Γράφει ο Κυπριανός Κυριάκου/ Μπορεί να ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί η Ομόνοια κόντρα στη Λίνκολν όμως ο τρόπος που ολοκληρώθηκε ο αγώνας στο Γιβραλτάρ (1-1) μας έδειξε για ακόμα μια φορά πως η ομάδα της Λευκωσίας έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της.
Η φετινή έκδοση της ομάδας του Μπεργκ, προς το παρόν δεν πείθει.
Η Ομόνοια είχε την πολυτέλεια και τον χρόνο (και το χρήμα) να στελεχωθεί με τον πιο σωστό τρόπο, όμως ίσως το γεγονός πως τα ονόματα των αντιπάλων της μέχρι στιγμής δεν "τρόμαζαν" οδηγούσαν στο...μότο να έρθει όπως έρθει η πρόκριση και για μεταγραφές υπάρχει καιρός όταν θα χαμηλώσουν τις απαιτήσεις τους παίκτες από το πάνω ράφι.
Όλο το πιο πάνω προφανώς και εμπεριέχει ρίσκο αφού στις αρχές της σεζόν και χωρίς ρυθμό, η λέξη υποτίμηση δεν χωράει ειδικότερα από τη στιγμή που οι "πράσινοι" απέτυχαν νωρίς στον αρχικό μεγάλο στόχο, πρόκριση στη League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ.
Προφανώς και η Ομόνοια μπορεί εύκολα να περάσει από τη Λίνκολν στο ΓΣΠ όμως η ουσία είναι πως η ομάδα "φωνάζει" πως για να μπορέσει να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο κοντά στα περσινά standard της πρέπει να έρθουν παίκτες-κλάσης. Και όσο ο κόσμος βλέπει την ομάδα να έχει αδυναμίες, η μουρμούρα θα γίνεται...εντονότερη.
