Στον αστερισμό της Εθνικής ομάδας παραμένει ο Τύπος, αναλύοντας τα κέρδη από τα αποτελέσματα στο Nations League.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ – LIVE SPORT
Μια ματιά στον ξένο Τύπο χθες και θα καταλάβαινε κάποιος ότι η ομαδάρα που έχει φτιάξει ο Γοβάνοβιτς με τα “παιδιά του”, δεν είναι όνειρο ή φαντασίωση δική μας, αλλά μία πραγματικότητα που τη ζούμε! Αν κάποιος μας έλεγε πριν από τη διοργάνωση ότι η Ελλάδα θα ήταν στην κορυφή με 8 βαθμούς συγκάτοικος της Ολλανδίας, θα τον περνούσαμε τουλάχιστον αφελή -για να μην πω παρανοϊκό. Κι όμως, είναι απλώς η αλήθεια. Η Εθνική δεν είναι πια μόνο μία καλή ομάδα που επιστρέφει. Είναι ένα συγκρότημα που αρχίζει να απαιτεί χώρο στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Όλοι, Έλληνες και ξένοι, μιλούν με θαυμασμό για τη “χρυσή” γενιά του ποδοσφαίρου και καλά κάνουν. Ξεχνούν όμως ότι πίω από αυτή την αλλαγή υπάρχει ένας άνθρωπος που κατάφερε να δώσει στην Εθνική κάτι που της έλειψε για χρόνια: ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα.
Ο Γιοβάνοβιτς δεν δημιούργησε μία ομάδα που βασίζεται μόνο στο ταλέντο. Δημιούργησε ένα σύνολο που ξέρει να υποφέρει, να αμύνεται, να χτυπά στις σωστές στιγμές και, κυρίως, να πιστεύει ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στους μεγάλους. Τα αποτελέσματα στο Nations League είναι η πιο καθαρή απόδειξη. Νίκη στο Βελιγράδι απέναντι στη Σερβία, ιστορικό “διπλό” στη Γερμανία, 2-2 με την Ολλανδία και τώρα 0-0 με το συγκρότημα του Κλοπ στην Τούμπα… Το σημαντικότερο, όμως για μένα δεν είναι η βαθμολογία. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτή η ομάδα αντιμετωπίζει πλέον τους αντιπάλους της.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Είναι κακό να παίζει μία ομάδα άμυνα; Όχι φυσικά. Αρκεί να μην κάνει μόνο αυτό. Κινδυνεύει η Εθνική μας να γίνει ομάδα που παίζει μόνο άμυνα; Ούτε για αστείο. Το είδαμε με τη Σερβία, όταν βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ: ανέτρεψε το αποτέλεσμα παίζοντας επιθετικά και ρισκάροντας στα μετόπισθεν αρκετά, όπως συμβαίνει με τις ομάδες που παίζουν άμυνα. Είναι αξιέπαινη η Εθνική μας επειδή έπαιξε άμυνα; Ναι, είναι. Διότι για να κάνει αποτέλεσμα, έτσι έπρεπε να παίξει… Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως στις εθνικές ομάδες το μυαλό των παικτών, δηλαδή η προσέγγιση των παιχνιδιών, μετρά περισσότερο απ’ όλα. Οι εθνικές ομάδες που έχουν ξεκάθαρη ααγωνιστική ταυτότητα, δηλαδή που παίζουν παντού με ένα δικό τους τρόπο παιχνιδιού, είναι ελάχιστες. Η δική μας δεν συγκαταλέγεται σ’ αυτές.
Το βλέπεις ακόμα και στις νίκες της: στη Σερβία και στη Γερμανία π.χ. νίκησε με ολότελα διαφορετικό τρόπο. Έπαιξε όμως με σχεδόν όμοιο τρόπο με την Ολλανδία και τη Γερμανία διότι αποφάσισε να παίξει άμυνα και η άμυνα είναι απλή υπόθεση. Χρειάζεται πίστη στο πλάνο. Αλλά χρειάζεται και οι παίκτες να είναι προσγειωμένοι και να μάχονται για κάθε μπάλα. Η αποτυχία στα προκριματικά του Μουντιάλ ήρθε διότι η ομάδα του Γιοβάνοβιτς μπήκε σ’ αυτά με έπαρση. Η έπαρση δημιούργησε την επιπόλαιη βεβαιότητα ότι ομάδες όπως Δανία και Σκωτία είναι του χεριού της. Αυτή τη φορά χάρη στα ονόματα των αντιπάλων ανάλογο λάθος δεν μπορούσε να γίνει. Και η άμυνα άμυνα έκανε τα υπόλοιπα. Κρίμα που δεν παίζουμε Ολλανδία και Σερβία τώρα.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Η Εθνική ομάδα άφησε πίσω της τέσσερα παιχνίδια στο Νέισονς Λιγκ και μαζί τους άφησε και μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη. Όχι μόνο επειδή κατάφερε να σταθεί απέναντι σε αντιπάλους όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, αλλά κυρίως επειδή έδειξε ότι πλέον μπορεί να κοιτάζει τέτοιες ομάδες στα μάτια χωρίς να αισθάνεται ότι παίζει εξαρχής σε διαφορετικό επίπεδο. Το μεγαλύτερο κέρδος, βέβαια, δεν αφορά μόνο την εικόνα και την αυτοπεποίθηση. Αφορά και την επόμενη μεγάλη πρόκληση: την κλήρωση των προκριματικών του Γιούρο 2028. Η παρουσία της Ελλάδας στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας σημαίνει αυτομάτως ότι θα αποφύγει κάποια από τα πραγματικά μεγαθήρια της ευρωπαϊκής ηπείρου. Και αυτό, όσο κι αν ακούγεται αυτονόητο, μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό στην προσπάθεια για την επιστροφή της σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης μετά από 14 χρόνια απουσίας.
Βεβαίως, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Στο δεύτερο γκρουπ βρίσκεται η Ιταλία. Μια ομάδα με τεράστια ιστορία, αλλά τα τελευταία χρόνια δεν θυμίζει σε τίποτα την Ιταλία που όλοι γνωρίζαμε. Έχει απουσιάσει από Μουντιάλ, έχει παρουσιάσει σημαντικές αδυναμίες και σε σχέση με την Ολλανδία ή τη Γερμανία δεν μπορεί να θεωρηθεί στο ίδιο επίπεδο αυτή τη στιγμή. Παράλληλα, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι τόσο οι Ολλανδοί όσο και οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν το Νέισονς Λιγκ και για δοκιμές, έχοντας το βλέμμα τους στραμμένο στα προκριματικά του Γιούρο. Όλα αυτά είναι σωστά. Αλλά δεν μπορούν να ακυρώσουν αυτό που έκανε η Ελλάδα. Δεν γίνεται να ψάχνουμε υποσημειώσεις για να μειώσουμε μια προσπάθεια που δημιούργησε ξανά προσδοκίες. Η Εθνική έβγαλε ανταγωνιστικότητα, ένταση, ποιότητα και, κυρίως, μια εικόνα που επιτρέπει στον κόσμο της να κοιτάζει μπροστά με αισιοδοξία. Δεν ήταν τέσσερα παιχνίδια στα οποία η Ελλάδα απλώς συμμετείχε. Ήταν τέσσερα παιχνίδια στα οποία έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει πράγματα.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Δεν μπορώ, ούτε και θα ήθελα να φανταστώ, τι θα γινόταν εάν δεν υπήρχε ο Μπρινιόλι, είχε χτυπήσει ο Στρακόσα στον καρπό και ερχόντουσαν ματς με τον ΟΦΗ, τη Σαχτάρ στο Λονδίνο και τη Σίτι στο Μάντσεστερ. Θα μου πει κάποιος, σίγουρα η ΑΕΚ θα είχε έναν δεύτερο τερματοφύλακα. Έχοντας στο μυαλό κάποιες περιπτώσεις του παρελθόντος, εμμένω σ’ αυτό το δεν μπορώ, ούτε και ούτε θέλω να φανταστώ για το τι θα γινόταν. Όμως η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή δεδομένα έχε τους δύο καλύτερους τερματοφύλακες στην Ελλάδα.
Έχει τον Στρακόσα που πέρυσι ήταν μέσα στους τρεις πολυτιμότερους παίκτες της πρωταθληματικής σεζόν. Που και πάλι φέτος στο ξεκίνημα έχει δώσει βαθμούς. Έχει και τον Μπρινιόλι που ήρθε από τον πάγκο και όταν τον βλέπεις να παίζει, νομίζεις πως είναι ο βασικός τερματοφύλακας της ΑΕΚ. Και επίσης έχει δώσει στην ΑΕΚ βαθμούς. Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση να έχεις έναν τερματοφύλακα που να δίνει στην ομάδα ασφάλεια και εμπιστοσύνη, πώς όταν το πράγμα στραβώσει, θα είναι εκεί για να το κρατήσει ίσιο. Και αυτό που φάνηκε, είναι πως η ΑΕΚ δεν έχει μόνο έναν τέτοιο τερματοφύλακα. Δεν είναι απλό να έχεις δύο τερματοφύλακες βασικούς. Καθόλου απλό. Αλλά σε κάτι τέτοιες στιγμές, είναι πραγματικά προνόμιο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ
«Δεν θα ήθελα να παίξω και άλλον αγώνα με την Ελλάδα» είπε χαμογελώντας ο τεχνικός της Γερμανίας, Γιούργκεν Κλοπ μετά το νέο 90λεπτο χωρίς γκολ απέναντι στην εθνική μας ομάδα. Η οποία σε 10 αναμετρήσεις με τους Γερμανούς (ή και Δυτικογερμανούς παλαιότερα) είχε μόλις 3 ισοπαλίες και 7 ήττες, έχοντας δεχτεί αρκετά γκολ και έχοντας κρατήσει μόλις μια φορά το μηδέν πριν από 46 χρόνια σε εκείνο το 0-0 στο Euro 1980 στην Ιταλία στο φινάλε των ομίλων όπου οι Δυτικογερμανοί είχαν εξασφαλίσει την πρωτιά και την πρόκριση στον τελικό (πήραν το τρόπαιο απέναντι στο Βέλγιο) και εμείς είχαμε αποκλειστεί μετά τις δύο ήττες από Ολλανδία και Τσεχοσλοβακία. Και όμως μέσα σε 10 ημέρες τώρα, κρατήσαμε τους Γερμανούς χωρίς γκολ, κερδίζοντάς τους 1-0 στην έδρα τους και φέρνοντας 0-0 στην Τούμπα, αποτέλεσμα που πήραμε σχετικά άνετα στο δεύτερο ημίχρονο. Βαθμός από χρυσάφι, καθώς η Εθνική βρίσκεται αγκαλιά με την πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League (της αρκεί μια νίκη επί της τελευταίας Σερβίας στον Βόλο) κάτι που πετυχαίνοντάς το θα σημαίνει ότι έχει αφήσει εκτός οκτάδας μια εκ των Ολλανδίας η Γερμανίας!
Δεν είναι όμως μόνο το πρεστίζ, το οποίο «απογειώθηκε» για την ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς μετά τις πρώτες 4 εμφανίσεις μας στο Nations League (2-1 εκτός νίκη επί της Σερβίας και 2-2 εντός με την Ολλανδία τα άλλα δύο αποτελέσματά μας). Το μεγάλο διπλό όφελος για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα είναι ότι θα έχει πολύ καλύτερες προοπτικές στην κλήρωση των προκριματικών ομίλων για το Euro 2028 που θα διεξαχθεί στην Ιρλανδία στις 6 Δεκεμβρίου καθώς πλέον θα βρίσκεται στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας, κάτι που είχε να συμβεί σε κληρώσεις μετά τον θρίαμβο του 2004.
