Τα δύο μεταγραφικά αποκτήματα του Παναθηναϊκού είχαν εξαιρετική παρουσία στο πρώτο φιλικό της ομάδας και έδειξαν ότι μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά, δίχως πολύ χρόνο προσαρμογής.
Παρά ταύτα, οι μόλις δύο μεταγραφικές προσθήκες του Παναθηναϊκού μέχρι σήμερα, έχουν καταφέρει σε σύντομο χρονικό διάστημα να σκορπίσουν πλατιά χαμόγελα στο προπονητικό επιτελείο της ομάδας. Ο λόγος φυσικά για τον Ρουμπέν Πέρεθ και τον Γιάννη Κώτσιρα.
Αμφότεροι υπήρξαν οι πρώτες επιλογές του Γιοβάνοβιτς για τη θέση του αμυντικού μέσου και του δεξιού μπακ αντίστοιχα και είναι σαφής η επιρροή τους στην ομάδα στις προπονήσεις στο Χορστ της Ολλανδίας αλλά και στο φιλικό με την Αλ Τααβόν.
Ο Κώτσιρας ξεκίνησε το ματς και ήταν από τους καλύτερους αν όχι ο κορυφαίος του πρώτου ημιχρόνου. Βγήκε νικητής σε όλες τις μονομαχίες τόσο στον αέρα όσο και πάνω στο χορτάρι, δεν έκανε κανένα λάθος, ήταν αποφασιστικός, με σωστές αποφάσεις και το -κυριότερο- ισορροπημένος ανασταλτικά και δημιουργικά, δίνοντας την εντύπωση ότι αποτελεί εδώ και καιρό μέρος της ομάδας.
Ο Παναθηναϊκός φαίνεται ότι έχει βρει έναν αξιόπιστο δεξιό μπακ μετά από χρόνια, παρότι θα χρειαστούν αυτονόητα περισσότερα δείγματα γραφής για ασφαλέστερα συμπεράσματα. Το ξεκίνημα του Κώτσιρα, ωστόσο, είναι άκρως ελπιδοφόρο.
Ο Πέρεθ έκανε μόλις το περασμένο Σάββατο εργομετρικά. Την Παρασκευή έκλεισε οκτώ ημέρες παρουσίας στον Παναθηναϊκό και ζήτησε ο ίδιος να αγωνιστεί από τον Γιοβάνοβιτς και μάλιστα μετ’ επιτάσεως.
Αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός πως αμέσως μετά τις υπογραφές του συμβολαίου του με το τριφύλλι, έκανε προπόνηση στο Κορωπί, πράγμα σπάνιο για μεταγραφή σε ξεκίνημα προετοιμασίας που προέρχεται από απραξία. Ξεκάθαρο δείγμα του επαγγελματισμού του που εξηγεί τις γεμάτες συμμετοχές στην έως τώρα καριέρα του όλα αυτά τα χρόνια.
Όπως επίσης δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι έπαιξε μπροστά από τον (κεντρικό χαφ) Σερπέζη (2001) και τον Σιδερά (2002) που έπαιξαν στόπερ στο δεύτερο ημίχρονο του φιλικού και τους θωράκισε ιδανικά ως σκούπα μπροστά τους.
Όχι γκολ, αλλά μόλις μία φάση όλη κι όλη, δέχτηκε ο Παναθηναϊκός στο συγκεκριμένο διάστημα, οξύμωρο με τους δύο πιτσιρικάδες στην καρδιά της άμυνας και τον λίγο μεγαλύτερο τους, Χριστογεώργο (2000) κάτω από τα δοκάρια.
Η παρουσία του Πέρεθ έπαιξε επίσης σημαίνοντα ρόλο στην απόκτηση κατοχής της μπάλας από το τριφύλλι στο δεύτερο ημίχρονο.
Ο Ισπανός κεντρικός μέσος αφενός μεν έδινε ασφάλεια, καθώς ήταν πάντοτε εκεί που έπρεπε τακτικά και με εξαίρεση μία λάθος πάσα προς τον Αθανασακόπουλο που δεν την αντιλήφθηκε και η μπάλα βγήκε κόρνερ, πήρε σωστές αποφάσεις, αφετέρου δε λειτουργεί ως σκαλοπάτι για τη μεταφορά της μπάλας στο μεσαίο τρίτο του γηπέδου.
Με γρήγορο ρυθμό στις κοντινές πάσες και στοχευμένες μεγάλες διαγώνιες αλλαγές στην αδύνατη πλευρά. Δεν είναι φαντεζί ως παίκτης, δεν ψάχνει το εξεζητημένο, είναι όμως ο ορισμός του παίκτη του προπονητή και δείχνουν ότι μπορεί να αναδειχθεί σε πολύτιμο γρανάζι της ομάδας τη νέα σεζόν.
