Ο Άγγελος Περικλεούς ξεκίνησε με μεγάλες προοπτικές από τις ακαδημίες της ΑΕΛ την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής όμως στην πορεία τον κέρδισε το φουτσαλ!
Ο 25χρονος φουτσαλιστής της Danoi ΑΕΛ μίλησε στην ιστοσελίδα μας, kerkida.net, για την αλλαγή πλεύσης που έκανε στην πορεία του, τις διαφορές των δύο αθλημάτων, την ομάδα του αλλά και για την κατάσταση στην ποδοσφαιρική ΑΕΛ…
Μίλησε μας για την καριέρα σου ως ποδοσφαιριστής…
“Ξεκίνησα από ηλικία 16 ετών στις ακαδημίες της ΑΕΛ μέχρι και ήμουν στην Α΄ομάδα μέχρι τα 22 όταν και κατακτήσαμε το πρωτάθλημα το 2012. Παράλληλα πέρασα από όλες τις Εθνικές μέχρι και U21. Στη συνέχεια πήγα για ένα χρόνο στην Άχνα και το 2013 μέχρι τον Δεκέμβρη ήμουν στη Β΄Κατηγορία και στον Ν&Σ Έρημης”.
Κάπου εκεί έγινε και η αλλάγή... Πως προέκυψε;
“Μετά από τον Ν&Σ Έρημης έπρεπε να προπονούμαι έτσι ώστε να διατηρώ τον εαυτό μου σε φόρμα. Αυτό έκανα για περίπου δυό μήνες στο Φούτσαλ της ΑΕΛ. Εκεί εντυπωσιάστηκα από το κλίμα στην ομάδα και από το ίδιο το άθλημα. Με κέρδισε το φούτσαλ και έτσι εντάχθηκα σιγά σιγά στην ομάδα”.
Υπάρχουν κι άλλοι που έκαναν αυτή την αλλαγή;
"Από όσο ξέρω είναι κάτι σπάνιο κι αν υπάρχει κάποιος δεν προχώρησε τόσο πολύ ποδοσφαρικά και μετά να αλλάξει πορεία στα 22 του".
Γιατί έφυγες από το ποδόσφαιρο…
“Είχα αρχίσει να κουράζομαι. Σε κάποια φάση, έχανα το νόημα… Έρχονταν πολλοί ξένοι και έτσι δεν παίζαμε εμείς. Πολλές φορές μέναμε απλήρωτοι. Υπήρχαν φορές που ταξίδευα για προπόνηση και πραγματικά δεν ήξερα για ποιο λόγο πάω. Ήταν τρομερή ταλαιπωρία έτσι αποφάσισα να συνεχίσω στο φούτσαλ για να αγωνίζομαι και να γουστάρω αυτό που κάνω. Δεν άξιζε ούτε οικονομικά, ούτε αγωνιστικά να βρίσκομαι στο περιβάλλον του ποδοσφαίρου. Στο φούτσαλ ξέρεις πως μπορεί να μην φτάσεις ποτέ τα λεφτά που δίνουν οι μεγάλοι στο ποδόσφαιρο, όμως τουλάχιστον πληρώνεσαι, αγωνίζεσαι και το απολαμβάνεις”.
Ποιες οι διαφορές των δύο αθλημάτων;
“Καμία σχέση το ένα με το άλλο. Το φούτσαλ μοιάζει και είναι πιο κοντά θα έλεγα με το μπάσκετ . Χρησιμοποιείται περισσότερο τακτική και είναι πιο γρήγορο. Μπορείς να κάνεις όσες αλλαγές θέλεις, τα πλάγια εκτελούνται με τα πόδια, ο χρόνος σταματάει, υπάρχει το όριο τεσσάρων δευτερολέπτων και γενικά υπάρχουν αρκετές διαφορές στο gameplay”.
Τι σου αρέσει στο φουτσαλ…
“Μου αρέσει που υπάρχουν πολλά συστήματα και τακτικές. Μπορεί κάποια ομάδα να κερδίσει ένα παιχνίδι μόνο και μόνο από την τρόπο που θα σχεδιάσει τα στημένα. Δεν μπορεί κανείς να επαναπαυθεί ποτέ αλλά ούτε και να απελπιστεί. Θυμάμαι σε περσινό αγώνα όταν χάναμε στο 34’ με 5-1 και μέχρι να ολοκληρωθούν τα 40 λεπτά το γυρίσαμε!”
Με την ΑΕΛ φέτος ποιοι είναι οι στόχοι που θέσατε…
“Πέρσι βάλαμε στόχο να μην κινδυνέψουμε και τα καταφέραμε ενώ παράλληλα είδαμε και τι δυνατότητες έχουμε. Είμασταν ψηλά κι όταν καταφέραμε να γλιτώσουμε τα παιχνίδια ήταν για μας διαδικαστικού χαρακτήρα, έτσι πέσαμε στην 5η θέση και αγωνιστήκαμε στο 2ο γκρουπ.
Φέτος ο στόχος είναι να πάμε καλύτερα από πέρσι και μέχρι στιγμής ξεκινήσαμε πολύ καλά. Είμαστε πρώτοι με ένα αγώνα λιγότερο από τον ΑΠΟΕΛ. Η διαφορά μας με τους υπόλοιπους είναι πως είμαστε μόνο Κύπριοι και αυτό είναι πολύ καλό αφού έτσι υπάρχει ομοιογένεια και οικογενειακό κλίμα. Είμαστε όλοι σαν μια παρέα που τα δίνουμε ο ένας για τον άλλο και απολαμβάνουμε το παιχνίδι μας”.
Για το ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ και το παιχνίδι που ακολουθεί …
“Τα πήγαμε πολύ καλά και ήταν ένα ματς που πραγματικά χάσαμε στις λεπτομερείες. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να πάρουμε θετικό αποτέλεσμα, όμως κάναμε το καλύτερο εκτός έδρας ματς που κάναμε ποτέ και μάλιστα εκτός, κόντρα σε δύο φορές συνεχόμενα νταμπλούχους. Η ΕΝΠ ΜΕΛΙΣΣΑ είναι πολύ δύσκολος αντίπαλος με αρκετούς ξένους, όμως στο Νίκος Σολωμονίδης υπάρχουν άλλοι κανόνες. Με τον κόσμο στο πλευρό μας όλοι φεύγουν με βαρύ σκορ από την έδρα μας”.
Για το γκολ που έβαλες…
“Πιέσαμε, έκλεψα την μπάλα και σκόραρα. Είναι πάντα σημαντικό το πρώτο γκολ σε έναν αγώνα που είναι ο πρώτος που αγωνίστηκα φουλ την φετινή σεζόν. Ειδικά όταν σκοράρεις εκτός σε μια έδρα όπως του ΑΠΟΕΛ είναι μοναδική εμπειρία. Το γκολ το αφιερώνω στους συμπαίκτες μου και υπόσχομαι να σκοράρω πολλά ακόμα για αυτούς”.
Για τον κόσμο της ΑΕΛ στο φουτσαλ…
“Είμαι πολύ ικανοποιημένος με την προσέλευση. Στα δύο πρώτα παιχνίδια στην έδρα μας ήρθαν 400-500 άτομα. Σε ντέρμπι μαζεύονται ακόμα και χίλια… Στόχος μας είναι να φτάσουμε και τις 2000 όπως ήταν κάποτε το μπάσκετ της ΑΕΛ”.
Για την κατάσταση που βιώνει η ΑΕΛ στο ποδόσφαιρο…
“Είμαι ΑΕΛίστας από πριν ακόμα γεννηθώ... Έχω ζήσει από μικρός την ΑΕΛ και έχουμε ξαναβρεθεί σε παρόμοιες καταστάσεις. Την μια χρονιά να είσαι χάλια και την άλλη να προσπαθείς να βρεθείς στην ελίτ. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος πιστέψαμε πως κάναμε στροφή και αλλάξαμε επίπεδο. Όντως αυτό έγινε. Πολλά συνέβησαν έτσι ώστε να εμποδίσουν την ομάδα να συνεχίσει σε αυτό το δρόμο. Δύο χαμένοι τελικοί, κοντά σε πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και φυσικά το πρωτάθλημα που χάθηκε την τελευταία αγωνιστική με τον τρόπο που χάθηκε. Αν μερικά από αυτά εξελίσσονταν θετικά ίσως μιλούσαμε για μεγάλα πράγματα στην ΑΕΛ τώρα”.
Για τον Μάκη Χάβο…
“Από όσα άκουσα είναι ένας σοβαρός και αυστηρός προπονητής. Δουλεύει πολύ και δεν θα αφήσει τίποτα στην τύχη. Είναι αυτό που χρειάζεται η ΑΕΛ, κάποιον να μας... ξυπνήσει. Είμαι σίγουρος πως δεν θα κινδυνέψει η ΑΕΛ και δεν θα χαθεί. Είναι μια ομάδα με κόσμο και ιστορία που δεν θα επιτρέψει ποτέ να συμβεί αυτό ξανά.”
