Ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς θα είναι παρών, για λογαριασμό της Εθνικής Σερβίας, στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό ραντεβού του πλανήτη! «Είμαι περήφανος αλλά βήμα βήμα, προέχει να κερδίσουμε τον Βόλο», το πρώτο σχόλιο στο SDNA.
Ήταν σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενο. Και μόνο η εικόνα από το πρόσωπο του Αντρίγια Ζίβκοβιτς στην ερώτηση για το Μουντιάλ, μιλούσε από μόνη της. Επί της ουσίας, περίμενε το τυπικό σκέλος της ανακοίνωσης των «εκλεκτών» από την Εθνική Σερβία για να «σφραγιστεί» και επίσημα η παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Το περιμένει με ανυπομονησία. Ξέρει τι σημαίνει αυτή η κλήση για την καριέρα του αλλά παράλληλα γνωρίζει πως έχει ακόμη μία δουλειά μπροστά του, το ματς της Κυριακής (13/11) απέναντι στον Βόλο:
«Σίγουρα είναι πολύ μεγάλο βήμα για την καριέρα μου, η παρουσία μου στο Μουντιάλ, και είμαι χαρούμενος. Δεν θέλω όμως να βιάζομαι και πάω βήμα βήμα. Τώρα με ενδιαφέρει να κερδίσουμε το επόμενο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ και μετά θα αφοσιωθώ στην Εθνική. Δεν κρύβω πως είναι ένα σπουδαίο βήμα για την καριέρα μου, δεν κρύβω πως είμαι περήφανος που θα αγωνιστώ στο Μουντιάλ με την Εθνική που έχει φιλοδοξίες να διακριθεί...».
Στην ερώτηση για το πρώτο παιχνίδι στη φάση των ομίλων απέναντι στη Βραζιλία των Νεϊμάρ, Βινίσιους και άλλων αστέρων, το πρόσωπο του Σέρβου φωτίζεται ακόμη περισσότερο: «Είναι σημαντικό και σίγουρα κάθε ποδοσφαιριστής θα ήθελε να παίξει απέναντι τους. Θα δούμε...».
Επιστροφή στα δεδομένα της παρούσας φάσης και στη νίκη του ΠΑΟΚ επί του Ιωνικού. Πόσο σημαντική ήταν η νίκη αυτή για την ομάδα;
«Σίγουρα ήταν μια σημαντική νίκη για την ομάδα μας. Ήταν ένα δύσκολο παιχνίδι για εμάς όχι μόνο λόγω του αντιπάλου αλλά και του αγωνιστικού χώρου που δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Είναι σημαντικό που φύγαμε από το γήπεδο με τους τρεις βαθμούς και πλέον αφοσιωνόμαστε στο επόμενο παιχνίδι που είναι αυτό με τον ΝΠΣ την Κυριακή στην έδρα μας».
Στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε παίκτες όπως ο Ράφα, ο Φιλίπε Σοάρες αλλά και ο Κωνσταντέλιας να αγωνίζονται... Τι έχει να πει ο ίδιος; «Όλοι μας είμαστε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και οφείλουμε ανά πάσα στιγμή να είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε την ομάδα εφόσον μας χρειαστεί. Όπως έδειξαν τα παιδιά αυτά είναι έτοιμα να προσφέρουν στην ομάδα όπου τους χρειάζεται. Ο δρόμος που έχει η ομάδα μπροστά της είναι ένας: να είμαστε ενωμένοι και να μαχόμαστε σαν να είμαστε ένα».
