Η οπισθοχώρηση της ΑΕΚ για διαφύλαξη του 0-1 μπορεί να σχολιαστεί ποικιλοτρόπως. Δηλαδή, ενώ μπορεί να θεωρηθεί ως έξυπνη διαχείριση για μια επαγγελματική νίκη, με την ίδια ευκολία, μπορεί ν' αποδοθεί και σαν ενστικτώδης κίνηση των ποδοσφαιριστών αφού η επιστροφή στις επιτυχίες ήταν κομβικής σημασίας.
Καλώς ή κακώς όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, άρα ό,τι από τα δυο και αν ισχύει το ζητούμενο επετεύχθη. Σίγουρα όμως, η εμφάνιση δεν ικανοποίησε κανένα στο σύλλογο αφού αν δεν κατέβαζε τα ρολά ο Τόνιο ίσως σήμερα να μιλούσαμε με εντελώς διαφορετικά δεδομένα στο σενάριο απωλειών.
Όπως και να έχει, διατηρώντας την επίδοση της ιδανικής αντίδρασης μετά από ήττες και κρατώντας την μείωση της διαφοράς από την κορυφή πλέον διοχετεύει την έμφασή της στο δεύτερο ιεραρχικά στόχο, το κύπελλο.
Μη έχοντας χρόνο για αυτοκριτική, καλείται παρά το πιεστικό-κουραστικό πρόγραμμα να οικοδομήσει μέσα στο σπίτι της, τις βάσεις για πρόκριση στον μεγάλο τελικό. Μια επιτυχία που αν έρθει θα σημαίνει και το επιστέγασμα μιας εξαιρετικής σε όλα τα επίπεδα σεζόν.
