Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης/ Το παρελθόν θα πρέπει να σε απασχολεί μονάχα σε όσα θα κληθείς να διορθώσεις ενόψει του μέλλοντος. Εν ολίγοις, τα παθήματα θα πρέπει να λειτουργούν ως μαθήματα, κατά το γνωστό κλισέ. Αυτό θα πρέπει να πράξει και η ΑΕΚ. Να αναλύσει τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό και να παρουσιαστεί δυνατότερη στο νέο πρωτάθλημα.
Στις 23 Φεβρουαρίου, μία μέρα μετά την ήττα από την Ομόνοια Αραδίππου στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» την περσινή σεζόν, που επί της ουσίας την έθεσε εκτός διεκδίκησης του τίτλου, είχα γράψει, μεταξύ άλλων, το εξής:
«Δικαιολογίες υπήρξαν πολλές την τελευταία δεκαετία, μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Τη μια ήταν το ΑΠΟΕΛ. Την άλλη η διαιτησία. Το μπάτζετ του Άρη και της Πάφου (παρεμπιπτόντως, φέτος που βρίσκονται πιο κάτω στη βαθμολογία, δεν άκουσα κάποιον να μιλάει για τα μπάτζετ όπως πέρυσι…). Την λανθασμένη έξοδο του Πίριτς, το λάθος του Ντιούνκου, το ότι ο Τόνγκια δεν πάσαρε στον αφύλακτο Σολ και πάει λέγοντας. Σύμφωνοι, κάποιοι εξ αυτών δεν απέχουν απ’ την αλήθεια, αλλά δεν άκουσα από κανέναν για το ότι πρόπερσι έχασε το πρωτάθλημα από απλήρωτους ποδοσφαιριστές, ας μου επιτραπεί η έκφραση. Αν η ΑΕΚ θέλει να διεκδικήσει και να κατακτήσει το πρωτάθλημα, ας σταματήσει επιτέλους να καταφεύγει σε δικαιολογίες κι ας σταθεί απέναντι απ’ τον καθρέφτη της. Ο καθένας, από τη δική του μεριά».
Την περσινή σεζόν υπήρξε η δικαιολογία του διπλού ταμπλό, της συμμετοχής στην Ευρώπη, της κούρασης και των πολλών τραυματισμών. Δικαιολογία που, πλέον, δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί τη νέα αγωνιστική περίοδο.
Η ΑΕΚ θα ξεκινήσει το νέο πρωτάθλημα με στόχο την κατάκτησή του. Είτε είναι αυτοσκοπός είτε όχι, αυτός είναι (τουλάχιστον) ο στόχος. Θα κρίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια τη σεζόν και θα κριθεί στο φινάλε ως ομάδα που (θέλει να) θεωρείται επίδοξη πρωταθλήτρια. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Με αυστηρότητα, αλλά και με ορθό τρόπο αξιολόγησης. Εκεί που πρέπει, όταν πρέπει.
Το φινάλε των μεταγραφικών κινήσεων θα πρέπει να είναι τέτοιο, που θα διαμορφώσει ένα ρόστερ που θα είναι ικανό να παλέψει για την διεκδίκηση και κατ’ επέκταση για την επίτευξη αυτού του στόχου. Μακριά από οποιεσδήποτε δικαιολογίες που χρυσώνουν το χάπι κι επί της ουσίας ζημιώνουν την ίδια.
