Έγραφα σε προηγούμενο blog, πως ο μόνος κίνδυνος για τον ΠΑΟΚ σ´ αυτά τα πρώτα ματς της σεζόν θα ήταν ο εφησυχασμός ή η έπαρση. Τίποτα από τα δυο δεν εμφανίστηκε στον πρώτο αγώνα ευτυχώς, αλλά... Γράφει ο Κώστας Βασιλόπουλος.
Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν υπεροπτικός κι αυτό συνήθως φαίνεται στις προσωπικές μονομαχίες. Οι παίκτες μπήκαν με δύναμη και πάθος. Άρα ο κίνδυνος της έπαρσης ξεπεράστηκε. Δεν ήταν ούτε εφησυχασμένος. Οι αντιδράσεις τόσο στα γκολ που πέτυχε, όσο και σε αυτά που δέχθηκε, ο εκνευρισμός ή το πανηγύρι αντίστοιχα, δεν ήταν ενός «κοιμισμένου» οργανισμού.
Τι έλειπε λοιπόν από αυτόν τον πρώτο ΠΑΟΚ της σεζόν; Πρώτα απ´ όλα -απολύτως φυσιολογικά- ο αγωνιστικός ρυθμός. Καλά τα φιλικά, όμως ελάχιστα μοιάζουν με προκριματικούς Champions League στο ειδικό βάρος. Όλες οι ομάδες είναι εκτός ρυθμού στον πρώτο τους αγώνα, αυτό είναι δεδομένο οτι θα φτιάξει ραγδαία.
Όμως αυτό που προσωπικά με ανησύχησε, είναι πως ο ΠΑΟΚ στο γήπεδο μου φάνηκε χορτάτος. Μου φάνηκε σαν να σηκώθηκε κάποιος να περπατήσει για να χωνέψει ένα ωραίο γεύμα. Οι Πρωταθλητές δεν είχαν γυαλισμένο μάτι όπως στο τελευταίο ματς της προηγούμενης σεζόν. Δεν ήταν κακοί, δεν τεμπέλιασαν, δεν πήγαν αφ´ υψηλού, aλλά δεν προσπάθησαν να βγάλουν και το 150%, σαν να μην είναι ένα τεράστιο συλλογικό απωθημένο η παρουσία στο League Phase του Champions League.
Επίσης έλειπε λίγη φρεσκάδα, λίγο ανακάτεμα. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου είναι θιασώτης των λίγων αλλαγών, αλλά και σε αυτή τη στρατηγική υπάρχει ένας κίνδυνος ανάπαυσης στον εσωτερικό ανταγωνισμό των ομάδων. Όταν ο ποδοσφαιριστής έχει αποδεχθεί την «ιεραρχία», όταν κανείς δεν αμφισβητεί ποιoς λογίζεται βασικός και ποιoς αναπληρωματικός, πάντα μπορεί τα νερά να λιμνάσουν.
Τέλος, έλειψε και λίγη τύχη. Οι Βόσνιοι σκόραραν με μια φάση δυο γκολ και πέραν τούτου ουδέν. Θεωρώ πως την επόμενη εβδομάδα τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.
Πρώτα απ´ όλα η έλευση νέων ποδοσφαιριστών, θα αναζωογονήσει τον εσωτερικό ανταγωνισμό. Ο Μπράντον για παράδειγμα δεν θα έχει πια να ανταγωνιστεί τον φιλότιμο Σαμάτα, αλλά και τον Τισουντάλι και -κατά πως φαίνεται- και τον Τσάλοφ. Αυτό ελπίζω να γίνει σύντομα και στα χαφ.
Δεύτερον είναι δουλειά όχι μόνο των ανθρώπων της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, αλλά και της πόλης ολόκληρης να δώσουν στους ποδοσφαιριστές να καταλάβουν ότι βρίσκονται ακριβώς στην φάση που ήταν και πέρυσι. Χωρίς δικαίωμα λάθους, αν θέλουν να συνεχίσουν να γράφουν ιστορία.
Και τέλος, ο Ραζβάν αφού έχει στείλει στο πρώτο ματς το μήνυμα της ισονομίας, που στηρίχθηκε σ´ αυτούς που έβγαλαν όλη την προετοιμασία, ε μια βδομάδα μετά θα βάλει τους κατά γενική ομολογία πιο ταλαντούχους! Εκείνος ξέρει πως θα διαχειριστεί την ομάδα του και σε αυτό έχει μεταπτυχιακά και ντοκτορά!
Όμως με κάθε κόστος, η Μπόρατς πρέπει να μείνει πίσω με μια καθαρή πρόκριση του ΠΑΟΚ, που θα ανεβάσει τα επίπεδα αυτοπεποίθησης ενόψει της πολύ πιο δύσκολης επόμενης πίστας.
ΥΓ Ηταν λίγο πολύ αναμενόμενο πως η διαδικασία των ηλεκτρονικών εισιτηρίων, θα προκαλούσε σύγχυση και ταλαιπωρία στις ομάδες και στους φιλάθλους. Κυρίως στους φιλάθλους. Το διαπιστώσαμε από τα πρώτα παιχνίδια των Ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη. Εκτός του γεγονότος ότι δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική υπηρεσία στον τομέα της πάταξης της βίας, η διαδικασία είναι ημιτελής. Προφανώς σχεδιάστηκε γρήγορα και πρόχειρα για λόγους που εμείς… φανταζόμαστε και οι αρμόδιοι γνωρίζουν καλύτερα. Σε κάθε περίπτωση, απαιτούνται άμεσα διορθώσεις και προσθήκες προς εξυπηρέτηση όσων πηγαίνουν στο γήπεδο. Σταματήστε να φέρεστε στους φιλάθλους (στην καλύτερη περίπτωση) σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
