Ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε ο Κίλιαν Σέρινταν σε πολωνική ιστοσελίδα.
Μεταξύ άλλων είπε:
-Οι άνθρωποι με ρωτούν μερικές φορές ποιος ήταν ο καλύτερος παίκτης που αντιμετώπισα και εκπλήσσονται όταν δεν απαντώ Μέσι ή Ρονάλντο. Αλλά αν το έλεγα, θα έλεγα ψέματα. Ήμασταν σε διαφορετικές… ζώνες του γηπέδου. Απέναντι μου ήταν μόνο οι αμυντικοί. Θυμάμαι τα ματς με τη Μπαρτσελόνα στο Champions League όταν ήμουν στο ΑΠΟΕΛ. Προσπαθούσε να βγω έστω μία φορά μόνος απέναντι στον κίπερ, αλλά ήταν αδύνατο. Ο Πικέ φώναζε στους συμπαίκτες του και ποτέ δεν τα κατάφερα. Κάθε φορά καθυστερούσα για μερικά δευτερόλεπτα. Ο βοηθός σήκωνε τη σημαία, ήμουν εξοργισμένος και ο Πικέ χαμογελούσε. Είναι ένας φανταστικός παίκτης. Πολλοί άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι με την επίθεση της Μπαρτσελόνα αλλά εργάζονται κι άλλοι για τα θαύματα που πέτυχε αυτή η ομάδα.
-Για έναν μέσο παίκτη σήμερα, οι ομάδες της Premier League πληρώνουν τουλάχιστον 20 εκατομμύρια λίρες. Αν έπαιζα εκεί, ίσως θα κόστιζα τόσο πολύ (γέλια). Όταν άκουσα ότι η Λίβερπουλ αγόρασε τον Virgil van Dijk για 75 εκατομμύρια λίρες, σκέφτηκα ότι είναι τρελοί. Αλλά αυτός είναι ο κόσμος, τρελός. Όταν ο Zinedine Zidane το 2001 πήγε από τη Γιουβέντους στη Ρεάλ Μαδρίτης για σχεδόν 80 εκατομμύρια ευρώ, οι άνθρωποι δήλωσαν ότι ο κόσμος τελειώνει. Αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Είμαι πεπεισμένος ότι σε λίγα χρόνια ένας σύλλογος θα αγοράσει έναν παίκτη για 500 εκατομμύρια ευρώ. Πιστεύω επίσης ότι δεν πρέπει κανείς να διαμαρτύρεται γι 'αυτό. Ο καθένας επωφελείται από αυτές τις μεταγραφές: Μία ομάδα κερδίζει χρήματα, η άλλη ενισχύεται σοβαρά, οι δημοσιογράφοι έχουν κάτι να γράψουν και οι οπαδοί μιλούν... Επιπλέον, οι οπαδοί έχουν ένα νέο είδωλο.
-Είμαι δυσαρεστημένος με τις παραστάσεις μου. Ξέρω ότι απέτυχα σε πολλά παιχνίδια. Αλλά νιώθω καλά στην Jagiellonia και θέλω να συνεχίσω να παίζω εδώ. Υπάρχουν διαφορετικές στιγμές στη ζωή του ποδοσφαιριστή. Η ζωή μου έχει διδάξει ότι μπορείς εύκολα να γίνεις ένας άνθρωπος που περιφρονείτε. Στο Kilmarnock στη Σκωτία στην εποχή 2012-13, έκανα πολύ καλά παιχνίδια μέχρι να τραυματιστώ. Έπειτα πήρε τη θέση μου ο Kris Boyd. Στη συνέχεια με ξέχασαν. Βγήκα από την ομάδα για 2 μήνες. Κανείς δεν μίλησε για μένα, δεν εξήγησε τι συνέβη. Ήμουν τυχερός που ο Πορτογάλος προπονητής Paulo Sergio πήρε δουλειά στην Κύπρο. Με έφερε στο ΑΠΟΕΛ. Αργότερα πήγα στην Ομόνοια και εκεί ανακάλυψα ποια είναι η ικανότητα των Κυπρίων υποστηρικτών. Η ομάδα από την σεζόν 2009-10 δεν κέρδισε το πρωτάθλημα και ανάμεναν από εμάς να κερδίζουμε τους πάντες. Μετά από ήττα, ήταν σε θέση να επισκεφθούν το προπονητικό κέντρο. Μερικές φορές μας απειλούσαν. Σαν να ήμασταν οι χειρότεροι παίκτες στον κόσμο. Δεν το καταλαβαίνω.
