Μια χρονιά που ξεκίνησε ιδανικά, κινδυνεύει να χαθεί πριν καν βγει ο Οκτώβρης…
Οι ιδανικές προοπτικές
Το Καλοκαίρι η ΕΝΠ με την σύσταση της Εταιρείας και την πρόσληψη του Απόστολου Μακρίδη, έδειχνε μετά από χρόνια να είναι σε θέση να δημιουργήσει κάτι καλό. Κάτι αντάξιο του ονόματός της, τουλάχιστον με βάση το ένδοξο παρελθόν της. Το Καλοκαίρι όλα όσα αφορούσαν το κομμάτι του σχεδιασμού ήταν ιδανικά. Αποκτήθηκαν σχεδόν όλες οι πρώτες επιλογές, ακόμα και εκεί που δεν καρποφόρησε η πρώτη επιλογή, έγινε δεύτερη καλύτερη. Παράδειγμα η υπόθεση του Πατουλέα και του Σολάρι. Με βάση και τα πέντε πρώτα παιχνίδια, το μοναδικό που μπορεί να θεωρηθεί λάθος, είναι η απόκτηση δύο κοινοτικών μέσων που έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά. Δίπλα στον Σελεστίνο θα ήταν πιο χρήσιμος ένας κλασικός αμυντικός χαφ και όχι ένα ακόμη οκτάρι.
Τα φιλικά, τα επίσημα και οι 20 τελικές
Στα φιλικά η ΕΝΠ ήταν εξαιρετική και όσοι την έβλεπαν να αγωνίζεται, ήταν εντυπωσιασμένοι. Κάτω η μπάλα, σωστό και στρωτό ποδόσφαιρο, ομάδα με ταυτότητα που κέρδισε ακόμα και ομάδες Α’ κατηγορίας (ΑΠΟΕΛ και Νέα Σαλαμίνα). Το πρωτάθλημα ξεκίνησε αλλά λόγω διαφόρων συγκυριών, τα πρώτα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Δύο ισοπαλίες με Διγενή Ορόκλινης και ΑΣΙΛ, σε δύο παιχνίδια που η τύχη γύρισε την πλάτη στην Παραλιμνίτικη ομάδα. Στο πρώτο είχε χαμένο πέναλτι στο 90΄, στο δεύτερο δοκάρι κοντά στο 90’. Δύο παιχνίδια που είχε πάνω από 20 τελικές στο καθένα. Γι’ αυτό και ο κόσμος δεν εξέφραζε απογοήτευση, αλλά αισιοδοξία. Στο τρίτο παιχνίδι, αυτό με την Αναγέννηση έγιναν τα γνωστά. Κακό ξεκίνημα, πίσω στο σκορ με 2-0, κόκκινη ο αντίπαλος, αλλαγές και αντεπίθεση που έφεραν την νίκη με 3-2. Στο τέταρτο παιχνίδι με το ΘΟΪ, πιο αμυντικό σχήμα και νίκη με 1-0 χωρίς πολλές φάσεις ενώ στο πέμπτο παιχνίδι με τον Οθέλλο στο εκτός έδρας ντέρμπι ήττα με 3-2, έχοντας δοκάρι στο 0-0 και χαμένο πέναλτι στο 3-1.
Το πρόβλημα ΔΕΝ ήταν αγωνιστικό
Και ακολούθως διαζύγιο με τον Απόστολο Μακρίδη. Όποιος είναι κοντά και τριγύρω στην ομάδα ξέρει ότι το πρόβλημα της Ένωσης ΔΕΝ ήταν αγωνιστικό. Είναι παρανοϊκό να περιμένει κάποιος από μια ομάδα που απ’ τους 14-15 πρώτους παίκτες μόνο δύο να είναι από πέρσι (Μέρτακκας – Κουμής) και όλοι οι υπόλοιπο είναι νέοι, με φουλ πίεση όσο καμία άλλη ομάδα λόγω του μεγάλου ονόματος της, να έχει πέντε στα πέντε με μπαλάρα και 25 γκολ υπέρ – 3 κατά. Λες και είναι αμάθητος ο κόσμος, λες και δεν είχε ίδια (ή και χειρότερα) ξεκινήματα τις άλλες δύο χρονιές που έπαιξε στην Β’ Κατηγορία.
Η επιλογή με το ΘΟΪ και οι ατυχίες
Μέτρια έως και κακή εμφάνιση υπήρξε μόνο με το ΘΟΪ, όπου η Ένωση κυνήγησε την σκοπιμότητα, προστάτεψε την εστία της και κέρδισε με 1-0. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, ένα 4-3-3 με ενισχυόμενο κέντρο για να αποφευχθούν οι ευκαιρίες του αντιπάλου και με μία αλλαγή συστήματος στο δεύτερο μέρος, ήρθες η νίκη. Στα υπόλοιπα, με τόσες ευκαιρίες, τόσες ατυχίες (χαμένα πέναλτι – δοκάρια), δεν μπορείς να μιλάς για αποτυχία. Ειδικά απ’ την στιγμή που τα τρία από τα πέντε ήταν εκτός έδρας (και μάλιστα μεγάλα ντέρμπι), την στιγμή που οι άλλες ομάδες που διεκδικούν την άνοδο ΔΕΝ είχαν κάποιο εκτός έδρας ντέρμπι. Και ούτε έπαιξαν μαζί βέβαια…
Σωστές παρεμβάσεις σε ΟΛΑ τα παιχνίδια
Μιλάμε για μια ομάδα που διαθέτει βάθος όσο καμία άλλη, μια ομάδα που πάσχιζε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο και μια ομάδα που ο προπονητής της ήξερε ανά πάσα στιγμή πώς να χειριστεί το ρόστερ του. Σε ΟΛΑ τα παιχνίδια, οι παρεμβάσεις του Απόστολου Μακρίδη ήταν καθοριστικές (ΚΛΙΚ ΕΔΩ). Μάλιστα το ότι άλλαζε συστήματα (4-2-3-1, 4-4-2, 4-3-3, 3-4-3) αλλά και πρόσωπα στο αρχικό σχήμα από παιχνίδι σε παιχνίδι (χρησιμοποίησε 18 παίκτες, οι 17 ήταν έστω και ένα ημίχρονο βασικοί και ο Κρίστης που ήταν ο μόνος που δεν ξεκίνησε, μπήκε στα τέσσερα ως αλλαγή). Αυτό είναι ξεκάθαρη απόδειξη ότι ΔΕΝ ήταν ένας προπονητής με κολλήματα και εμμονές, ούτε ένας προπονητής που κατέληγε σε 12-13 παίκτες και πορευόταν μαζί τους, στέλνοντας τους απλά στο γήπεδο. Τέτοιους είδαμε αρκετούς στο Παραλίμνι τόσα χρόνια.
2 + 2 = ;
Το μόνο που δεν μπόρεσε, ήταν να αποτρέψει παιδικά ατομικά λάθη αλλά σε αυτό δεν μπορείς να του καταλογίσεις ευθύνη. Είναι λες και κάποιος φοιτητής σπουδάζει μαθηματικός και κάνει λάθη σε πράξη 2+2. Γίνεται να φταίει ο καθηγητής Πανεπιστημίου που δεν του έγραψε στον πίνακα ότι το αποτέλεσμα της πράξης είναι 4; Θα ξεκινήσει ποτέ μάθημα Πανεπιστημίου κάνοντας πράξεις επιπέδου Α’ Δημοτικού;
Εντάσεις, σημεία τριβής και παράδειγμα
Οι εντάσεις υπήρχαν απ’ την αρχή. Απ’ τις πρώτες μέρες συζητήσεων ανάμεσα σε Απόστολο και διοίκηση, υπήρχαν σημεία τριβής. Αρχικά έγιναν οι αμοιβαίες υποχωρήσεις για το καλό της ομάδας, ωστόσο αυτό ήταν θέμα χρόνου να επανέλθει. Όταν άτομα (μέσα, έξω και κοντά στην ομάδα) γκρίνιαζαν επειδή η ΕΝΠ δεν κέρδισε Ορόκλινη και ΑΣΙΛ και δήλωναν ότι δεν τους ενδιαφέρει η απόδοση αλλά οι βαθμοί και μετά το παιχνίδι με το ΘΟΪ ήταν απογοητευμένοι από την κακή εμφάνιση (παρά την νίκη), τότε γίνεται κατανοητό ότι δεν υπήρχε κανένα μέλλον με τέτοια… αρρωστημένη νοοτροπία. Περισσότερες λεπτομέρειες δεν χρειάζεται να γραφτούν, όσοι αγαπούν πραγματικά την Ένωση και είναι καθημερινά κοντά της, καταλαβαίνουν…
Κοντά σε παραίτηση αμέσως μετά το ΘΟΪ
Ο Απόστολος και οι συνεργάτες του (Πανίκος Σπύρου, Αντώνης Μέρτακκας και Αλέξης Περικλέους), έφτασαν αρκετές φορές κοντά στην παραίτηση, αλλά πάντα κάτι γινόταν και έκαναν υπομονή. Τελευταία φορά, ήταν μετά το παιχνίδι με το ΘΟΪ, όταν ενημερώθηκαν για διάφορα περίεργα σκηνικά. Ο Κύπριος τεχνικός τελικά αποχώρησε μετά το παιχνίδι με τον Οθέλλο, μαζί και οι υπόλοιποι που ήταν μαζί του, αλλά κάθε άλλο παρά αποτυχημένοι είναι. Έφτιαξαν μια ομάδα στελεχωμένη με αξιόλογους παίκτες, που έχει 1-2 κενά αλλά παρ’ όλα αυτά, αν έμενε ανεπηρέαστη απ’ τα εξωαγωνιστικά, δεδομένα θα πάλευε μέχρι τέλους για την άνοδο, πιθανότατα μαζί με Οθέλλο και Καρμιώτισσα που επίσης διαθέτουν ποιότητα και που έδειξαν ότι είναι ομάδες για διεκδίκηση της ανόδου.
Ο... ήρωας Γιανέφσκι και οι 2 στους 13 προπονητές
Αυτοί δεν θα χαθούν, μιας και δεν αποτελούν την εξαίρεση αλλά τον κανόνα στο Παραλίμνι. Έναν κανόνα που ισχύ απ’ την εποχή του Γιανέφσκι, από τότε έχει να στεριώσει για μια ολόκληρη σεζόν ένας προπονητής (με χίλια ζόρια βέβαια, του έγινε κι αυτού τρελός πόλεμος). Από τότε, την σεζόν 2009-10 μέχρι σήμερα, πέρασαν πολλοί προπονητές. Καλοί, πολύ καλοί, μέτριοι αλλά και… αλεξιπτωτιστές. Όπως αποδείχθηκε και στην περίπτωση του Απόστολου, ούτε οι πολύ καλοί μπορούν να… νικήσουν την νοοτροπία του Παραλιμνίτη. Και όχι μόνο αυτό, αλλά από το 2010 και μετά ΜΟΝΟ ΔΥΟ προπονητές ξεκίνησαν την χρονιά και πρόλαβαν να κάνουν Χριστούγεννα. Νικόδημος Παπαβασιλείου την σεζόν 2011-12 (οριακά πρόλαβε, απολύθηκε στις 8 Ιανουαρίου) και Κώστας Καϊάφας (παραιτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου). Απ’ τον Γιανέφσκι και μετά ακολούθησαν οι Παπαβασιλείου, Κκαράς, Κλίγκερ, Ζουβάνης, Κάανεν, Γιοβάνοβιτς, ξανά Κκαράς, Ανδρονίκου, Μ. Κωνσταντίνου, Καραγεωργίου, Γιενέουχτεν, Καϊάφας, Κοσμάς και Μακρίδης. Γίνεται πάντα να φταίνε οι κακοί προπονητές (κάποιοι όντως ήταν κακοί ναι).
Ο επόμενος και οι -ήδη- ψηλές προσδοκίες
Αυτή την στιγμή η Ένωση βρίσκεται σε αναζήτηση νέου προπονητή, ο οποίος θα είναι πιθανότατα ξένος μιας και σε πρώτη φάση οι Κύπριοι προπονητές που προτάθηκαν δεν ενθουσιάζουν. Σε τέτοια περίπτωση, αν η επιλογή είναι ξένου τότε το ρίσκο θα είναι ακόμα μεγαλύτερο μιας και δεν θα υπάρχει χρόνος για να μάθει την ομάδα, το πρωτάθλημα, τα δεδομένα, τα ζητούμενα, την Ξυλοτύμπου και τον Χαλκάνορα. Αναφορά στις δύο αυτές ομάδες μιας και είναι οι επόμενοι αντίπαλοι της Ένωσης (αν και είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί και να προλάβει το πρώτο παιχνίδι με την Ξυλοτύμπου την Κυριακή). Ομάδες που βρίσκονται στα χαμηλά και που με βάση την νοοτροπία και τα θέλω του Παραλιμνίτη, θα πρέπει να κερδίσει με 3άρες και 4άρες. Αν δεν το πετύχει, τότε θα ξεκινήσει το… loading για τον επόμενο.
Έχασε τετ α τετ στο 80'...
Εν κατακλείδι, η Ένωση έχασε μια μεγάλη ευκαιρία. Μετά την περσινή χρονιά που ξεκίνησε με υποσχέσεις αλλά τελείωσε αποκαρδιωτικά, όντας ξανά ομάδα Β’ Κατηγορίας είχε την τύχη να δεχθεί την πρόταση της ένας προπονητής που είναι επιπέδου Α’ Κατηγορίας. Ένας προπονητής και ένα τιμ που είχαν όλα τα φόντα για να φτιάξουν όχι ομάδα μιας χρήσης αλλά την Ένωση των επόμενων χρόνων. Είχε την ευκαιρία και την έχασε σε καθοριστικό μάλιστα σημείο. Είναι όπως τον σέντερ φορ που στο 80’ ενός αγώνα κόντρα στην ροή, βγαίνει σε ένα ανέλπιστο τετ α τετ, περνά τον γκολκίπερ και πλασάρει έξω, με το σκορ να παραμένει στην ισοπαλία. Το δεκάλεπτο που απομένει, ανήκει στον επόμενο προπονητή. Τόσα… λεπτά θα έχει για να σώσει την παρτίδα, αλλιώς η ΕΝΠ θα είναι και την νέα χρονιά απ’ την ίδια αφετηρία.
Ένας που ταιριάζει...
Και κάτι τελευταίο χαριτολογώντας, αν η Ένωση ψάχνει έναν προπονητή που θα παίζει μπαλάρα, φουλ επίθεση, θα βάζει 25 γκολ σε 5 παιχνίδια και θα δέχεται 3, την δεδομένη χρονική στιγμή μόνο ένας υπάρχει. Είναι Ισπανός, εργοδοτείται στην Αγγλία, είναι πρωτοπόρος στην Πρέμιερ Λιγκ αλλά θα είναι κομματάκι δύσκολο να σπάσει την ρήτρα του με τους Άραβες.
Α, και αυτός στο ξεκίνημα δυσκολεύτηκε, την πρώτη σεζόν έμεινε μακριά από κάθε τίτλο. Τώρα την δεύτερη χρονιά οργιάζει.
