι υποχρεωμένη να αυξάνει το ποιοτικό της εύρος.
Στην περίπτωση του Καρλίτος, ο πήχης έχει τεθεί σαφώς πολύ ψηλά καθώς πρόκειται για επιθετικό που έχει στο ρεπερτόριό του το εύκολο γκολ και ανέκαθεν έβρισκε τρόπους να φορτώνει τα αντίπαλα δίχτυα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του.
Στην περίπτωση του Βέλεθ, υπήρξε αρκετή κριτική για το αν έπρεπε να δοθούν οι 280 χιλ. ευρώ το χρόνο για το συμβόλαιό του και ορισμένες ενστάσεις για τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά σε σχέση με τους ήδη υπάρχοντες στόπερ.
Στον οικονομικό σκέλος δεν είμαστε εμείς αυτοί που καθορίζουμε τη σχέση ποιότητας/τιμής, δεν τα βάζουμε απ’ την τσέπη μας και το εάν ήταν πράγματι μεγάλο το ποσό ή όχι θα το δείξει η παρουσία του Ισπανού στην ομάδα σε βάθος χρόνου.
Αγωνιστικά όμως, η εκτίμησή μας είναι ότι ο Παναθηναϊκός με τον Βέλεθ «θωρακίζει» το κέντρο των μετόπισθεν και προσθέτει έναν τρίτο πόλο αξιοπιστίας στους Σένκεφελντ και Πούγγουρα.
Υπό την έννοια ότι μέσα σε μία σεζόν προκύπτουν ντεφορμαρίσματα, τραυματισμοί, τιμωρίες, γενικώς ένα κάρο απρόοπτα. Τρεις ενδεκαδάτοι στόπερ δεν είναι ποτέ πολλοί. Ο Ισπανός έχει δείξει στον Αρη ότι διαθέτει ισχυρή προσωπικότητα και τα ατομικά του χαρακτηριστικά ταιριάζουν στα «θέλω» του προπονητή και του τεχνικού διευθυντή.
Η τριπλέτα Σένκεφελντ, Βέλεθ, Πούγγουρας λέγεται κάλλιστα και αναβάθμιση, διότι ο μεν Κολοβέτσιος είναι πράγματι «τίμιος» και ειδικά (πέρυσι) σε σύστημα με πεντάδα στην άμυνα είχε πολύ καλή παρουσία, ο δε Νούνες δεν έδειξε τίποτα το ιδιαίτερο για να πιάνει μία θέση στο ρόστερ.
Σαφώς και έχει λογική επίσης. να εισχωρήσει ο Μαυρομμάτης ως τέταρτος στόπερ της ομάδας για τη νέα σεζόν, από τη στιγμή που προέρχεται από την ακαδημία, είναι αριστεροπόδαρος και εξελίξιμος.
Εκεί που άπαντες συμφωνούν είναι ότι το πρόβλημα για τη νέα σεζόν δεν (θα) είναι οι στόπερ., αλλά σχετίζεται με τις μεταγραφικές προτεραιότητες και τα κενά που προβλέπεται να υπάρξουν και πρέπει πάση θυσία να καλυφθούν, ει δυνατόν με καλύτερους από τους υπάρχοντες παίκτες.
Ξεκινώντας από τα άκρα της άμυνας, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει είτε να κρατήσει τον Ινσούα (προσωπική εκτίμηση οφείλει να εξαντλήσει τις πιθανότητες πάση-θυσία) με νέο συμβόλαιο, είτε να αποκτήσει κάποιον καλύτερό του.
Το δεύτερο ενδεχόμενο δεν θα όσο «εύκολο» μπορεί να θεωρηθεί η απόκτηση αντικαταστάτη του Γιόχανσον στη δεξιά πλευρά.
Οχι γιατί είναι κακός παίκτης ο Γιόχανσον, αντιθέτως έχει σταθερότητα στα μεγάλα ματς και είναι συνολικά αξιοπρεπής όπως η πλειοψηφία των Σκανδιναβών, αλλά διότι δεν κάνει τη διαφορά.
Θεωρητικά μιλώντας, μπορεί πιο εύκολα να βρεθεί μία επιλογή δεξιού μπακ με τα ίδια ή και με λιγότερα χρήματα και να δοθεί χώρος για «μπακ απ» σε παιδί της ακαδημίας.
Στη μεσαία γραμμή, θα πρέπει να αποκτηθεί 6άρι με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά του Ανουάρ (25) που να μπορεί να παίξει αντί του Κουρμπέλη αλλά και να συνυπάρξει με τον Κουρμπέλη.
Για τη θέση «8» αποκτήθηκε ο Αγιούμπ (26), τον οποίο κατ’ ουσίαν θα δούμε τη νέα σεζόν, αν και σε περίπτωση που αποχωρήσει οριστικά ο Χρήστος Δώνης θα πρέπει είτε να αποκτηθεί έξτρα παίκτης, είτε το «6άρι» να έχει δημιουργικές αρετές κι όχι χαρακτηριστικά παίκτη τρανζίσιον τύπου Ανουάρ.
Για τη θέση «10» η πιθανή αποχώρηση του Ζαχίντ βάζει στο κάδρο το ενδεχόμενο εκ των έσω αντικατάστασης τόσο τον Αγιούμπ όσο και τον Μπουζούκη.
Το αν θα αποτελέσει προτεραιότητα το να αποκτηθεί αντικαταστάτης του Ζαχίντ είναι ζήτημα αξιολόγησης του τεχνικού διευθυντή και του προπονητή, αν και θεωρείται βέβαιο ότι θα γίνει προσπάθεια το καλοκαίρι για τη διατήρηση του Νορβηγού μέσου στην ομάδα.
Οχι ασφαλώς με το ποσό της ρήτρας (1.6 εκατ ευρώ) και σίγουρα μετά τα μέσα Μαϊου.
Για τα άκρα, εκτός από την επιστροφή του Εμμανουηλίδη (19) από τον Πανιώνιο, είναι απαραίτητο να αποκτηθεί τουλάχιστον ένας καλύτερος εξτρέμ από τον Νατζ (24), αν και δεν έχουμε επαρκή χρόνο για την ασφαλή αξιολόγηση του Ούγγρου και σίγουρα κατά πολύ ανώτερος από τους Μπεκ και Μολό.
Στην επίθεση, η ενσωμάτωση του Καρλίτος έχει διώξει το… άγχος και μόνο αν πωληθεί ο Μακέντα θα γίνει προσπάθεια για βασικό επιθετικό. Ισως να προστεθεί ένας ακόμα χαμηλού κόστους εάν αποφασιστεί να απελευθερωθεί μία θέση από τους ήδη υπάρχοντες επιθετικούς.
Συμπερασματικά ο Παναθηναϊκός για να παρουσιαστεί καλύτερος/ανταγωνιστικότερος από φέτος, είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένος να καλύψει επάξια τα κενά που θα δημιουργηθούν από τις απώλειες των βασικών παικτών που δεν θα παραμείνουν στην ομάδα.
Και κατόπιν να αυξήσει το ποιοτικό του εύρος δίνοντας ταυτόχρονα χώρο στην ταλαντούχα φουρνιά της ακαδημίας στο πλαίσιο της περαιτέρω εξέλιξής τους.
