Αν ο πλανήτης επέλεγε να ζήσει και πάλι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, τότε σχεδόν σίγουρα η πλειοψηφία θα διάλεγε τη διοργάνωση που έγινε στα γήπεδα του Μεξικού.
Ο Πελέ και η πιο θεαματική Εθνική Βραζιλίας όλων των εποχών. Η απόκρουση του αιώνα από τον Γκόρντον Μπανκς στην κεφαλιά από τον “βασιλιά”. Ο βγαλμένος ώμος του Μπεκενμπάουερ και η αυταπάρνηση του Κάιζερ που με ένα χέρι σήμανε την αντεπίθεση για την ανατροπή (2-2 από 0-2) και τον αποκλεισμό της Αγγλίας, για την ρεβάνς του χαμένου τελικού του 1966.
Η κορυφαία παράταση όλων των εποχών στον αλησμόνητο ημιτελικό Ιταλίας - Γερμανίας, το ματς του αιώνα που έληξε 1-1 στην κανονική του διάρκεια, αλλά 4-3 μετά το τέλος των 120 λεπτών!
Η… άρρωστη έμπνευση του Πελέ να κρεμάσει από την σέντρα τον αντίπαλο τερματοφύλακα στην πρεμιέρα της σελεσάο απέναντι στην Τσεχοσλοβακία. Το κερασάκι στην τούρτα στον τελικό με την τυφλή πάσα στον Κάρλος Αλμπέρτο, τον οποίο… δεν τον είδε να έρχεται, αλλά τον άκουσε.
To Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 ξεκίνησε με τεράστιους φόβους για την ζέστη, το υψόμετρο, τα σεισμογενή εδάφη και κατέληξε στο πρελούδιο όλων των εποχών. Την κορυφαία, την πιο θεαματική, αυτή με τις περισσότερες αλησμόνητες στιγμές διοργάνωση στην ιστορία.
Η Βραζιλία με μπροστάρη τον Πελέ και μία ομάδα που χώρεσε τέσσερα δεκάρια στην ίδια ενδεκάδα (Τοστάο, Ριβελίνο, Ζαϊρζίνιο) κατέκτησε το τρίτο τρόπαιο Ζιλ Ριμέ, επικρατώντας στον τελικό της Ιταλίας με 4-1 και το κράτησε για πάντα στην τροπαιοθήκη της, αναγκάζοντας την FIFA να αλλάξει τρόπαιο από το επόμενο Μουντιάλ.
Περισσότερο από ένα τρόπαιο, όμως, κατέκτησε τις καρδιές όλου του πλανήτη που για πρώτη φορά είχε την δυνατότητα να ζήσει έγχρωμα από την μικρή οθόνη, πράγματα που μπορούσε μέχρι τότε να ζήσει μόνο από κάποια στιγμιότυπα, εφημερίδες, βιβλία ή προφορικές διηγήσεις.
