Έφτασε η μεγάλη ημέρα, αυτή που… σημειώνει ο κάθε ποδοσφαιρόφιλος στο καλεντάρι του, μήνες – ή και χρόνια – πριν…
Τελικός Μουντιάλ, ένα ματς που διεξάγεται μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια και αποτελεί τον ύψιστο αγώνα για κάθε ποδοσφαιριστή!
Αργεντινή ή Γαλλία; Μέσι ή Μπαπέ; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα της σημερινής ημέρας. Μαζί με αυτά, υπάρχει και ένα «ΑΝ», το οποίο συζητείται αρκετά. Κακώς…
Οι προτάσεις ξεκινάνε με το «αν το σηκώσει ο Μέσι…» και έχουν αρκετές παραλλαγές. Θα είναι ο κορυφαίος ever, θα είναι ο κορυφαίος της γενιάς του, θα φτάσει τον Μαραντόνα, θα ξεπεράσει τον Μαραντόνα, θα είναι με την… βούλα καλύτερος απ’ τον Κριστιάνο και διάφορα άλλα, ανάλογα με το γούστο του καθενός.
Και κάπου εδώ έρχεται το κακώς…
Κακώς να περιμένουμε ένα τελικό για να ορίσουμε την θέση ενός ποδοσφαιριστή που παρακολουθούμε για σχεδόν μια εικοσαετία, στην ιστορία του αθλήματος. Το αν θα στεφθεί πρωταθλήτρια κόσμου η Αργεντινή ή όχι, θα έχει άμεση συνάρτηση με την τροπαιοθήκη και την κληρονομία του Λίο, όχι με την αξία του και την θέση που τον κατατάσσει ο καθένας στις - υποκειμενικές – δικές του λίστες.
Και για να το θέσουμε με παραδείγματα, αν στον τελικό του 2014 απέναντι στην Γερμανία οι κ.κ Ιγκουαΐν – Παλάσιος έκαναν το αυτονόητο στα ανεπανάληπτα τετ α τετ που έχασαν και η Αργεντινή κέρδιζε την Γερμανία, αυτομάτως ο Μέσι θα ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι;
Και στον αντίποδα, αν Μπουρουσάγκα είχε αστοχήσει στο τετ α τετ στον τελικό του 1986, ξανά απέναντι στην Γερμανία και δεν έκανε το 3-2 στο 84’, θα άλλαζε κάτι ως προς το ποιος ήταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα;
Κακώς…
Αυτοί οι μεγάλοι ποδοσφαιριστές, έγραψαν – και γράφουν – την ιστορία τους όλα αυτά τα χρόνια με τις απαράμιλλες παραστάσεις που μας χαρίζουν, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. ΔΕΝ θα αλλάξει κάτι ως προς την θέση τους στο πάνθεον του ποδοσφαίρου αν ο συμπαίκτης τους βάλει ούτε αν δεν βάλει το τετ α τετ…
