Μπορεί από πλευράς απόδοσης ο ADUO 2 κινητήρας της Honda να απέδωσε καρπούς, ωστόσο παρουσίασε ένα σημαντικό μειονέκτημα στην AMR26 των Φερνάντο Αλόνσο και Λανς Στρολ.
Η επιστροφή της Honda στη Formula 1 ως αποκλειστικού προμηθευτή κινητήρων της Aston Martin έχει εξελιχθεί σε μια ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση. Η ιαπωνική εταιρεία δεν έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των νέων τεχνικών κανονισμών, με τη μονάδα ισχύος της να υστερεί τόσο σε απόδοση όσο και σε αξιοπιστία. Πλέον, ο πρόεδρος του HRC, Κότζι Γουατανάμπε, παραδέχεται ότι τα προβλήματα έχουν βαθύτερες αιτίες, οι οποίες ανάγονται στην καθυστερημένη επανεκκίνηση του προγράμματος εξέλιξης.
Παρά τις σημαντικές αναβαθμίσεις που παρουσίασαν η Aston Martin και η Honda στα τέλη του καλοκαιριού μέσω του μηχανισμού ADUO, η AMR26 εξακολουθεί να αντιμετωπίζει περιορισμούς. Η νέα προδιαγραφή της μονάδας ισχύος βελτίωσε την απόδοση, ωστόσο επανέφερε προβλήματα στην οδηγησιμότητα του κινητήρα.
Η αναβάθμιση που δημιούργησε νέα προβλήματα
Η Honda αξιοποίησε τον μηχανισμό ADUO, ο οποίος επιτρέπει πρόσθετες δυνατότητες εξέλιξης στους κατασκευαστές κινητήρων που υστερούν σε απόδοση. Στόχος της δεύτερης προδιαγραφής ήταν η μείωση της διαφοράς ισχύος από τον ανταγωνισμό, όμως οι αλλαγές στη διαδικασία καύσης επηρέασαν αρνητικά τη συμπεριφορά της μονάδας ισχύος.
Ο Γουατανάμπε παραδέχθηκε ότι η Honda πέτυχε τον στόχο ισχύος που είχε θέσει για τη συγκεκριμένη αναβάθμιση, χωρίς ωστόσο να λύσει όλα τα προβλήματά της.
«Όπως έχουν πει και οι οδηγοί, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι απλώς δεν έχουμε αρκετή ισχύ σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές μας. Με τη δεύτερη προδιαγραφή, στόχος μας ήταν να μειώσουμε σταδιακά αυτή τη διαφορά αυξάνοντας την απόδοση. Πετύχαμε τον στόχο ισχύος που είχαμε θέσει, αλλά κάναμε επίσης αλλαγές στη διαδικασία καύσης και σε άλλους τομείς. Ως αποτέλεσμα, η οδηγησιμότητα επιδεινώθηκε και επέστρεψε πιο κοντά στα επίπεδα που είχαμε με την πρώτη προδιαγραφή, στα αρχικά της στάδια. Είναι κάτι που μπορούμε να βελτιώσουμε με τον χρόνο, τόσο με αλλαγές στο υλικό όσο και με βελτιώσεις στα συστήματα ελέγχου».
Το κόστος της καθυστερημένης επιστροφής
Ο επικεφαλής της HRC αναφέρθηκε και στις αποφάσεις που ακολούθησαν την αρχική αποχώρηση της Honda από τη Formula 1 στο τέλος του 2021. Παρότι η έρευνα δεν σταμάτησε εντελώς, η εταιρεία χρειάστηκε να ανασυγκροτήσει το αγωνιστικό της τμήμα μετά την ανακοίνωση της επιστροφής της το 2023. Η διαδικασία αποδείχθηκε χρονοβόρα, με σημαντικές συνέπειες για την εξέλιξη της μονάδας ισχύος του 2026.
«Πιστεύω ότι το αρχικό πρόβλημα ήταν πως ξεκινήσαμε καθυστερημένα την εξέλιξη. Με τη δημιουργία της HRC ως εταιρείας αγωνιστικής εξέλιξης, διασφαλίσαμε ότι οι εργασίες που σχετίζονται με τη Formula 1 συνεχίστηκαν, ακόμη και σε επίπεδο βασικής έρευνας. Επομένως, η εξέλιξη δεν σταμάτησε ποτέ εντελώς. Ωστόσο, όταν ανακοινώσαμε την επιστροφή μας το 2023, έπρεπε να δημιουργήσουμε το συντομότερο δυνατό μια πλήρως λειτουργική δομή εξέλιξης και αυτό χρειάστηκε χρόνο», είπε.
Ο Γουατανάμπε εξήγησε ότι η Honda έδωσε αρχικά προτεραιότητα στα ηλεκτρικά μέρη της μονάδας ισχύος, αφήνοντας πίσω την εξέλιξη του κινητήρα εσωτερικής καύσης: «Ουσιαστικά χάσαμε σχεδόν δύο χρόνια. Υπό αυτές τις συνθήκες, επικεντρωθήκαμε αρχικά στην εξέλιξη της μπαταρίας και του ηλεκτροκινητήρα, που απαιτούν μεγάλο χρονικό διάστημα. Πιστεύω ότι πετύχαμε τους στόχους μας σε αυτούς τους τομείς, αλλά αυτό σήμαινε ότι η εξέλιξη του κινητήρα εσωτερικής καύσης έμεινε πίσω».
Η κατάσταση επιδεινώθηκε από τους περιορισμούς που επιβάλλουν οι κανονισμοί στους κατασκευαστές. Όταν η Honda επιχείρησε να επιταχύνει την εξέλιξη του κινητήρα εσωτερικής καύσης, βρέθηκε αντιμέτωπη με το ανώτατο όριο δαπανών και τους περιορισμούς στον χρόνο λειτουργίας των εγκαταστάσεων δοκιμών.
«Αν είχαμε ξεκινήσει με μια πλήρως στελεχωμένη ομάδα, θα μπορούσαμε να κατανείμουμε τους πόρους μας τόσο στα ηλεκτρικά μέρη όσο και στον κινητήρα. Όμως αρχικά δεν είχαμε αρκετό προσωπικό, οπότε ξεκινήσαμε από την ηλεκτρική πλευρά και στη συνέχεια μεταφέραμε την προσοχή μας στον κινητήρα. Προσπαθήσαμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος, αλλά τότε βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το cost cap και τους περιορισμούς στον χρόνο λειτουργίας. Τελικά, δεν καταφέραμε να ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος».
