Σήμερα συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την ημέρα των εγκαινίων. Από την ημέρα που η ΑΕΚ επέστρεψε σπίτι της μετά από 19 ολόκληρα χρόνια!
Η επιστροφή της Ένωσης στη Νέα Φιλαδέλφεια ήταν ένας... επαναπροσδιορισμός της ιστορίας και της ταυτότητας της. Μια υπενθύμιση, της δυναμικής που της έδιναν αυτά τα άγια χώματα. Η ΑΕΚ, έχει σημασία να πούμε πως τα μισά χρόνια της ιστορίας της, τα έχει παίξει μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Παράλληλα, από τα 14 πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει, τα 13 ήταν στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εξαίρεση, αυτό της σεζόν 17/18 που είχε ως έδρα το ΟΑΚΑ. Η επιστροφή στο σπίτι και η είσοδος στο νέο γήπεδο προσέδωσε στην ομάδα δυναμική, την αναγέννησε και την εκτόξευσε...
Νταμπλ την πρώτη χρονιά, πρωτάθλημα χαμένο στον... πόντο τη δεύτερη και πέρυσι, ένας δεύτερος τίτλος -μέσα σε μια μαγική τετραετία- που ήταν προφανώς προϊόν της φανταστικής δουλειάς του Μάρκο Νίκολιτς, των παικτών του και όλου του οργανισμού, αλλά και της φλόγας που μεταδίδεται από τον κόσμο στην ομάδα και τούμπαλιν σε αυτή την πόλη, σε αυτό το γήπεδο. Ο κόσμος θυμίζω πέρυσι, δεν χρειαζόταν να έχει αγώνα για να κάνει sold out. Tου αρκούσε ένα κάλεσμα, μια προπόνηση παραμονή ενός ντέρμπι. Αυτο δεν θα συνέβαινε ποτέ αν η ΑΕΚ δεν ειχε ως έδρα της την Αγιά Σοφιά και δεν ειχε επιστρέψει εκεί όπου ξεκίνησαν όλα το 1924.
Ο Μάρκο Νίκολιτς περιέγραψε πρόσφατα στη Σερβία πολύ εύστοχα τι σημαίνει η Νέα Φιλαδέλφεια για την ΑΕΚ. Ποιο είναι το συναίσθημα που σε κυριεύει σαν φτάνεις αυτά τα μέρη. «Οταν μπαίνεις σε αυτή την περιοχή, που είναι πραγματικά πανέμορφη είναι όλα κίτρινα και μαύρα. Είναι αδιανόητο. Καθώς πηγαίνουμε με το πούλμαν, στρίβουμε σε μια γωνία, φτάνουμε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, και αυτό το λέω συνέχεια. Μάλιστα, έχω και βίντεο. Το τράβηξε ο βοηθός μου μέσα από το λεωφορείο.
Βγαίνει λοιπόν μια γιαγιά, σίγουρα πάνω από 70 ετών. Βγαίνει με την ποδιά του σπιτιού, σαν να άφησε την κατσαρόλα πάνω στην κουζίνα, και κατεβαίνει στη γωνία. Μαζί της κατεβαίνει ο γιος της ή δεν ξέρω ακριβώς ποιος και μαζί του κατεβαίνουν περίπου τέσσερις γενιές, με τα μικρά τους παιδιά. Όλοι υποστηρίζουν την ομάδα. Μάλιστα, σε δύο περιπτώσεις αυτή η γιαγιά ήταν στη γωνία ακόμα και με καπνογόνο! Βλέπεις συνέχεια καθώς περνάς από αυτή τη γειτονιά, όλοι κορνάρουν, βγαίνουν στα μπαλκόνια και στις βεράντες. Ειλικρινά, τώρα που το λέω, ανατριχιάζω. Τόσο πολύ απολαμβάνω κάθε εντός έδρας παιχνίδι. Είναι αδιανόητο πόσο ωραία είναι η ατμόσφαιρα».
Η αλήθεια είναι πως όντως, μοιάζει... αδιανόητο. Κάθε φορά, μοιάζει σαν να είναι η πρώτη και ας έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την ημέρα των εγκαινίων που σαν γεγονός είναι κατ' έμε το πιο ιστορικό αμέσως μετά την γέννηση της ομάδας. Η κατασκευή του νέου γηπέδου δεν επανέφερε πίσω μόνο την χαμένη ταυτότητα της ΑΕΚ και τη δυναμική της, επανέφερε πίσω και το συναίσθημα.
Η αστερόσκονη που υπάρχει στην πόλη κάθε φορά που παίζει η ΑΕΚ είναι κάτι που μπορείς να νιώσεις στην ατμόσφαιρα, κάτι που μπορείς να δεις σε κάθε δρόμο, σε κάθε στενάκι, στα μάτια του κόσμου της ΑΕΚ. Όλη αυτή η θετική ενέργεια και αύρα που υπάρχει, μεταδίδεται και στην ομάδα και οι ποδοσφαιριστές μοιάζουν πολλές φορές να έχουν φτερά στα πόδια την ώρα που οι αντίπαλοι δυσκολεύεται να προσαρμοστούν στις συνθήκες μιας αρένας που κατασκευάστηκε ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο. Να παίζουν μπάλα και τα... τσιμέντα.
Το πόσο επιδραστικό είναι το γήπεδο το μαρτυρούν τα αποτελέσματα, οι επιτυχίες, οι τίτλοι. Ουσιαστικά η Αγιά Σοφιά ή ALLWYN Arena όπως είναι το εμπορικό όνομα του γηπέδου, άλλαξε την ιστορία της ΑΕΚ. Καλύτερα, την επαναπροσδιόρισε. Ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους της ΑΕΚ ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, ο οποίος έμεινε στην ιστορία για τις ομηρικές του μάχες με τον Ντέμη μου είχε πει σε μια κουβέντα που είχαμε λίγες ημέρες πριν τα εγκαίνια. «Η ΑΕΚ πλέον με την Αγιά Σοφιά θα παίζει στην έδρα της, θα έχει και πάλι το συναίσθημα ότι παίζει σπίτι της. Στο σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο το συναίσθημα έχει εξαφανιστεί. Ε, με την επιστροφή της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, επιστρέφει μαζί για τον κόσμο της και το κλαμπ το συναίσθημα».
Και βγήκε αληθινός. Η ΑΕΚ επέστρεψε, μαζί επέστρεψαν και οι τίτλοι, τρεις σε μια τετραετία, αλλά κυρίως επέστρεψε το συναίσθημα το οποίο από τη νύχτα των εγκαινίων μέχρι σήμερα τέσσερα χρόνια μετά παραμένει σαν φλόγα αναμμένη στα μάτια όλου του κόσμου της ΑΕΚ..
Νίκος Τζαλίδης
